Nicole Vaidišová

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nicole Vaidišová
Nicole Vaidišová
Państwo  Czechy
Miejsce zamieszkania Praga
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1989
Norymberga
Wzrost 183 cm
Masa ciała 63 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery 16 marca 2010
wznowienie: 2014
Trener Alex Kodat
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 7 (14 maja 2007)
Australian Open SF (2007)
Roland Garros SF (2006)
Wimbledon QF (2007, 2008)
US Open 4R (2005)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 128 (2 października 2006)
Australian Open 1R (2006, 2007)
Roland Garros 1R (2006)
Wimbledon 2R (2006, 2007)
US Open 1R (2005)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Nicole Vaidišová; (używała również nazwiska Štěpánková) (ur. 23 kwietnia 1989 w Norymberdze) – czeska tenisistka, występująca na światowych kortach od 2003 do 2010 roku, półfinalistka Australian Open 2007 i French Open 2006 w grze pojedynczej, klasyfikowana w rankingu WTA na 7. miejscu w grze pojedynczej (2007) i na 128. miejscu w grze podwójnej (2006), reprezentantka Czech w Pucharze Federacji i na letnich igrzyskach olimpijskich. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Nicole Vaidišová rozpoczęła treningi tenisowe w wieku sześciu lat pod kierunkiem swojego ojczyma Alexa Kodata. Trenowała w akademii tenisowej Nicka Bollettieriego w Bradenton na Florydzie. Od 2002 występowała w turniejach juniorskich Międzynarodowej Federacji Tenisowej. W grudniu 2003 wygrała prestiżowe mistrzostwa Orange Bowl w Miami, a w styczniu 2004 zagrała w finale Australian Open zarówno w grze pojedynczej, gdzie przegrała z Szachar Pe’er, jak i w grze podwójnej. W tym samym roku doszła do ćwierćfinału Wimbledonu, pokonana przez Wiktoryję Azarankę. W klasyfikacji juniorek zajmowała najwyżej trzecie miejsce (24 maja 2004).

Status profesjonalnej tenisistki otrzymała w 2003 roku.

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Nicole Vaidišová wygrała sześć turniejów WTA w grze pojedynczej i dnia 14 maja 2007 klasyfikowana była na najwyższym, siódmym miejscu w swojej karierze. Ponadto dwukrotnie dochodziła do półfinałów imprez wielkoszlemowych. Miało to miejsce podczas French Open 2006 i Australian Open 2007.

W swoim pierwszym występie w kobiecym turnieju ITF, w październiku 2003 w Pilznie, odniosła zwycięstwo, pokonując w finale Andreę Hlaváčkovą. W lutym 2004 została wicemistrzynią w Midland, a potem ponownie triumfowała w Columbus. W każdym z tych zawodów wystąpiła jako zawodniczka nieklasyfikowana w rankingu WTA. W efekcie w marcu zadebiutowała w imprezie WTA w Acapulco i od razu zdołała awansować do ćwierćfinału po zwycięstwach nad Lubomirą Kurhajcovą i Shinobu Asagoe. Próbowała swoich sił w eliminacjach do French Open i Wimbledonu, ale nie dostała się do drabinki głównej.

Stała się sprawczynią sensacji, kiedy w sierpniu 2004 jako kwalifikantka wygrała turniej w Vancouver. Wygrała tam kolejno z Milagros Sequerą, Aliną Żydkową i Laurą Granville. Miała wówczas piętnaście lat, trzy miesiące i dwadzieścia trzy dni, dzięki czemu została szóstą najmłodszą zdobywczynią tytułu w historii WTA. Równolegle kontynuowała występy juniorskie. Przeszła eliminancje w US Open, ale w swoim pierwszym oficjalnym meczu wielkoszlemowym trafiła na liderkę rankingu Justine Henin-Hardenne i przegrała 1:6, 4:6.

W drodze do ćwierćfinału w Tokio ograła Tatianę Golovin (29 WTA), a następnie zdobyła drugi tytuł indywidualny w Taszkencie po finale z Virginie Razzano. Sezon zakończyła w pierwszej setce światowej klasyfikacji.

W styczniu 2005 awansowała do trzeciej rundy Australian Open, pokonując Jelenę Kostanić (35 WTA), doszła do półfinału w Memphis, ćwierćfinału w Charleston (tam wygrała z Anastasiją Myskiną, 6 WTA), a w maju została wicemistrzynią turnieju w Stambule. W walce o puchar musiała uznać wyższość Venus Williams. Awansowała na 30. miejsce w rankingu, znalazła się w trzeciej rundzie Wimbledonu, następnie w ćwierćfinale w Toronto i czwartej rundzie US Open. Na przełomie września i października wygrała trzy kolejne imprezy WTA z rzędu: w Seulu po finale z Jeleną Janković, Tokio po finale z Tatianą Golovin i Bangkoku po finale z Nadieżdą Pietrową. Została szóstą tenisistką w dziejach, która pięć tytułów profesjonalnych zdobyła przed siedemastymi urodzinami (pozostałe to Tracy Austin, Andrea Jaeger, Monica Seles, Jennifer Capriati i Martina Hingis), ponadto była pierwszą tenisistką, która triumfowała w trzech występach z rzędu od ponad roku (dokonała tego Lindsay Davenport). 14 listopada notowana na piętnastym miejscu rankingu WTA.

