Aconcagua

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aconcagua
Aconcagua
Państwo  Argentyna
Pasmo Andy, Kordyliery
Wysokość 6960,8[1] m n.p.m.
Wybitność 6960,8 m
Pierwsze wejście 14 stycznia 1897
Matthias Zurbriggen
Położenie na mapie prowincji Mendoza
Mapa lokalizacyjna prowincji Mendoza
Aconcagua
Aconcagua
Położenie na mapie Argentyny
Mapa lokalizacyjna Argentyny
Aconcagua
Aconcagua
Ziemia 32°39′20″S 70°00′57″W/-32,655556 -70,015833Na mapach: 32°39′20″S 70°00′57″W/-32,655556 -70,015833
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Aconcagua, Cerro Aconcagua (w języku keczua: AcconcahuacKamienny Strażnik) – najwyższy szczyt Andów, Ameryki Południowej oraz całej Ameryki (także półkul zachodniej i południowej) o wysokości 6961 m n.p.m. Leży w Andach Południowych, w Kordylierze Głównej, na obszarze Argentyny, nieco ponad 110 km na północny zachód od miasta Mendoza. Aconcagua tworzy rozległy masyw (o długości 60 km), zbudowany głównie z granitów, pochodzenia wulkanicznego. Jest pokryty wiecznymi śniegami i lodowcami, z których 7 spływa na wysokość 3900 m n.p.m.

Odkrycie na grani szkieletu zwierzęcia gwanako wywołało spekulację, że zwierzę mogło być złożone w ofierze przez Inków, byliby oni wówczas pierwszymi zdobywcami szczytu. Pierwsze udokumentowane wejście należy do Szwajcara Matthiasa Zurbriggena 14 stycznia 1897. W 1934 pierwsza polska wyprawa andyjska (Stefan Daszyński, Konstanty Jodko-Narkiewicz, Stefan Osiecki, Wiktor Ostrowski) wytyczyła nową drogę od strony wschodniej przez lodowiec, nazwany później Lodowcem Polaków. Polska alpinistka Wanda Rutkiewicz pokonała ścianę południowego szczytu Aconcaguy w roku 1985.

W 1954 Francuzi Adrien Dagory, Edmond Denis, Pierre Lesueur, Guy Poulet, René Ferlet oraz przewodnicy Lucien Berardini i Robert Paragot poprowadzili drogę na ścianie południowej o wysokości 2500 m, przeciętej dwiema bateriami wiszących seraków. Do dziś droga francuska doczekała się kilku wariantów. Ekstremalnie trudna droga słoweńska wiedzie lewą stroną południowej ściany, została ona wytyczona w 1982 roku przez Z. Gantara, P. Podgornika i I. Tejca. W 1988 inni Słoweńcy S. Svetičič i M. Romih poprowadzili prostą i bardzo niebezpieczną drogę wiodącą przez seraki, nazwaną Ruletką. W 1991 Austriak Bubendorfer przeszedł samotnie całą drogę francuską w 15 godzin.

Z uwagi na specyficzne warunki atmosferyczne uważany za kluczowy etap treningu przed atakiem na Mount Everest. Z uwagi na stosunkowo łatwe wejście jest celem licznych wypraw alpinistycznych, w większości komercyjnych. Punktem wypadowym jest Punte del Inca, a leżący o 3 dni marszu od miejscowości obóz bazowy Plaza Argentina położony jest na wysokości 4200 m.n.p.m..

16 stycznia 2013 portugalski ultramaratończyk Carlos Sá ustanowił rekord szybkości we wspinaczce na Aconcaguę. Startując o godz. 5:20 z granicy Regionalnego Parku Aconcaguy w Dolinie Horcones na szczycie stanął o 17:00, a z powrotem na granicy parku był o 20:32, co oznacza że prawie 81-kilometrową trasę "drogą normalną" pokonał w ciągu 15 godzin i 42 minut. Wyprawa została poprzedzona odpowiednią aklimatyzacją rozpoczętą pod koniec grudnia.

Jako najwyższy szczyt Ameryki Południowej wchodzi w skład tzw. Korony Ziemi.

Od 2010 roku w obozie bazowym znajduje się najwyższa galeria sztuki współczesnej "Nautilus", w której swoje obrazy wystawia argentyński malarz Miguel Doura.

W obozie bazowym znajduje się również kamera, z której obraz jest na żywo transmitowany w internecie[2]. Jest to trzecia w kolejności najwyżej położona kamera na świecie.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]