203 mm haubica wz. 1931 (B-4)
| 203 mm haubica wz. 1931 (B-4) | |
 Haubica B-4 w muzeum Wielkiej Wojny Ojczyźnianej w Mińsku |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 203 mm |
| Długość lufy | 4 894 mm |
| Donośność | 18 025 m |
| Masa | 17 700 kg |
| Kąt ostrzału | 0º do +60º |
| Szybkostrzelność | maksymalna 1 strzał na minutę zazwyczaj 1 strzał na 4 minuty |
| Szybkość marszowa | 15 km/h |
Haubica 203 mm wz. 1931 (B-4), ros. 203-мм гаубица образца 1931 года (Б-4) - ciężka haubica produkcji radzieckiej używana w okresie II wojny światowej.
Było to jedno z bardzo niewielu dział z tego okresu umieszczonych na łożu z podwoziem gąsienicowym. Pozwalało ono na poruszanie się po terenie, który byłby niedostępny dla dział wyposażonych w koła. Znacznie jednak ograniczało to szybkość poruszania się. Maksymalna prędkość holowania wynosiła tylko ok. 15 km/h. Haubica ta pozostała na wyposażeniu armii radzieckiej aż do początku lat 80 XX w., kiedy została zastąpiona samobieżną haubicą 2S7 Pion kal. 203 mm.
W czasie wojny używana była zazwyczaj do niszczenia pojedynczych silnie umocnionych punktów oporu wroga, np. podczas Wojny zimowej. W początkowej fazie operacji Barbarossa znaczna ilość tych haubic została zdobyta przez wojska niemieckie, które włączyły je do swojego arsenału jako 20,3 cm H 503(r). Wehrmacht używał tej broni na wszystkich frontach europejskich.
Analogiczna haubica na kołach ma oznaczenie 203 mm haubica wz. 1931 (B-4M)
Dodatkowe dane taktyczno-techniczne [edytuj]
- Masa pocisku: 100 kg
|
|||||||||||||||||||||||
