Formuła 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Samochód Formuły 2 z 1970 roku

Formuła 2 (F2) – klasa wyścigowa samochodów jednomiejscowych o otwartym nadwoziu; oficjalnie istniejąca w latach 1948-1984 oraz 2009-2012.

Lata 1948 - 1984[edytuj | edytuj kod]

W trakcie swojego istnienia F2 była naturalnym zapleczem i swoistą kopalnią talentów dla najbardziej prestiżowego cyklu wyścigów na świecie, Formuły 1. Tę tradycję kontynuowała najpierw Formuła 3000, a od 2005 roku GP2.

W latach 1952-1953 Mistrzostwa Świata Formuły 1 były rozgrywane według specyfikacji F2 (używano silników bez turbodoładowania o pojemności 2 litrów, lub półtoralitrowych silników z turbodoładowaniem). W obu tych latach tytuł mistrzowski zdobył Alberto Ascari.

W latach 1961-1963 Formuła 2 została zastąpiona przez nową klasę, Formułę Junior, lecz szybko uznano te rozwiązanie za niewypał. W 1964 roku przywrócono więc cykl F2, lecz przez dwa kolejne sezony samochody używały silników o pojemności zaledwie jednego litra. Wobec dużej różnicy w stosunku do mocy jednostek napędowych ówczesnej Formuły 1, w 1967 roku FIA podjęła szereg decyzji, które zrewolucjonizowały pozycję F2 i wydatnie przyczyniły się do wzrostu jej prestiżu.

W 1967 roku FIA oficjalnie wprowadziła cykl Mistrzostw Europy Formuły 2, dzięki któremu wielu młodych kierowców utorowało sobie drogę do Formuły 1. Równocześnie zmieniono regulamin techniczny serii; w latach 1967-1971 używano silników o pojemności 1,6 litra, po czym w 1972 roku wprowadzono jednostki napędowe o pojemności dwóch litrów. Ten limit obowiązywał już do ostatecznego końca F2, czyli do 1984 roku.

Wzrost prestiżu F2 spowodował, iż coraz częściej w wyścigach - obok zbierających niezbędne doświadczenie młodych adeptów kierownicy - brali udział kierowcy Formuły 1, którzy tym samym wypełniali sobie wolny czas między poszczególnymi Grand Prix. Taka sytuacja przyczyniła się niestety do jednej z największych tragedii w historii sportu motorowego. W 1968 roku podczas wyścigu F2 ma torze Hockenheim zginął bowiem dwukrotny Mistrz Świata F1, Jim Clark, do dnia dzisiejszego uznawany za jednego z najlepszych kierowców na świecie.

Na początku lat 80. XX wieku wzrost kosztów udziału w Formule 2 przyczynił się do spadku zainteresowania wśród grona właścicieli i konstruktorów. Na placu boju właściwie pozostały tylko potężne koncerny jak Honda, BMW oraz Renault. Wobec takiego stanu rzeczy, wraz z końcem 1984 roku FIA zdecydowała się na zastąpienie cyklu F2 przez tańszą wersję, czyli Formułę 3000. W mistrzostwach F3000 wszystkie zespoły używały standardowej jednostki napędowej Forda, kładąc kres wewnętrznej rywalizacji silnikowych gigantów, która cechowała ostatnie lata istnienia Formuły 2.

Powrót w 2009 roku[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Formuła 2 Sezon 2012.

W czerwcu 2008 roku FIA niespodziewanie ogłosiła plany reaktywowania Formuły 2 już od sezonu 2009[1]. Termin zgłoszeń do mistrzostw upłynął z dniem 29 sierpnia 2008[2]. Nowa Formuła 2 zadebiutowała 31 maja 2009 roku podczas rundy WTCC w Walencji i będzie towarzyszyła czterem innym rundom WTCC w Europie, kończąc na Monzy pod koniec października. Będą również osobne wyścigi tej kategorii na torach Donington Park i Magny-Cours, oraz runda towarzysząca serii GT Open na torze Spa-Francorchamps.

Format F2 składa się z dwóch sesji treningowych, dwóch oddzielnych sesji kwalifikacyjnych i dwóch 110-kilometrowych wyścigów w każdy weekend. W drugim wyścigu wymagany jest jeden pit-stop, ale polegający tylko na zatrzymaniu się na stanowisku serwisowym, bez wymiany opon czy tankowania. Pierwsza dziesiątka wyścigu na mecie otrzymuje punkty do klasyfikacji generalnej według schematu 12-10-8-7-6-5-4-3-2-1.

Mistrz F2 ma otrzymać możliwość przeprowadzenia testów w bolidzie F1 z zespołem Williams, który jest odpowiedzialny za konstrukcję samochodów nowej serii[3].

Mistrzowie Europy Formuły 2 w latach 1967 - 1984[edytuj | edytuj kod]

Sezon Mistrz Zespół Samochód
1967 Belgia Jacky Ickx Tyrrell Racing Matra-Cosworth
1968 Francja Jean-Pierre Beltoise Matra Sports Matra-Cosworth
1969 Francja Johnny Servoz-Gavin Matra International Matra-Cosworth
1970 Szwajcaria Clay Regazzoni Tecno Racing Team Tecno-Cosworth
1971 Szwecja Ronnie Peterson March Engineering March-Cosworth
1972 Wielka Brytania Mike Hailwood Team Surtees Surtees-Cosworth
1973 Francja Jean-Pierre Jarier March Engineering March-BMW
1974 Francja Patrick Depailler March Engineering March-BMW
1975 Francja Jacques Laffite Ecurie Elf Martini-BMW
1976 Francja Jean-Pierre Jabouille Equipe Elf Elf 2J-Renault
1977 Francja René Arnoux Ecurie Renault Elf Martini-Renault
1978 Włochy Bruno Giacomelli Polifac BMW Junior Team March-BMW
1979 Szwajcaria Marc Surer Polifac BMW Junior Team March-BMW
1980 Wielka Brytania Brian Henton Toleman Group Toleman-Hart
1981 Wielka Brytania Geoff Lees Ralt Racing Ralt-Honda
1982 Włochy Corrado Fabi March Racing March-BMW
1983 Wielka Brytania Jonathan Palmer Ralt Racing Ralt-Honda
1984 Nowa Zelandia Mike Thackwell Ralt Racing Ralt-Honda

Mistrzowie FIA Formuły 2 w latach 2009 - 2012[edytuj | edytuj kod]

Sezon Mistrz Zespół Samochód
2009 Hiszpania Andy Soucek FK-Automotive Williams JPH1 Audi
2010 Wielka Brytania Dean Stoneman Silver Lining Williams JPH1B Audi
2011 Włochy Mirko Bortolotti Bortolotti Construzioni Williams JPH1B Audi
2012 Wielka Brytania Luciano Bacheta Comma/Trade Links Williams JPH1B Audi

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy