Rubens Barrichello
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Rubens Barrichello | |
 Rubens Barrichello w 2010 roku |
|
| Pełne imię i nazwisko | Rubens Gonçalves Barrichello |
| Kraj |  Brazylia |
| Data i miejsce urodzenia | 23 maja 1972 São Paulo |
| Sezon 2012 | |
| Seria | IRL IndyCar Series |
| Zespół | KV Racing Technology |
| Samochód | Dallara/Chevrolet |
| Nr startowy | 8 |
| Sukcesy | |
|
1990: Formuła Lotus (mistrz) |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Rubens Gonçalves Barrichello (ur. 23 maja 1972 w São Paulo) – brazylijski kierowca wyścigowy.
W trakcie swojej rekordowo długiej kariery w F1 reprezentował zespoły Jordan, Stewart, Ferrari, Honda, Brawn oraz Williams.
Początki kariery [edytuj]
Barrichello był bardzo obiecującym, młodym kierowcą. Zdobył pięć tytułów w kartingu w Brazylii zanim udał się do Europy aby brać udział w serii Formuły Lotus w 1990 r. W pierwszym roku startów wywalczył tytuł, a w następnym dokonał tego ponownie w Brytyjskiej Formule 3, pokonując młodego Szkota, Davida Coultharda. Był bliski wstąpienia do Formuły 1, ale ostatecznie rozpoczął starty w Formule 3000. Nie zdobył tytułu, ale trzecie miejsce pozwoliło mu podpisać kontrakt ze stajnią Jordan w sezonie 1993.
Formuła 1 – Jordan (1993-1996) [edytuj]
1993 [edytuj]
Debiutancki sezon Barrichello był dość udany. Wprawdzie Brazylijczyk zdobył tylko 2 punkty, ale jechał na 4 miejscu (tylko za niedoścignionymi Williamsami Prosta i Hilla oraz Senną) w Grand Prix Europy zanim z wyścigu wyeliminowała go awaria pompy paliwowej. Punkty mógł zdobyć już w pierwszym wyścigu, ale awaria przepustnicy na ostatnim okrążeniu zabrała mu punkt za szóste miejsce, na którym sie wtedy znajdował. W ogóle bolidy Jordana w sezonie 1993 były bardzo zawodne. Aż 9 wyścigów Barrichello nie ukończył z powodu usterek technicznych. 5 z pozostałych 7 zakończył poza punktowaną szóstką, w jednym wypadł z toru, a swoje jedyne punkty w tym sezonie zdobył za zajęcie 5 miejsca w GP Japonii. Znacznie lepiej jednak spisywał sie w kwalifikacjach, regularnie pokonując bardziej doświadczonych partnerów[1].
1994 [edytuj]
W pierwszych dwóch wyścigach sezonu 1994 Barrichello spisał się bardzo dobrze. Na inaugurację w domowym Grand Prix Brazylli był 4 (startował z 3 pola), a w Grand Prix Pacyfiku pierwszy raz w karierze stanął na podium, wyścig kończąc oczko wyżej niż poprzedni. Po tych eliminacjach sensacyjnie zajmował pozycję wicelidera klasyfikacji kierowców[2]. Sukces był tym większy że w tym czasie były to jedyne punkty dla Jordana. Pierwszym europejskim wyścigiem w 1994 r było Grand Prix San Marino na torze Imola. 29 kwietnia, w czasie piątkowego treningu kariera Rubensa zawisła na włosku. W zakręcie Variante Bassa, przy prędkości ponad 200 km/h jego bolid nagle stracił przyczepność, wyleciał w powietrze, uderzył w bandę i przekoziołkował. Niewiele zabrakło a kierowca udusiłby sie własnym językiem, na szczęście w porę przybyła ekipa ratunkowa. Nieprzytomnemu Rubensowi towarzyszył w karetce jego idol z czasów kartingu Ayrton Senna (przez rok startów w F1 Brazylijczycy zdążyli się zaprzyjaźnić). Dwa dni później Barrichello przeżył kolejny cios – Senna zginął w wypadku na torze. Mimo to Rubens kontynuował starty w Formule 1. Niestety jego bolid okazał sie konstrukcją zawodną. W pozostałych 13 startach popsuł się 7 razy. Barrichello nie stanął już na podium, ale wywalczył 4 czwarte miejsca, a w kwalifikacjach do GP Belgii okazał sie najlepszy i do wyścigu ruszał z pole position. Był wtedy najmłodszym kierowcą, który tego dokonał. Pierwszy raz w karierze przewodził również stawce kierowców (przez kilka okrążeń w GP Portugalii). Sezon zakończył na bardzo dobrym szóstym miejscu z 19 punktami (jego partner z zespołu Eddie Irvine zdobył tylko 6 punktów).
1995 [edytuj]
Bardzo dobry sezon 1994 sprawił, ze przed sezonem 1995 Barrichello testował dla najpoważniejszych stajni w stawce (był bliski przejścia do Ferrari), jednak pozostał w przeciętnym Jordanie. Zespół wiązał duże nadzieje z nowymi silnikami Peugeota. Niestety nie odniósł sukcesu. Brazylijczyk tylko raz był na podium (2 miejsce w GP Kanady), zdobył 11 punktów i zajął 11 miejsce w klasyfikacji kierowców. Irvine został sklasyfikowany pozycję wyżej, co dało mu przepustkę do startów dla Ferrari. Barrichello pozostał w Jordanie. Co ciekawe w tym sezonie aż trzy razy tracił punkty (łącznie 7 pts.) na ostatnim kółku. W GP Wielkiej Brytanii zaliczył kolizję[3], a w GP Węgier i Hiszpanii błędne wyliczenia mechaników sprawiły, że zabrakło mu paliwa.
