Albert Gallatin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Albert Gallatin
AlbertGallatin.jpeg
Data urodzenia 29 stycznia 1761
Data śmierci 12 sierpnia 1849
4. sekretarz skarbu Stanów Zjednoczonych
Okres urzędowania od 14 maja 1801
do 8 lutego 1814
Poprzednik Samuel Dexter
Następca George Washington Campbell
Senator Stanów Zjednoczonych 1. klasy z Pensylwanii
Okres urzędowania od 2 grudnia 1793
do 28 lutego 1794
Poprzednik William Maclay
Następca James Ross
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Abraham Alfonse Albert Gallatin (ur. 29 stycznia 1761 roku w Genewie w Szwajcarii, zm. 12 sierpnia 1849 roku w Astorii, Nowy Jork, Stany Zjednoczone) – polityk i finansista amerykański pochodzenia szwajcarskiego, czwarty sekretarz skarbu Stanów Zjednoczonych. Na jego cześć nazwano łańcuch górski Gallatin Range w stanie Montana.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Albert Gallatin urodził się 29 stycznia 1761 roku w Genewie w Szwajcarii. W 1779 roku ukończył tamtejszy uniwersytet i rok później przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych zamieszkując w Bostonie, w stanie Massachusetts. W 1782 roku uczył języka francuskiego na Uniwersytecie Harvarda.

W 1785 roku przeprowadził się najpierw do Wirginii, a później do Pensylwanii, gdzie zaangażował się w stanową politykę.

Został wybrany w tym stanie do Senatu Stanów Zjednoczonych i zaprzysiężony 2 grudnia 1793 roku. Tego samego dnia złożono jednak petycję, zarzucającą, że jego wybór na to stanowisko jest nie spełnia wymogów Konstytucji Stanów Zjednoczonych dotyczących obywatelstwa i biernego prawa wyborczego na stanowisko senatora. Senat ustalił 28 lutego 1794, że Gallatin nie spełnia wymogów konstytucyjnych dotyczących obywatelstwa i unieważnił jego wybór.

W latach 17951801 przez trzy kadencje Kongresu Stanów Zjednoczonych z ramienia Partii Republikańskiej był wybierany przedstawicielem stanu Pensylwania w Izbie Reprezentantów.

W 1801 roku z nominacji prezydenta Thomasa Jeffersona został sekretarzem skarbu Stanów Zjednoczonych. Funkcję tę pełnił również w gabinecie prezydenta Jamesa Madisona do 1814 roku, gdy ustąpił.

Po ustąpieniu zajął się działalnością dyplomatyczną. W 1814 był jednym z negocjatorów traktatu gandawskiego. W latach 18151823 był ambasadorem Stanów Zjednoczonych we Francji, zaś w latach 18261827 był ambasadorem Stanów Zjednoczonych w Wielkiej Brytanii.

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Rufus King
Królestwo Wielkiej Brytanii Minister pełnomocny USA w Wielkiej Brytanii
1826-1827
Królestwo Wielkiej Brytanii Następca
James Barbour