Jewgienij Pluszczenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jewgienij Pluszczenko
2010 EC Podium Evgeni Plushenko.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 listopada 1982
Sołneczny
Trener Aleksiej Mishin
Wzrost 178 cm
Dyscypliny łyżwiarstwo figurowe
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Rosja
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Turyn 2006 łyżwiarstwo figurowe
soliści
Złoto
Soczi 2014 łyżwiarstwo figurowe
drużynowo
Srebro
Salt Lake City 2002 łyżwiarstwo figurowe
soliści
Srebro
Vancouver 2010 łyżwiarstwo figurowe
soliści
Mistrzostwa świata
Złoto
Vancouver 2001 soliści
Złoto
Waszyngton 2003 soliści
Złoto
Dortmund 2004 soliści
Srebro
Helsinki 1999 soliści
Brąz
Minneapolis 1998 soliści
Mistrzostwa Europy
Złoto
Wiedeń 2000 soliści
Złoto
Bratysława 2001 soliści
Złoto
Malmö 2003 soliści
Złoto
Turyn 2005 soliści
Złoto
Lyon 2006 soliści
Złoto
Tallinn 2010 soliści
Złoto
Sheffield 2012 soliści
Srebro
Mediolan 1998 soliści
Srebro
Praga 1999 soliści
Srebro
Budapeszt 2004 soliści

Jewgienij Wiktorowicz Pluszczenko (ros. Евгений Викторович Плющенко, ur. 3 listopada 1982 w miejscowości Sołneczny w Kraju Chabarowskim) – rosyjski łyżwiarz figurowy. Jeden z najbardziej utytułowanych współczesnych łyżwiarzy figurowych: 3-krotny mistrz świata (2001, 2003 i 2004), 7-krotny mistrz Europy (2000, 2001, 2003, 2005, 2006, 2010, 2012) oraz 9-krotny mistrz Rosji. Złoty medalista olimpijski z Turynu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo Jewgienij Wiktorowicz Pluszczenko spędził w ciężkich warunkach. Jego ojciec pracował przy budowie kolei Bajkał-Amur. Mieszkał z rodziną w drewnianym wagonie niedaleko Chabarowska. Trudne warunki bytowe odbiły się na zdrowiu Jewgienija. Z powodu choroby syna Wiktor i Tatiana Pluszczenko przenieśli się w 1986 roku do Wołgogradu.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pluszczenko rozpoczął karierę w wieku czterech lat. W wieku jedenastu lat przeniósł się do St. Petersburga, gdzie trafił pod skrzydła trenera Aleksieja Miszyna, którego podopiecznym był wtedy inny przyszły mistrz olimpijski Aleksiej Jagudin.

Owocami tej współpracy były szybkie sukcesy. Jako czternastolatek Jewgienij triumfował w Mistrzostwach Świata Juniorów w Seulu w 1997 roku. Seniorskie sukcesy rozpoczął od zdobycia brązowego medalu na Mistrzostwach Świata w Minneapolis w 1998 roku. Wtedy Jagudin uznał, że trenowanie razem z Pluszczenką może zaszkodzić jego karierze i zerwał współpracę z Miszynem. W późniejszych latach obaj wielokrotnie rywalizowali o najwyższe laury na światowych imprezach.

Pluszczenko był również najmłodszym łyżwiarzem figurowym, który otrzymał notę 6,0 – miał wówczas 16 lat.

Igrzyska Olimpijskie 2002[edytuj | edytuj kod]

Po drodze do Igrzysk Olimpijskich w Salt Lake City został mistrzem świata w Vancouver w 2001 roku oraz trzykrotnie triumfował w Mistrzostwach Europy. Podczas Igrzysk stoczył kolejną walkę o złoto z Jagudinem. Po złym występie w programie krótkim zajmował 4. miejsce, jednak po znakomitym występie w programie dowolnym (przy Carmen) awansował na drugą pozycję i zdobył srebrny medal. Mistrzem olimpijskim został Aleksiej Jagudin zdobywając najwyższą notę w historii olimpijskich zmagań.

