203 mm haubica wz. 1931 (B-4)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
203 mm haubica wz. 1931 (B-4)
Haubica B-4 w muzeum Wielkiej Wojny Ojczyźnianej w Mińsku
Haubica B-4 w muzeum Wielkiej Wojny Ojczyźnianej w Mińsku
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 203 mm
Długość lufy 4 894 mm
Donośność 18 025 m
Masa 17 700 kg
Kąt ostrzału 0º do +60º
Szybkostrzelność maksymalna 1 strzał na minutę zazwyczaj 1 strzał na 4 minuty
Szybkość marszowa 15 km/h

Haubica 203 mm wz. 1931 (B-4), ros. 203-мм гаубица образца 1931 года (Б-4) - ciężka haubica produkcji radzieckiej używana w okresie II wojny światowej.

Było to jedno z bardzo niewielu dział z tego okresu umieszczonych na łożu z podwoziem gąsienicowym. Pozwalało ono na poruszanie się po terenie, który byłby niedostępny dla dział wyposażonych w koła. Znacznie jednak ograniczało to szybkość poruszania się. Maksymalna prędkość holowania wynosiła tylko ok. 15 km/h. Haubica ta pozostała na wyposażeniu armii radzieckiej aż do początku lat 80 XX w., kiedy została zastąpiona samobieżną haubicą 2S7 Pion kal. 203 mm.

W czasie wojny używana była zazwyczaj do niszczenia pojedynczych silnie umocnionych punktów oporu wroga, np. podczas wojny zimowej. W początkowej fazie operacji Barbarossa znaczna ilość tych haubic została zdobyta przez wojska niemieckie, które włączyły je do swojego arsenału jako 20,3 cm H 503(r). Wehrmacht używał tej broni na wszystkich frontach europejskich.

Analogiczna haubica na kołach ma oznaczenie 203 mm haubica wz. 1931 (B-4M)

Dodatkowe dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Masa pocisku: 102,75 kg
Wikimedia Commons