Catalina Castaño

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Catalina Castaño
Catalina Castaño
Państwo  Kolumbia
Miejsce zamieszkania Pereira
Data i miejsce urodzenia 7 lipca 1979
Pereira
Wzrost 171 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny styczeń 1998
Zakończenie kariery luty 2014
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 6 ITF
Najwyżej w rankingu 35 (10 lipca 2006)
Australian Open 2R (2006, 2008)
Roland Garros 2R (2001, 2005–2007)
Wimbledon 1R (2001, 2004–2008)
US Open 2R (2005)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 82 (7 lipca 2008)
Australian Open 2R (2006, 2007)
Roland Garros 2R (2005, 2013)
Wimbledon 3R (2008)
US Open 2R (2006)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kolumbia
Igrzyska panamerykańskie
Brąz
Guadalajara 2011 gra podwójna

Catalina Castaño Alvarez (ur. 7 lipca 1979 w Pereira) – kolumbijska tenisistka.

Była tenisistką praworęczną z oburęcznym backhandem. W lipcu 2006 roku została sklasyfikowana na trzydziestym piątym miejscu w rankingu singlowym. Wygrała sześć turniejów singlowych z cyklu ITF.

Jej najlepszym zawodowym osiągnięciem był finał turnieju w Budapeszcie w 2005 roku. Trzykrotnie była w półfinałach, ostatnio w 2006 roku w Canberze. Ma też na koncie mnóstwo ćwierćfinałów – ostatnie to Gold Coast i Hobart w 2007 roku, a najcenniejsze w Charleston w 2006. Bez większych osiągnięć w grze podwójnej.

Reprezentowała Kolumbię w rozgrywkach Pucharu Federacji oraz na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004 roku.

Pierwsze zawodowe kwalifikacje do turnieju rozegrała w Bogocie w 1998 roku. Pierwsze zawodowe spotkanie wygrała w 2000, także w Bogocie, pokonując w pierwszej rundzie Janę Nejedly z Kanady 6:0, 6:0. W Bogocie osiągnęła jeszcze wiele dobrych wyników, ćwierćfinały w 2001, 2003 i 2004 oraz półfinał w 2002. Na tym turnieju wygrała z Coriną Morariu. W 2001 roku wystąpiła w trzech z czterech turniejów wielkoszlemowych (wszystkie oprócz Australian Open). W grze pojedynczej na igrzyskach olimpijskich 2004 przegrała z zawodniczką gospodarzy, Eleni Daniilidu; w grze podwójnej wystąpiła z Fabiolą Zuluagą.

W 2005 roku dostała się do czołowej setki rankingu. W drodze do finału w Budapeszcie pokonała Robertę Vinci i Martinę Suchą, uległa Annie Smashnovej. Osiągnęła półfinał w Seulu (przegrana z Vaidišovą) oraz ćwierćfinał w Bogocie. W Miami ograła Paolę Suárez i Wierę Zwonariową. Z powodu kontuzji opuściła turnieje w Portorož i Hasselt.

Pięć ćwierćfinałów i półfinał osiągnęła Castaño w 2006 roku. Pokonała Czeszkę Vaidišovą w Charleston, Niemkę Grönefeld w Berlinie. Sklasyfikowana na najwyższych w karierze miejscach rankingowych. Turnieje australijskie w 2007 roku to ćwierćfinał w Gold Coast przegrany z Martiną Hingis oraz Hobarcie, przegrany z Wasilisą Bardiną. W pierwszej rundzie Indian Wells przegrała z Martą Domachowską. W drugiej rundzie Amelia Island przegrała z Tatianą Golovin.

Catalina Castaño była ostatnią zawodniczką pokonaną przez Martinę Navrátilovą w grze pojedynczej w ramach rozgrywek zawodowych. Miało to miejsce w I rundzie Wimbledonu 2004, w którym czesko-amerykańska weteranka, wówczas 47-letnia, wystąpiła dzięki dzikiej karcie. Na swojej ulubionej trawiastej nawierzchni Navrátilová pokonała stosunkowo łatwo Kolumbijkę (6:0, 6:1), a odpadła w kolejnym meczu z Argentynką Giselą Dulko.

W lipcu 2012 roku zwyciężyła w turnieju deblowym w Båstad. Razem z Marianą Duque Mariño pokonały w finale Evę Hrdinovą i Mervanę Jugić-Salkić 4:6, 7:5, 10-5.

W lutym 2013 roku brała udział w finałach singla i debla podczas zawodów rangi WTA Challenger Tour w Cali. W grze pojedynczej przegrała w finale z Larą Arruabarreną-Vecino 3:6, 2:6, natomiast w grze podwójnej, razem z Duque Mariño, wygrały z deblem Florencia MolineroTeliana Pereira wynikiem 3:6, 6:1, 10–5. W marcu tego roku Kolumbijki osiągnęły finał rywalizacji w Acapulco, w którym uległy Lourdes Domínguez Lino i Arantxie Parrze Santonji 4:6, 6:7(1).

W lutym 2014 roku po udziale w narodowych rozgrywkach Fed Cup postanowiła zakończyć karierę.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
Premier Mandatory
Premier 5
Premier
International
Challenger Series

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 31 lipca 2005 Węgry Budapeszt Ceglana Izrael Anna Smashnova 2:6, 2:6
Finalistka 2. 16 lutego 2013 Kolumbia Cali Ceglana Hiszpania Lara Arruabarrena 3:6, 2:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 22 lipca 2012 Szwecja Båstad Ceglana Kolumbia Mariana Duque Mariño Czechy Eva Hrdinová
Bośnia i Hercegowina Mervana Jugić-Salkić
4:6, 7:5, 10–5
Zwyciężczyni 2. 16 lutego 2013 Kolumbia Cali Ceglana Kolumbia Mariana Duque Mariño Argentyna Florencia Molinero
Brazylia Teliana Pereira
3:6, 6:1, 10–5
Finalistka 1. 2 marca 2013 Meksyk Acapulco Ceglana Kolumbia Mariana Duque Mariño Hiszpania Lourdes Domínguez Lino
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
4:6, 6:7(1)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]