Dominacja[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery przez Jagudina Jewgienij Pluszczenko zdominował rywalizację łyżwiarzy figurowych. Przegrał tylko dwukrotnie: w Finale Grand Prix w 2004 roku oraz na Mistrzostwach Europy w Budapeszcie w tym samym roku, gdzie przegrał z Brianem Joubertem. Na MŚ w 2005 roku w Moskwie odniósł kontuzję podczas programu krótkiego, co uniemożliwiło mu dalszą rywalizację w tamtym sezonie.

Pluszczenko był głównym faworytem do złota na Igrzyskach w Turynie. Pomimo niepewności związanej z nowym systemem sędziowania Pluszczenko dominował przez całą rywalizację, zdobywając złoty medal olimpijski. W programie dowolnym akompaniował mu węgierski skrzypek Edvin Marton.Po Igrzyskach zawiesił amatorską karierę.

Pluszczenko jako pierwszy wykonał poprawnie kombinację skoków poczwórny-potrójny-potrójny. Jest też jedynym solistą, który prezentuje w swoich programach piruet Biellmann.

Kolejne powroty[edytuj | edytuj kod]

W marcu 2009 roku powrócił do zawodowego treningu. Pierwszym występem po przerwie były zawody Grand Prix w Moskwie, w których zajął pierwsze miejsce z wynikiem 240.65 pkt. Jeszcze pod koniec roku 2009 został po raz ósmy Mistrzem Rosji. W styczniu 2010 roku po czteroletniej przerwie wystąpił w Mistrzostwach Europy w Tallinnie. Już podczas programu krótkiego nie pozostawił złudzeń rywalom, ustanawiając wynikiem 91.30 pkt nowy rekord świata. 21 stycznia, po znakomitym programie dowolnym zdobył po raz szósty złoty medal ME.

Podczas Igrzysk Olimpijskich w Vancouverze zdobył srebrny medal. Mimo prowadzenia po programie krótkim przegrał walkę o złoto z Evanem Lysackiem. Nie udało mu się tym samym stać się pierwszym od 58 lat zawodnikiem, który obronił olimpijski tytuł. Po zakończeniu zmagań w Vancouverze Pluszczenko zapowiedział, że występ na olimpijskiej tafli był jego ostatnim. Mimo tego drugiego w karierze oficjalnego wycofania się, Pluszczenko nie rozstał się całkowicie z taflą lodową. Zbliżające się igrzyska olimpijskie na rodzinnej ziemi w Soczi skłoniły go do kolejnego powrotu. Łyżwiarz, weteran czterech Olimpiad, walnie przyczynił się do zdobycia przez Rosję złotego medalu zespołowego. W tej nowej konkurencji zajął pierwsze miejsce w kategorii solistów w programie dowolnym i drugie w programie krótkim. Był to jego 4. medal olimpijski (pierwszy w nowej kategorii jazdy zespołowej). Podczas kolejnych treningów zawodnik doznał kontuzji kręgosłupa. W trakcie pierwszego występu w jeździe indywidualnej ta kontuzja odnowiła się i nie pozwoliła mu kontynuowania jazdy zmuszając go do wycofania się z konkurencji. Oświadczył, że zmuszony jest bezapelacyjnie zrezygnować ze swojej wieloletniej kariery sportowej[1]. Jewgienij Pluszczenko w trakcie swojej ponad 16-letniej kariery łyżwiarskiej musiał poddać się 12 operacjom skutkiem odniesionych kontuzji.

Poza taflą[edytuj | edytuj kod]

Jesienią 2006, wraz z Iriną Słucką, zaczął prowadzić rosyjską wersję programu Gwiazdy na lodzie. Pluszczenko wziął także udział w 53. Konkursie Piosenki Eurowizji. Wystąpił na umieszczonej na scenie tafli, towarzysząc reprezentującym Rosję piosenkarzowi Dimie Biłanowi i skrzypkowi Edvinowi Martonowi, zdobywając pierwsze miejsce.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]