1996 [edytuj]
W kolejnym sezonie startów Barrichello jeździł bardzo równo. 7 razy zajmował miejsca od 4 do 6, a pozostałych wyścigów w większości nie ukończył z przyczyn technicznych. Największym osiągnięciem Rubensa w tym sezonie był start z pierwszej linii do GP Brazylii, niestety tam również posłuszeństwa odmówił bolid. Pod koniec sezonu stosunki kierowcy z Eddiem Jordanem się popsuły, co zmusiło go do odejścia z zespołu. W klasyfikacji kierowców zajął 8 miejsce z dorobkiem 14 punktów.
Formuła 1 – Stewart (1997-1999) [edytuj]
1997 [edytuj]
Barrichello od sezonu 1997 startował w barwach nowo utworzonego zespołu Stewart Grand Prix. Pierwszy rok startów w stajni Jackiego Stewarta był dla niego bardzo nieudany. Tylko raz ukończył wyścig – zajął 2 miejsce w GP Monako. Dało mu to 13 miejsce wśród kierowców. Jego partner z zespołu Jan Magnussen spisywał się dużo słabiej regularnie tracąc do niego wiele miejsc w kwalifikacjach i nie zdobywając żadnego punktu.
1998 [edytuj]
Następny sezon u Stewarta Rubens ukończył na 12 miejscu. Nie był to najlepszy dla niego sezon. Najwyżej był sklasyfikowany na 5 miejscu (2 razy), wielu wyścigów nie ukończył, wiele ukończył bez punktów. Przedłużył kontrakt, gdyż i tak był dużo lepszy od kolegów z teamu: Magnussena i Verstappena[4].
1999 [edytuj]
Sezon 1999 (znów w barwach Stewarta) Brazylijczyk rozpoczął od zdobycia 2 punktów za 5 miejsce w GP Australii. W następnym wyścigu w Brazylii Barrichello prowadził, ale awaria zmusiła go do przerwania jazdy[5]. Następnie był 3 w GP San Marino. Do GP Francji startował z pole position, a wyścig ukończył na podium. Kolejne punkty wywiózł z Węgier i Włoch. W GP Europy zajął 3 miejsce, punktował też w Malezji. Regularnie wygrywał z partnerem ze Stewarta – Johnnym Herbertem, pokazał duże umiejętności jazdy w deszczu. Jeszcze kilka razy był bliski zdobycia punktów w słabym bolidzie. Te osiągnięcia zostały zauważone przez Jeana Todta i Barrichello podpisał kontrakt z wielką Scuderią Ferrari na przyszły rok.
Formuła 1 – Ferrari (2000-2005) [edytuj]
_qualifying_at_USGP_2005.jpg)
2000 [edytuj]
Partnerem Brazylijczyka został Michael Schumacher. Szefosto teamu z Maranello faworyzowało Niemca, który został mistrzem świata. Barrichello kilka razy przepuszczał kolegę, czasem zaś miał za zadanie blokować jego głównego rywala w walce o tytuł – Mikę Hakkinena. Szansę na zwycięstwo dawano mu tylko w razie awarii bolidu Schumachera. Taka sytuacja miała miejsce w Grand Prix Niemiec na torze Hockenheim. Barrichello pokazał wtedy pełnię swoich możliwości i wygrał wyścig po starcie z 18 pola. Było to jego pierwsze zwycięstwo w karierze. Wygrana w 123 starcie była do 12.07.2009 roku rekordem Formuły 1 pod względem czasu oczekiwania kierowcy na swój pierwszy tryumf. Oprócz GP Niemiec Rubens jeszcze osiem wyścigów tamtego sezonu zakończył na podium. Zajął 4 miejsce wśród kierowców, a Ferrari wygrało klasyfikację konstruktorów.
2001 [edytuj]
Sezon 2001 był dla niego jeszcze lepszy. Mimo ze nie wygrał żadnego wyścigu to 10 miejsc na podium pozwoliło mu zająć miejsce w pierwszej trójce sezonu. Zgromadził 56 punktów. Kolejny raz był bliski zwycięstwa w swoim rodzinnym mieście, ale z wyścigu wyeliminowała go awaria bolidu. Jednak ogólnie bolid sprawował się dobrze, Barrichello punktował aż w 12 wyścigach. Jego zespół kolejny raz został mistrzem konstruktorów, a Schumacher – kierowców.
2002 [edytuj]
Rok 2002 przyniósł całkowitą dominację Ferrari. Barrichello potwierdził swoje umiejętności zwyciężając 4-krotnie, zdobywając 77 punktów i zostając wicemistrzem świata. Dzięki tzw. poleceniom zespołu wygrał 2 wyścigi (GP Europy, GP Węgier – choć tam startował z pole position i Schumacher nie musiał go przepuszczać, to faktem jest, że nie atakował pozycji Brazylijczyka w końcówce wyścigu), w GP Włoch był już zdecydowanie najlepszy, a GP Stanów Zjednoczonych wygrał przypadkiem – miał przepuścić Schumachera, ale nie wyhamował przed linią mety i pokonał Niemca o 0,011 sekundy. Jednak te same polecenia zespołu, które dały mu kilka zwycięstw odebrały mu szansę na tytuł mistrzowski, kiedy przepuścił Schumachera w GP Austrii. Podczas dekoracji Michael oddał Rubensowi nagrodę za zwycięstwo i wpychał go na najwyższy stopień podium (Barrichello jeździł tam istotnie najlepiej, co pokazywały treningi). Takie zachowanie Niemca spowodowało zakaz wydawania poleceń zespołu. Warto zauważyć, iż początek sezonu nie zwiastował Rubensowi sukcesu. Nie ukończył on bowiem kilku pierwszych eliminacji, w tym kolejny raz domowego wyścigu na Interlagos, mimo startu z pole position[6]. Jednak doskonała koncówka zapewniła mu tytuł wicemistrzowski i przedłużenie kontraktu z Ferrari o dwa lata.
