37 mm armata przeciwpancerna wz. 1930 (1-K)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
37 mm armata przeciwpancerna wz. 1930 (1-K)
37 mm armata przeciwpancerna wz. 1930 (1-K)
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Rodzaj armata przeciwpancerna
Historia
Produkcja seryjna 1930 - 1932
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 37 mm
Nabój 37×257R
Długość lufy 1665 mm (L/45)
Donośność 4000 m (O-160)
Prędkość pocz. pocisku 800 m/s (M-160)
Masa 380 kg (bojowa)
Kąt ostrzału +25° (w pionie)
60° (w poziomie)
Szybkostrzelność 15-20 strz/min
Obsługa 4 osoby

37 mm armata przeciwpancerna wz. 1930 (1-K), ros. 37-мм противотанковая пушка образца 1930 года (1-К), pierwsza radziecka armata przeciwpancerna, używana była w początkowym okresie II wojny światowej.

Działo zostało zaprojektowane w niemieckich zakładach Rheinmetall w ramach kontraktu ze Związkiem Radzieckim na dostawę zestawu broni artyleryjskiej:

  • armaty przeciwpancernej 37 mm
  • armaty przeciwlotniczej 76 mm
  • moździerza 152 mm
  • haubicy 152 mm
  • działka przeciwlotniczego 20 mm
  • działka przeciwlotniczego 37 mm

Armata bazowała głównie na niemieckiej konstrukcji 3,7 cm PaK 36.

W Związku Radzieckim produkcję działa rozpoczęto w 1931, jednak początkowo z powodu braku doświadczenia z produkcją tego typu sprzętu proces przebiegał bardzo powoli i pod względem technicznym był wysoce niedoskonały. Ze 255 sztuk zbudowanych w 1931 żadna armata nie przeszła przez kontrolę jakości, w następnych latach zbudowano około 500 sztuk tej broni po czym zaprzestano produkcji tego działa na rzecz nowocześniejszej 45 mm armaty wz. 1932 (19-K). 1 stycznia 1936 roku Armia Czerwona posiadała 506 dział wz. 1930. Później dostawy dział kalibru 45 mm pozwoliły wycofać działa tego typu z uzbrojenia. Wycofane armaty wz. 1930 zostały zmagazynowane.

Armata wz. 1930 była używana przez krótki okres po niemieckim ataku na ZSRR. Była to już wówczas broń przestarzała - o niskiej przebijalności pancerza. Niemniej jednak zdobyte przez Wehrmacht egzemplarze były przez pewien czas używane pod nazwą 3.7cm Pak 158(r) (mogły używać niemieckiej amunicji 37 mm).

Amunicja[edytuj | edytuj kod]

Dostępna amunicja
Rodzaj Model Masa, kg Masa ładunku wybuchowego, g Prędkość wylotowa pocisku, m/s Zasięg, m
APHE M-160 0,66 9 820 5,600
odłamkowy O-160 0,645 22 825 5,750
kartacz Sz-160 0,928 30 kulek
kartacz Sz-160 0,950 50 kulek

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • А. Иванов: Артиллерия СССР в перод второй мировой войны. Санкт-Петербург: Издательский Дом «Нева», 2003.