Brian Joubert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brian Joubert
Brian Joubert.JPG
Brian Joubert podczas ME 2007
Data i miejsce urodzenia 20 września 1984
Poitiers
Trener Laurent Depouilly
Klub Fiamme Azzurre
Wzrost 179 cm
Dyscypliny łyżwiarstwo figurowe
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Brian Joubert (ur. 20 września 1984 w Poitiers, Francja) – francuski łyżwiarz figurowy. Pięciokrotny mistrz Francji w indywidualnej jeździe na lodzie, złoty medalista Mistrzostw Europy w 2004 i srebrny medalista Mistrzostw Świata w tym samym roku. Podczas Mistrzostw Europy w 2005 nie obronił tytułu mistrzowskiego i zdobył srebrny medal. Tytuł wicemistrza świata obronił w 2006 roku na Mistrzostwach Świata w Calgary, a w 2007, na Mistrzostwach Świata w Tokio po raz pierwszy zdobył tytuł mistrza świata. Złoty medal zdobył także na Grand Prix 2006. Sezon 2006/2007 jest dotychczasowo najlepszym w jego karierze.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Brian Joubert, syn Jean-Michela i Raymonde Joubert, urodził się w Poitiers w 1984 roku. Poważnie zachorował mając 11 miesięcy. Lekarze byli zmuszeni usunąć mu nerkę. Łyżwiarstwo figurowe zaczął trenować pod wpływem sióstr w wieku 4 lat. Próbował zająć się hokejem na lodzie, ale mając 6 lat stwierdził, że woli skakać. W pierwszych zawodach wziął udział mając 5 lat.

W 2004 roku było głośno o jego związku z miss Francji Laetitią Bléger. Modelka w jednym z wywiadów oświadczyła, że Joubert spotykał się z nią, żeby ukryć, że jest homoseksualistą. Łyżwiarz wniósł oskarżenie do sądu. Zgodnie z wyrokiem Bléger i magazyn wypłacili mu odszkodowanie w wysokości 17 tysięcy euro. W latach 2005-2009 spotykał się z mistrzynią Włoch Valentiną Marchei. Pojawiały się plany wspólnego występu na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 w Vancouver. Para zdecydowała się na rozstanie w styczniu 2009, najprawdopodobniej związane to było z ich karierami sportowymi[1].

Trzykrotnie wziął udział we francuskiej edycji programu „Fort Boyard” (2004, 2007, 2008). Został sponsorem fundacji na rzecz dzieci z zespołem Williamsa. 13 marca 2006 wydano biografię Jouberta „Le feu sur la glace” (fr. "Ogień Na Lodzie").

Technika i choreografia[edytuj | edytuj kod]

Brian Joubert znany jest z żywiołowości, ciekawych choreografii i wykonywania perfekcyjnie pewnych elementów, zwłaszcza skoków. Do słynnych należą skoki poczwórne: Salchow i Toeloop. Do historii przeszedł program dowolny z sezonu 2006/07, w którym wykonywał 3 skoki poczwórne. Często podkreśla, że są dla niego bardzo ważne, nowy system nie gwarantuje za nie lepszych ocen, ale świadczą o poziomie prezentowanym przez łyżwiarza. Do elity solistów zalicza się m.in. dzięki kombinacji skoków 4-2 (np. poczwórny Toeloop - podwójny Toeloop). Jego skoczność przejawia się w również w niezwykle mocnych, silnych i wyrazistych skokach jak potrójny Lutz czy death-drop (skok do piruetu przez Axla). Z kolei żywiołowość to przede wszystkim bogate w trudne figury i elementy sekwencje kroków.

Jego słabą strona są na pewno piruety, za które często jest krytykowany. Podjęcie współpracy z Lucinda Ruth w sezonie 2005/06, miało na celu zniwelowanie niedoskonałości łyżwiarza. Niejednokrotnie przyczyną przegranej Jouberta była również pewność siebie. Podczas Mistrzostw Świata 2009 w Los Angeles, zaliczanych do największych porażek łyżwiarza, był o krok od wygranej. Przed występem podkreślał, że zamierza wygrać, a zapewni mu to bogactwo elementów, z których słynie. Po programie krótkim prowadził. Podczas programu dowolnego dopuścił się dwóch błędów, w tym jednego poważnego, na stosunkowo łatwym dla siebie podwójnym Axlu. W ten sposób ominęło go nie tylko złoto i srebro.