2003 [edytuj]
Następny sezon był dla Ferrari mniej udany, a dla samego kierowcy bardzo pechowy. Kolejny raz ruszał z pierwszego pola do GP Brazylii i kolejny raz w domowym wyścigu zawiodła go technika[7]. 7 miejsc na podium (w tym 2 wygrane – w pięknym stylu w GP Wielkiej Brytanii oraz w GP Japonii) dały mu 65 punktów. Nie wystarczyło to jednak do zajęcia miejsca na podium za cały sezon, zawodnik ostatecznie zajął 4 lokatę, ale Ferrari znów zostało mistrzem świata konstruktorów. Włoski team kolejny raz skupił sie głównie na Schumacherze, który (przy wydatnej pomocy kolegi z zespołu) zdobył tytuł z minimalną przewagą nad Kimim Räikkönenem.
2004 [edytuj]
Sezon 2004 nazywany jest wielkim sezonem Ferrari. Kierowcy tego teamu zapewnili sobie 2 pierwsze miejsca w klasyfikacji kierowców w połowie startów. W 7 z pierwszych 13 wyścigów Barrichello zajął 2 miejsce (za Schumacherem), sezon zaczął od 2 miejsca w kwalifikacjach i w wyścigu o GP Australii. W Malezji był 4 po starcie z 3 pola. W GP Bahrajnu powtórzył osiągnięcia z Australii. W San Marino był 4 w kwalifikacjach i 6 w wyścigu. GP Hiszpanii zakończył na 2 miejscu po starcie z piątej pozycji. W GP Monako finiszował 3, 4 miejsca wyżej niż w kwalifikacjach. Po 7 miejscu w kwalifikacjach do GP Europy wyścig zakończył na 2 miejscu. Na tych samych pozycjach (7 – kwalifikacje, 2 – wyścig) plasował się w GP Kanady, jednak tam dołożył do tego najszybsze okrążenie. Wygrał kwalifikacje do GP USA, ale w wyścigu (mimo najszybszego kółka) wyprzedził go Schumacher. Z Francji wyjechał z 10 rezultatem sesji kwalifikacyjnej i 3 miejscem w wyścigu. Rubens wyprzedził w GP Francji Jarno Trullego w ostatnim zakręcie ostatniego okrążenia. W rezultacie Barrichello był 3, a Włoch znalazł się poza podium, w wyniku czego później został zwolniony z Renault. W Anglii też był 3 – tyle że startował z 2 pola i przez kilka okrążeń liderował. Nie zdobył punktów w Niemczech, ale w GP Węgier był 2 (w kwalifikacjach i wyścigu). W wyścigu w Belgii był 3 (3 pozycje wyżej niż w kwalifikacjach). Pod koniec sezonu złapał wielką formę. W ostatnich wyścigach (Włochy, Chiny, Brazylia) zawsze startował z pierwszego pola i zawsze zaliczał najszybsze okrążenie. Jednak jego strata do Schumachera była zbyt duża, aby mógł zdobyć tytuł. Wygrał w Chinach i we Włoszech, ale znów przegrał w Brazylii (zajął 3 miejsce). Rekordowe 114 punktów dało mu wicemistrzostwo świata (w większości sezonów taki wynik dawałby mistrzostwo). Ferrari z miażdżącą przewagą wygrało walkę o tytuł dla najlepszego konstruktora. Łącznie Rubens w 18 startach 14 razy stawał na podium (tylko o jeden raz mniej od Schumachera) , 16 razy punktował, a tylko raz (GP Japonii) nie ukończył wyścigu. Jego wyniki były imponujące: wtedy Ferrari dominowało i nikt nie przypuszczał, ze następny sezon będzie jednym z najgorszych w historii teamu z Maranello, a zwycięstwo w Chinach ostatnią wygraną Rubensa dla Ferrari.
2005 [edytuj]
Po zmianie przepisów na początku roku 2005, zabraniających zmiany opon podczas wyścigu, Ferrari straciło bardzo wiele ze swej szybkości. Nowy bolid okazał się konstrukcją wyjątkowo nieudaną. Początek sezonu był dla Brazylijczyka jeszcze niezły (2 miejsce w GP Australii), ale po serii 4 wyścigów bez punktów Brazylijczyk spadł bardzo daleko w klasyfikacji kierowców. Jego starania przyniosły 2 trzecie miejsca, ale wciaż tracił bardzo dużo do Schumachera. W kontrowersyjnym GP Stanów Zjednoczonych Barrichello był 2, startowało jednak tylko 6 kierowców[8]. Było to jego ostatnie podium dla Scuderii. Później punktował tylko w 3 z 11 wyścigów i zajął 8 miejsce w klasyfikacji kierowców. Schumi w słabym bolidzie był 3, a więc spisał sie znacznie lepiej. To spowodowało zerwanie kontraktu i przenosiny kierowcy do utworzonego na bazie BAR zespołu Hondy.
Formuła 1 – Honda (2006-2008) [edytuj]
2006 [edytuj]
Partnerem Brazylijczyka został Jenson Button. W pierwszym sezonie Honda nie była bolidem samodzielnym, w nazwie stajni widniało jeszcze BAR i Lucky Strike. Barrichello przeważnie przegrywał z kolegą z teamu, zwłaszcza na początku startów (wiązało się to z doświadczeniem Anglika w zespole BAR). Jednak równa jazda (10 wyników punktowych, najwyżej 4 – dwukrotnie) dała mu 30 punktów i 7 miejsce na koniec sezonu, tylko oczko za Buttonem. Mimo, że strata do Anglika była spora (26 pkt.) to zespół przedłużył kontrakt na kolejny sezon.
2007 [edytuj]
W sezonie 2007 Honda stała się w pełni niezależnym bolidem. Jednak nowy samochód był wyjątkowo nieudany. Kierowcy uplasowali się pod koniec drugiej dziesiątki, a Barrichello nie zdobył ani jednego punktu (choć był blisko w Monako i w Wielkiej Brytanii) i znów nie ukończył GP Brazylii.
2008 [edytuj]
Kolejny sezon Barrichello rozpoczął znacznie lepiej. W kwalifikacjach do GP Australii zajął 10 miejsce, a w wyścigu był 6. Niestety został zdyskwalifikowany. Co się nie udało w Melbourne, udało sie w Monako. Tam Rubens zdobył 3 punkty za 6 miejsce. W następnym wyścigu w Kanadzie był 7 (2 punkty). W GP Wielkiej Brytanii pierwszy raz od lat stanął na podium – był 3. Wcześniej w GP Turcji wystartował po raz 257, bijac rekord w liczbie startów w F1. W ciągu sezonu zgromadził 11 punktów, co dało mu 14 miejsce. Na koniec sezonu miał na koncie 269 startów. Mimo niezłych osiągnięć (Button zdobył tylko 3 punkty i był 18) sponsorzy chcieli zatrudnić zamiast niego młodszego kierowcę (miał to być Bruno Senna[9]). Wydawało sie ze stracił szansę na dalszy angaż w F1 po wycofaniu się Hondy. Jednak nowy właściciel zespołu Ross Brawn zdecydował się przedłużyć umowę z Brazylijczykiem. Jego partnerem na kolejny sezon pozostał Button.
Formuła 1 – Brawn GP (2009) [edytuj]
2009 [edytuj]
W sezonie 2009 Barrichello startował w barwach Brawn GP. Samochód wyposażony w podwójny dyfuzor spisywał się bardzo dobrze (przynajmniej na początku sezonu). Brazylijski kierowca był na podium w GP Australii i punktował w GP Malezji (5 miejsce[10]). W Chinach dobrze wypadł w kwalifikacjach (4 miejsce mimo bardzo dużego ładunku paliwa), ale w wyscigu nie zdołał poprawić tej pozycji (mimo najszybszego okrążenia – powodem były problemy z hamulcami). W Bahrajnie Rubensowi nie opłaciła się taktyka trzech postojów w boksie i na metę przyjechał dopiero szósty. Zdecydowanie lepiej było w GP Hiszpanii , gdzie dominował przez cały weekend. Mimo najszybszego okrążenia w wyścigu, nie udało mu się jednak odnieść 10. zwycięstwa w karierze z powodu źle dobranego ciśnienia w oponach w kluczowym momencie wyścigu. Ostatecznie Rubens zakończył wyścig na drugim miejscu. Również 8 oczek za drugie miejsce Barrichello zdobył w GP Monako , ale już w GP Turcji pech znowu dopadł Rubensa. Problemy ze sprzęgłem na starcie, pozbawiły go wszelkich szans na zdobycz punktową. Ostatecznie Rubens nie ukończył tego wyścigu z powodu nasilających się problemów ze skrzynią biegów. W GP Wielkiej Brytanii był 3, a wyścig o GP Niemiec, mimo prowadzenia ukończył na szóstym miejscu. Po tym wyścigu obwinił swój zespół o zaprzepaszczenie szans na zwycięstwo[11]. W GP Węgier nie zdobył punktów, jednak 23 sierpnia w GP Europy na torze w Valencii dzięki wspaniałej jeżdzie zwyciężył pierwszy raz w sezonie i 10 w karierze. Dzięki temu Brazylijczyk awansował ponownie na drugie miejsce w klasyfikacji mistrzostw świata. Po niemałych problemach za sprzęgłem Rubens ukończył wyścig o GP Belgii na 7 pozycje i zdobył cenne 2 punkty. Fantastyczny weekend zaliczył Rubens we Włoszech, gdzie na słynnym torze Monza odniósł drugie zwycięstwo w sezonie i umocnił się na pozycji wicelidera klasyfikacji generalnej. Ostatecznie Rubens Barrichello zajął 3 miejsce.
Formuła 1 – Williams (2010-2011) [edytuj]
.jpg)
Dwa dni po zakończeniu sezonu 2009 zespół Williams ogłosił, że w sezonie 2010 kierowcami ich teamu będą Barrichello oraz Nico Hülkenberg[12].
Podsumowanie startów w F1 [edytuj]
Rubens Barrichello uznawany jest[przez kogo?] za jednego z najlepszych kierowców F1, którzy nie zdobyli tytułu mistrza świata. Największe sukcesy osiągnął z Ferrari jednak część ekspertów twierdzi, ze w tym okresie jego szanse na najwyższe trofeum zostały zaprzepaszczone przez decyzje strategiczne włoskiego teamu[potrzebne źródło]. Do sezonu 2009 miał na koncie 9 wygranych, 62 podia, 13 pole position i 16 najszybszych okrążeń. Łącznie zdobył 530 punktów.
Barrichello przez wiele lat próbował wygrać domowe GP Brazylii. Mimo kilku startów z pierwszych linii, najszybszych okrążeń, wielokrotnego prowadzenia w wyścigu sztuka ta nigdy mu się nie udała. Najczęściej z wyścigu eliminowały go defekty techniczne (nie ukończył 11 z 16 wyścigów w São Paulo). W ten sposób pierwszym Brazylijczykiem, który wygrał domowy wyścig po Ayrtonie Sennie został Felipe Massa. Na pocieszenie Rubensa Barrichelo jest jego aktualny rekord okrążenia na torze Autódromo José Carlos Pace, ustanowił go w 2004 roku w kwalifikacjach do wyścigu GP Brazylii 2004 w zespole Ferrari z wynikiem 1:09.822.
Podczas 59. okrążenia Grand Prix Kanady 2010 został pierwszym w historii kierowcą, który przekroczył granicę 15 tysięcy okrążeń pokonanych w wyścigach Formuły 1[13].