Joubert jest charyzmatyczny i chimeryczny. Zarówno programy dowolne, jak i obowiązkowe przykuwają uwagę. Wyróżniają się spośród innych, prezentowanych na zawodach poprzez muzykę, kombinacje, szybkość czy wyszukane elementy. Jako podkłady wykorzystuje znane ścieżki dźwiękowe, nieraz pochodzące z filmów (np. Matrix, Requiem dla snu) czy typowo klubowe utwory. Joubert lubi zmieniać zdanie co do choreografii. Znana jest historia sprzed Mistrzostw Europy 2009, gdy na 2 tygodnie przed zawodami postanowił wykorzystać inną muzykę w programie krótkim, a co za tym idzie, także choreografię.

Trenerzy[edytuj | edytuj kod]

Czas Trener
do października 2003 Francja Véronique Guyon
październik 2003 - styczeń 2005 Francja Laurent Depouilly
styczeń 2005 - czerwiec 2005 Francja Véronique Guyon
czerwiec 2005 - lipiec 2006 Rosja Andrei Berezintsev
wrzesień 2006 - marzec 2009 Francja Jean-Christophe Simond
kwiecień 2009... Francja Laurent Depouilly

Rezultaty w imprezach mistrzowskich[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata 2010
Zawody 2001-2002 2002-2003 2003-2004 2004-2005 2005-2006 2006-2007 2007-2008 2008-2009 2009-2010 2010–11
Zimowe igrzyska olimpijskie 14 6 16
Mistrzostwa świata 13 6 2 6 2 1 2 3 3 8
Mistrzostwa Europy 3 2 1 2 3 1 3 1 3 2
Mistrzostwa Francji 3 1 1 1 1 1 1 1
French Masters 3 1 3 1 1 1 2 2 1
Finał Grand Prix 3 5 1 * *
Cup of Russia 1 1
Trophée Eric Bompard 5 4 2 2 1 * 4 4 *
NHK Trophy 1
Skate Canada 1
Skate America 9 1 1 3
Cup of China 2 4
  • * - wycofał się

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

Sezon Program obowiązkowy Program dowolny Program pokazowy
2010-2011 "Once Upon A Time in Mexico"
"Symphony No. 9"
Ludwig van Beethoven,
2009-2010 "Rise"
Safri Duo
"Ancient Lands"
Ronan Hardiman,
Maxime Rodriguez
"Le Patineur"
Julien Clerc
"Merci"
Grégoire

"Infinity"
Guru Josh Project

"Rise"
Safri Duo
2008-2009 "Rise (Leave me alone)"
Safri Duo
Ostatni Mohikanin
Soundtrack Randy Edelman, Trevor Jones,
Daniel Lanois

The Matrix Reloaded
Soundtrack Don Davis
Requiem dla snu
Soundtrack Clint Mansell
"Hallelujah"
Rufus Wainwright
"Madeleine"
Jacques Brel
"I'm yours"
Jason Mraz
2007-2008 "All For You"
Sèbastien Damiani
"Enter Sandman"
"Nothing Else Matters"
"Creeping Death"
"Unforgiven"
Apocalyptica
O Verona
Romeo i Jullia
Soundtrack Nellee Hooper, Craig Armstrong
Marius De Vries
"Clocks"
Coldplay
"Rise (Leave me alone)"
Safri Duo
2006-2007 Śmierć nadejdzie jutro
"James Bond: Śmierć nadejdzie jutro"
Soundtrack David Arnold
"Enter Sandman"
"Nothing Else Matters"
"Creeping Death"
"Unforgiven"
Apocalyptica
"O Verona"
Romeo i Jullia
Soundtrack Nellee Hooper,Craig Armstrong,
Marius De Vries
"Don't Give Up"
Josh Groban
"Rise (Leave me alone)"
Safri Duo
"Armonia"
"Elvis"
"Love Is All"
2005-2006 Śmierć nadejdzie jutro
"James Bond: Śmierć nadejdzie jutro"
Soundtrack David Arnold
Lord of the Dance
Ronan Hardiman
Matrix
Soundtrack Don Davis
"Daft Punk"
"Le Roi Soleil"
2004-2005 wybrane fragmenty
Blue Men Group
1492: Conquest of Paradise
Soundtrack Vangelis
Lord of the Dance
Ronan Hardiman
2003-2004 "Time"
Pink Floyd
Matrix
Soundtrack Don Davis
"J'ai Demande a La Lune"
Indochine
"Love's Divine"
Seal
2002-2003 "Time"
Pink Floyd
Nietykalni
Soundtrack Nelson Riddle, Ennio Morricone
"Le Lacs du Conemara"
Michel Sardou
"S.O.S. D'un Terrien"
"En Detresse Starmania"
2001-2002 The Mexican Hat The Mission
Soundtrack Ennio Morricone,
London Philharmony Orchestra
"L'aigle noir"
Florent Pagny

Przypisy

  1. za francuską wikipedią

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]