Podczas Grand Prix Belgii 2010 Rubens Barrichello wystartował w swoim 300[14] weekendzie Grand Prix w Formule 1. To absolutny rekord.
IndyCar Series (2012) [edytuj]
W sezonie 2012 dla Barrichello zabrakło miejsca w stawce Formuły 1, zainteresował się więc serią IRL IndyCar Series, w której od lat startuje jego przyjaciel Tony Kanaan. Pod koniec stycznia odbył testy z zespołem KV Racing Technology, a 1 marca ogłoszono oficjalnie, że Barrichello będzie jednym z kierowców zespołu w sezonie 2012[15].
Życie prywatne [edytuj]
Motoryzacyjną pasję Barrichello prawdopodobnie odziedziczył po ojcu, który jest wielkim fanem sportów motorowych (na pierwszym wyścigu GP Rubens był miesiąc przed narodzinami, gdyż wtedy jego tata zabrał cieżarną żonę na GP Argentyny). W 1997 Rubens ożenił się z Silvaną Giaffone, mają dwóch synów: Eduardo i Fernando. Jak większość Brazylijczyków uwielbia piłkę nożną. Jest kibicem Corinthians São Paulo. Jako osoba zaproszona do Top Gear, przejechał okrążenie jako najszybsza osoba pokonująć przy tym "Stiga".
Starty w Formule 1 [edytuj]
Tablica wyników [edytuj]
| Legenda oznaczeń w tabelach dot. wyników w sportach motorowych Pokaż szablon w nowym oknie |
|
|---|---|
| Oznaczenie | Wyjaśnienie |
| Złoty | Zwycięzca lub mistrzostwo |
| Srebrny | 2. miejsce lub wicemistrzostwo |
| Brązowy | 3. miejsce lub II wicemistrzostwo |
| Zielony | Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej gdy kierowca był sklasyfikowany oznacza zdobycie punktów w wyścigach poza trzema powyższymi opcjami) |
| Niebieski | Ukończył, nie punktował |
| Czerwony | Nie zakwalifikował się (NZ) |
| Nie prekwalifikował się (NPK) | |
| Różowy | Nie ukończył (NU) |
| Nie sklasyfikowany (NS) | |
| Ukończył, nie został sklasyfikowany (np. start samochodem Formuły 2) | |
| Czarny | Zdyskwalifikowany (DK) |
| Wykluczony (EX) | |
| Biały | Nie wystartował (NW) |
| Został wycofany (WD) | |
| Kontuzjowany (INJ) | |
| Nie został zgłoszony (-) | |
| Pogrubienie | Startował z pole position |
| Kursywa | Najszybsze okrążenie wyścigu |
| † | Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony, ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu. |
| Skrót | Wyjaśnienie |
| Zgł. | Wszystkie zgłoszenia do wyścigów |
| Starty | Zgłoszone samochody, w których kierowca/zespół wystartował |
| PKT | Suma punktów |
| GP | Ilość Grand Prix, w których startował zespół/kierowca |
| P. | Pozycja końcowa |
| P1, P2, P3 | Pozycje na podium |
| Punkt. | Punktował |
| Poz. start. lub Poz. s. | Pozycja startowa do wyścigu |
| Czas/Powód n.u. lub Czas / Strata i Komentarz | Czas i Czas / Strata – jakim kierowca przejechał wyścig. Powód n.u i Komentarz - komentarz z powodem nie ukończenia wyścigu |
| Poz | Pozycja po wyścigu |
| Nr | Numer kierowcy |
| PP | Pole position |
| NO | Najszybsze okrążenie |
| Lista systemów punktacji Formuły 1 | |
| Sezon | Zespół | Samochód | Pozycje startowe / w wyścigach | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Silnik | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | ||
| 1993 |  ZAF |
BRA |
 EUR |
 SMR |
 ESP |
 MCO |
 CAN |
 FRA |
 GBR |
 DEU |
 HUN |
 BEL |
 ITA |
 PRT |
 JPN |
 AUS |
||||||
 Sasol Jordan |
Jordan 193 |
14 | 14 | 12 | 13 | 17 | 16 | 14 | 8 | 15 | 17 | 16 | 13 | 19 | 15 | 12 | 13 | |||||
| Hart 1035 3.5l V10 |
NU | NU | 10 | NU | 12 | 9 | NU | 7 | 10 | NU | NU | NU | NU | 13 | 5 | 11 | ||||||
| 1994 | BRA |
 PAC |
SMR |
MCO |
ESP |
CAN |
FRA |
GBR |
DEU |
HUN |
BEL |
ITA |
PRT |
EUR |
JPN |
AUS |
||||||
| Total Jordan Hart |
Jordan 194 |
14 | 8 | NZ | 15 | 5 | 6 | 7 | 6 | 11 | 10 | 1 | 16 | 8 | 5 | 10 | 5 | |||||
| Hart 1035 3.5l V10 |
4 | 3 | NZ | NU | NU | 7 | NU | 4 | NU | NU | NU | 4 | 4 | 12 | NU | 4 | ||||||
| 1995 | BRA |
 ARG |
SMR |
ESP |
MCO |
CAN |
FRA |
GBR |
DEU |
HUN |
BEL |
ITA |
PRT |
EUR |
PAC |
JPN |
AUS |
|||||
| Total Jordan Peugeot |
Jordan 195 |
16 | 10 | 10 | 8 | 11 | 9 | 5 | 9 | 5 | 14 | 12 | 6 | 8 | 11 | 11 | 10 | 7 | ||||
| Peugeot A10 3.0l V10 |
NU | NU | NU | 7 | NU | 2 | 6 | 11 | NU | 7 | 6 | NU | 11 | 4 | NU | NU | NU | |||||
| 1996 | AUS |
BRA |
ARG |
EUR |
SMR |
MCO |
ESP |
CAN |
FRA |
GBR |
DEU |
HUN |
BEL |
ITA |
PRT |
JPN |
||||||
| Benson & Hedges Total Jordan Peugeot |
Jordan 196 |
8 | 2 | 6 | 5 | 9 | 6 | 7 | 8 | 10 | 6 | 9 | 13 | 10 | 10 | 9 | 11 | |||||
| Peugeot A12 EV5 3.0l V10 |
NU | NU | 4 | 5 | 5 | NU | NU | NU | 9 | 4 | 6 | 6 | NU | 5 | NU | 9 | ||||||
| 1997 | AUS |
BRA |
ARG |
SMR |
MCO |
ESP |
CAN |
FRA |
GBR |
DEU |
HUN |
BEL |
ITA |
 AUT |
 LUX |
JPN |
EUR |
|||||
| HSBC Malaysia Stewart Ford |
Stewart SF01 |
11 | 11 | 5 | 13 | 10 | 17 | 3 | 13 | 21 | 12 | 10 | 12 | 11 | 5 | 9 | 12 | 12 | ||||
 FordVJ Zetec-R 3.0l V10 |
NU | NU | NU | NU | 2 | NU | NU | NU | NU | NU | NU | NU | 13 | 14 | NU | NU | NU | |||||
| 1998 | AUS |
BRA |
ARG |
SMR |
ESP |
MCO |
CAN |
FRA |
GBR |
AUT |
DEU |
HUN |
BEL |
ITA |
LUX |
JPN |
||||||
| HSBC Stewart Ford |
Stewart SF02 |
14 | 13 | 14 | 17 | 9 | 14 | 13 | 14 | 16 | 5 | 13 | 14 | 14 | 13 | 12 | 16 | |||||
| Ford VJ Zetec-R 3.0l V10 |
NU | NU | 10 | NU | 5 | NU | 5 | 10 | NU | NU | NU | NU | NW | 10 | 11 | NU | ||||||
| 1999 | AUS |
BRA |
SMR |
MCO |
ESP |
CAN |
FRA |
GBR |
AUT |
DEU |
HUN |
BEL |
ITA |
EUR |
 MYS |
JPN |
||||||
| HSBC Stewart Ford |
Stewart SF03 |
4 | 3 | 6 | 5 | 7 | 5 | 1 | 7 | 5 | 6 | 8 | 7 | 7 | 15 | 6 | 13 | |||||
| Ford CR-1 3.0l V10 |
5 | NU | 3 | 9 | DK | NU | 3 | 8 | NU | NU | 5 | 10 | 4 | 3 | 5 | 8 | ||||||
| 2000 | AUS |
BRA |
SMR |
GBR |
ESP |
EUR |
MCO |
CAN |
FRA |
AUT |
DEU |
HUN |
BEL |
ITA |
USA |
JPN |
MYS |
|||||
| Scuderia Ferrari Marlboro |
Ferrari F1-2000 |
4 | 4 | 4 | 1 | 3 | 4 | 6 | 3 | 3 | 3 | 18 | 5 | 10 | 2 | 4 | 4 | 4 | ||||
| Ferrari 049 3.0l V10 |
2 | NU | 4 | NU | 3 | 4 | 2 | 2 | 3 | 3 | 1 | 4 | NU | NU | 2 | 4 | 3 | |||||
| 2001 | AUS |
MYS |
BRA |
SMR |
ESP |
AUT |
MCO |
CAN |
EUR |
FRA |
GBR |
DEU |
HUN |
BEL |
ITA |
USA |
JPN |
|||||
| Scuderia Ferrari Marlboro |
Ferrari F2001 |
2 | 2 | 6 | 6 | 4 | 4 | 4 | 5 | 4 | 8 | 6 | 6 | 3 | 5 | 2 | 5 | 4 | ||||
| Ferrari 050 3.0l V10 |
3 | 2 | NU | 3 | NU | 3 | 2 | NU | 5 | 3 | 3 | 2 | 2 | 5 | 2 | 15 | 5 | |||||
| 2002 | AUS |
MYS |
BRA |
SMR |
ESP |
AUT |
MCO |
CAN |
EUR |
GBR |
FRA |
DEU |
HUN |
BEL |
ITA |
USA |
JPN |
|||||
| Scuderia Ferrari Marlboro |
Ferrari F2001/F2002 |
1 | 3 | 8 | 2 | 2 | 1 | 5 | 3 | 4 | 2 | 3 | 3 | 1 | 3 | 4 | 2 | 2 | ||||
| Ferrari 050 3.0l V10/051 3.0l V10 |
NU | NU | NU | 2 | NW | 2 | 7 | 3 | 1 | 2 | NW | 4 | 1 | 2 | 1 | 1 | 2 | |||||
| 2003 | AUS |
MYS |
BRA |
SMR |
ESP |
AUT |
MCO |
CAN |
EUR |
FRA |
GBR |
DEU |
HUN |
ITA |
USA |
JPN |
||||||
| Scuderia Ferrari Marlboro |
Ferrari F2002/F2003-GA |
2 | 5 | 1 | 3 | 2 | 5 | 7 | 5 | 5 | 8 | 1 | 3 | 5 | 3 | 2 | 1 | |||||
| Ferrari 051 3.0l V10/052 3.0l V10 |
NU | 2 | NU | 3 | 3 | 3 | 8 | 5 | 3 | 7 | 1 | NU | NU | 3 | NU | 1 | ||||||
| 2004 | AUS |
MYS |
 BHR |
SMR |
ESP |
MCO |
EUR |
CAN |
USA |
FRA |
GBR |
DEU |
HUN |
BEL |
ITA |
 CHN |
JPN |
BRA |
||||
| Scuderia Ferrari Marlboro |
Ferrari F2004 |
2 | 3 | 2 | 4 | 5 | 7 | 7 | 7 | 1 | 10 | 2 | 8 | 2 | 6 | 1 | 1 | 15 | 1 | |||
| Ferrari 053 3.0l V10 |
2 | 4 | 2 | 6 | 2 | 3 | 2 | 2 | 2 | 3 | 3 | 12 | 2 | 3 | 1 | 1 | NU | 3 | ||||
| 2005 | AUS |
MYS |
BHR |
SMR |
ESP |
MCO |
EUR |
CAN |
USA |
FRA |
GBR |
DEU |
HUN |
 TUR |
ITA |
BEL |
BRA |
JPN |
CHN |
|||
| Scuderia Ferrari Marlboro |
Ferrari F2004M/F2005 |
11 | 12 | 15 | 10 | 18 | 10 | 7 | 20 | 7 | 6 | 6 | 15 | 7 | 11 | 8 | 13 | 10 | 9 | 8 | ||
| Ferrari 052 3.0l V10/053 3.0l V10 |
2 | NU | 9 | NU | 9 | 8 | 3 | 3 | 2 | 9 | 7 | 10 | 10 | 10 | 12 | 5 | 6 | 11 | 12 | |||
| 2006 | BHR |
MYS |
AUS |
SMR |
EUR |
ESP |
MCO |
GBR |
CAN |
USA |
FRA |
DEU |
HUN |
TUR |
ITA |
CHN |
JPN |
BRA |
||||
| Lucky Strike Honda Racing F1 Team |
Honda RA106 |
6 | 12 | 17 | 3 | 4 | 5 | 5 | 6 | 9 | 4 | 14 | 6 | 3 | 14 | 8 | 3 | 8 | 5 | |||
| Honda RA806E 2,4l V8 |
15 | 10 | 7 | 10 | 5 | 7 | 4 | 10 | NU | 6 | NU | NU | 4 | 8 | 6 | 6 | 12 | 7 | ||||
| 2007 | AUS |
MYS |
BHR |
ESP |
MCO |
CAN |
USA |
FRA |
GBR |
EUR |
HUN |
TUR |
ITA |
BEL |
JPN |
CHN |
BRA |
|||||
| Honda Racing F1 Team |
Honda RA107 |
17 | 19 | 15 | 12 | 9 | 13 | 15 | 13 | 14 | 14 | 18 | 14 | 12 | 18 | 17 | 17 | 11 | ||||
| Honda RA807E 2,4l V8 |
11 | 11 | 13 | 10 | 10 | 12 | NU | 11 | 9 | 11 | 18 | 17 | 10 | 13 | 10 | 15 | NU | |||||
| 2008 | AUS |
MYS |
BHR |
ESP |
TUR |
MCO |
CAN |
FRA |
GBR |
DEU |
HUN |
EUR |
BEL |
ITA |
 SGP |
JPN |
CHN |
BRA |
||||
| Honda Racing F1 Team |
Honda RA108 |
11 | 14 | 11 | 11 | 12 | 15 | 9 | 18 | 16 | 18 | 18 | 19 | 16 | 16 | 18 | 17 | 14 | 15 | |||
| Honda RA808E 2,4l V8 |
DK | 13 | 11 | NU | 14 | 6 | 7 | 14 | 3 | NU | 16 | 16 | NU | 17 | NU | 13 | 11 | 15 | ||||
| 2009 | AUS |
MYS |
CHN |
BHR |
ESP |
MCO |
TUR |
GBR |
DEU |
HUN |
EUR |
BEL |
ITA |
SGP |
JPN |
BRA |
 ARE |
|||||
| Brawn GP Formula One Team |
Brawn BGP001 |
2 | 4 | 4 | 6 | 3 | 3 | 3 | 2 | 2 | 13 | 3 | 4 | 5 | 5 | 5 | 1 | 4 | ||||
| Mercedes-Benz FO108W 2,4l V8 |
2 | 5 | 4 | 5 | 2 | 2 | NU | 3 | 6 | 10 | 1 | 7 | 1 | 6 | 7 | 8 | 4 | |||||
| 2010 | BHR |
AUS |
MYS |
CHN |
ESP |
MCO |
TUR |
CAN |
EUR |
GBR |
DEU |
HUN |
BEL |
ITA |
SGP |
JPN |
 KOR |
BRA |
ARE |
|||
| AT&T Williams F1 Team |
Williams FW32 |
11 | 8 | 7 | 11 | 18 | 9 | 15 | 11 | 9 | 8 | 8 | 12 | 7 | 10 | 6 | 7 | 10 | 6 | 7 | ||
| Cosworth CA2010 2,4l V8 |
10 | 8 | 12 | 12 | 9 | NU | 14 | 14 | 4 | 5 | 12 | 10 | NU | 10 | 6 | 9 | 7 | 14 | 12 | |||
| 2011 | AUS |
MYS |
CHN |
TUR |
ESP |
MCO |
CAN |
EUR |
GBR |
DEU |
HUN |
BEL |
ITA |
SGP |
JPN |
KOR |
 IND |
ARE |
BRA |
|||
| AT&T Williams F1 Team |
Williams FW33 |
17 | 15 | 15 | 11 | 19 | 12 | 16 | 13 | 15 | 14 | 15 | 14 | 13 | 13 | 13 | 18 | 16 | 24 | 12 | ||
| Cosworth CA2011 2,4l V8 |
NU | NU | 13 | 15 | 17 | 9 | 9 | 12 | 13 | NU | 13 | 14 | 12 | 13 | 17 | 12 | 15 | 12 | 14 | |||
Statystyki [edytuj]
| Sezon | Zespół | Konstruktor | Zgł. | PKT | P. | P1 | P2 | P3 | Punkt. | PP | NO | NS | DK | NZ | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1993 | Sasol Jordan | Jordan-Hart | 16 | 2 | 17 | - | - | - | 1 | - | - | 8 | - | - | ||||
| 1994 | Total Jordan | Jordan-Hart | 15 | 19 | 6 | - | - | 1 | 6 | 1 | - | 7 | - | 1 | ||||
| 1995 | Total Jordan Peugeot | Jordan-Peugeot | 17 | 11 | 11 | - | 1 | - | 4 | - | - | 9 | - | - | ||||
| 1996 | Total Jordan Peugeot B&H Total Jordan Peugeot |
Jordan-Peugeot | 16 | 14 | 8 | - | - | - | 7 | - | - | 7 | - | - | ||||
| 1997 | HSBC Malaysia Stewart Ford | Stewart-Ford | 17 | 6 | 13 | - | 1 | - | 1 | - | - | 14 | - | - | ||||
| 1998 | HSBC Malaysia Stewart Ford | Stewart-Ford | 16 | 4 | 12 | - | - | - | 2 | - | - | 10 | - | - | ||||
| 1999 | HSBC Malaysia Stewart Ford | Stewart-Ford | 16 | 21 | 7 | - | - | 3 | 7 | 1 | - | 4 | 1 | - | ||||
| 2000 | Scuderia Ferrari Marlboro | Ferrari | 17 | 62 | 4 | 1 | 4 | 4 | 13 | 1 | 3 | 4 | - | - | ||||
| 2001 | Scuderia Ferrari Marlboro | Ferrari | 17 | 56 | 3 | - | 5 | 5 | 13 | - | - | 3 | - | - | ||||
| 2002 | Scuderia Ferrari Marlboro | Ferrari | 17 | 77 | 2 | 4 | 5 | 1 | 11 | 5 | 5 | 5 | - | - | ||||
| 2003 | Scuderia Ferrari Marlboro | Ferrari | 16 | 65 | 4 | 2 | 1 | 5 | 11 | 3 | 3 | 5 | - | - | ||||
| 2004 | Scuderia Ferrari Marlboro | Ferrari | 18 | 114 | 2 | 2 | 7 | 5 | 16 | 4 | 4 | 1 | - | - | ||||
| 2005 | Scuderia Ferrari Marlboro | Ferrari | 19 | 38 | 8 | - | 2 | 2 | 8 | - | - | 2 | - | - | ||||
| 2006 | Lucky Strike Honda Racing F1 Team | Honda | 18 | 30 | 7 | - | - | - | 10 | - | - | 3 | - | - | ||||
| 2007 | Honda Racing F1 Team | Honda | 17 | 0 | 20 | - | - | - | - | - | - | 2 | - | - | ||||
| 2008 | Honda Racing F1 Team | Honda | 18 | 11 | 14 | - | - | 1 | 3 | - | - | 4 | 1 | - | ||||
| 2009 | Brawn GP Formula One Team | Brawn-Mercedes | 17 | 77 | 3 | 2 | 3 | 1 | 15 | 1 | 2 | 1 | - | - | ||||
| 2010 | AT&T Williams F1 Team | Williams-Cosworth | 19 | 47 | 10 | - | - | - | 10 | - | - | 2 | - | - | ||||
| 2011 | AT&T Williams F1 Team | Williams-Cosworth | 19 | 4 | 17 | - | - | - | - | - | - | 3 | - | - | ||||
| Razem | 6 | 7 | 326 | 658 | 2x2 | 11 | 29 | 28 | 142 | 14 | 17 | 94 | 2 | 1 | ||||
| Sezon | Zespół | Konstruktor | Zgł. | PKT | P. | P1 | P2 | P3 | Punkt. | PP | NO | NS | DK | NZ | ||||
|
||||||||||||||||||
Podsumowanie startów [edytuj]
| Ważne wyścigi | |
|---|---|
| Debiut | Grand Prix RPA 1993 |
| Pierwsze pole position | Grand Prix Belgii 1994 |
| Pierwsze punkty | Grand Prix Japonii 1993 |
| Pierwsze podium | Grand Prix Pacyfiku 1994 |
| Pierwsze najszybsze okrążenie | Grand Prix Australii 2000 |
| Pierwsze zwycięstwo | Grand Prix Niemiec 2000 |
| Ostatni | Grand Prix Brazylii 2011 |
| Najwyższe pozycje | |
| Kwalifikacje | 1 |
| Wyścig | 1 |
| Inne | |
| Rekordy | Najwięcej startów w historii Formuły 1: 325 (do GP Brazylii 2011) |
Przypisy
- ↑ byli to Ivan Capelli i Thierry Boutsen
- ↑ za Michaelem Schumacherem
- ↑ przy próbie wyprzedzania Marka Blundella
- ↑ Holender zastąpił Duńczyka w trakcie sezonu
- ↑ w samochodzie wybuchł silnik
- ↑ jego bolid miał tam awarię układu hydraulicznego
- ↑ zaledwie na 7 kółek przed metą awarii uległa pompa paliwowa
- ↑ warunki były niebezpieczne z powodu mocnych opadów deszczu
- ↑ bratanek Ayrtona Senny
- ↑ dostał połowę punktów, gdyż wyścig został przerwany
- ↑ Barrichello sfrustrowany po GP Niemiec.
- ↑ Williams confirm Barrichello and Hulkenberg for 2010 (ang.). Formula1.com, 2009-11-02. [dostęp 2009-11-02].
- ↑ "Gazeta Wyborcza" z dnia 14 czerwca 2010, str. 11 (Dodatek Sportowy)
- ↑ 300 wyścigów Rubensa Barrichello
- ↑ Barrichello confirms move to IndyCar (ang.). crash.net, 2012-03-01. [dostęp 2012-04-21].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Oficjalna strona Rubensa Barrichello (port.). barrichello.com.br. [dostęp 2011-09-04].
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