W styczniu 2006 znalazła się w półfinale w Sydney i czwartej rundzie Australian Open, a w maju wygrała swój szósty turniej w Strasburgu (jak się potem okazało, ostatni w karierze). W Paryżu ograła aktualną mistrzynię z Melbourne i światowy numer jeden, Amélie Mauresmo oraz Venus Williams, by ostatecznie dojść do półfinału, przegranego ze Swietłaną Kuzniecową pomimo prowadzenia 7:5, 5:3.. Był to najlepszy wielkoszlemowy wynik Vaidišovej w grze pojedynczej. W dalszej części roku zagrała w półfinałach w Stanford i San Diego, dwukrotnie zatrzymana przez Kim Clijsters. Amélie Mauresmo pokonała ponownie w ćwierćfinale w Moskwie, a rok zakończyła występem w półfinale w Linzu. Sklasyfikowana wśród dziesięciu czołowych rakiet świata; przekroczyła też milion dolarów swoich zarobków na kortach jako piąta najmłodsza kobieta w historii.

W styczniu 2007 wyrównała swoje najlepsze osiągnięcie wielkoszlemowe, dochodząc do półfinału Australian Open, gdzie przegrała z późniejszą mistrzynią, Sereną Williams. Zagrała w ćwierćfinale w Indian Wells i Miami, a także była w gronie ośmiu najlepszych tenisistek podczas French Open. Odnotowała swój pierwszy ćwierćfinał Wimbledonu, w którym uległa Anie Ivanović, ale w czwartej rundzie wyeliminowała broniącą tytułu Mauresmo. Do końca roku wystąpiła w półfinałach w Zurychu i Linzu; w tym sezonie notowana na najwyższym, siódmym miejscu w rankingu WTA (28 maja).

W styczniu 2008 osiągnęła ćwierćfinał Gold Coast, półfinał Sydney i czwartą rundę Australian Open, później zaczęła jednak notować coraz słabsze występy. Następny pojedynek wygrała dopiero w drugiej rundzie w Birmingham w czerwcu, kiedy była już bliska wypadnięcia z czołowej dwudziestki klasyfikacji światowej. Honor uratowała drugim z rzędu ćwierćfinałem Wimbledonu, w którym jednak nie dała rady notowanej na 133. miejscu Zheng Jie. W tym roku Vaidišová wygrała i przegrała po dziewiętnaście spotkań, co znacznie obniżyło jej pozycję rankingową. Ponadto zmagała się z kontuzją nadgarstka.

W 2009 zaszła najdalej do trzeciej rundy turnieju (w Miami i Indian Wells), jednak seryjne porażki spowodowały, że spadła na 187. miejsce w rankingu i musiała szukać punktów w rozgrywkach Międzynarodowej Federacji Tenisowej. Jej ostatni występ w WTA Tour miał miejsce w lutym 2010 w Memphis; wygrała z Laurą Granville 6:4, 6:2, a następnie przegrała z Kaią Kanepi 6:4, 1:6, 3:6. Ze światowymi kortami pożegnała się porażką w pierwszej rundzie ITF w Hammond z Heather Watson 6:4, 6:7(10), 6:7(4).

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Nicole Vaidišová sporadycznie występowała w turniejach gry podwójnej WTA. Jej najlepsze osiągnięcia to półfinał z Filadelfii w 2004 roku i trzecia runda Australian Open 2008. W klasyfikacji światowej zajmowała najwyżej 128. miejsce, działo się to 2 października 2006.

W marcu 2003 odnotowała deblowy debiut w WTA Tour; w parze z Tatianą Golovin uległy w pierwszej rundzie w Miami Jelenie Diemietjewej i Linie Krasnoruckiej. Rok później w tym samym miejscu wygrała pierwszy oficjalny mecz gry podwójnej, tym razem jej partnerką była Ana Ivanović. W październiku w Filadelfii razem z Maureen Drake po raz pierwszy awansowała do półfinału, pokonując między innymi Corinę Morariu i Květę Peschke. W styczniu 2006 zadebiutowała w turnieju wielkoszlemowym w tej konkurencji.

Odkąd zaczęła odnosić sukcesy w grze pojedynczej, jej występy deblowe były sporadyczne. W styczniu 2008 z Barborą Záhlavovą-Strýcovą przeszła do trzeciej rundy Australian Open i jest to jej najlepszy rezultat w karierze. W meczu otwarcia Czeszki pokonały Lisę Raymond i Francescę Schiavone. Ostatni występ odnotowała w Memphis w lutym 2010, razem z Arantxą Rus zostały pokonane w pierwszej rundzie przez Eleni Daniilidou i Jasmin Woehr.

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

Nicole Vaidišová w trakcie swojej kariery trzykrotnie próbowała sił w rywalizacji mikstów podczas imprez wielkoszlemowych. W 2005 roku występowała z Markiem Knowlesem. We French Open przegrali w drugiej rundzie z Samanthą Stosur i Paulem Hanleyem, w US Open polegli na tym samym etapie po konfrontacji z Rennae Stubbs i Bobem Bryanem. Wzięła udział w Wimbledonie 2008 w parze z rodakiem Lukášem Dlouhym, dotarli do trzeciej rundy, wyeliminowani przez parę narzeczonych, Marię Kirilenko i Igora Andriejewa.

Występy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Od 2005 do 2008 roku czynnie reprezentowała Czechy w rozgrywkach o Puchar Federacji. Zadebiutowała w pojedynku Grupy Światowej II przeciwko Japonkom, gdzie zdobyła punkt ogrywając Aiko Nakamurę. Kilka miesięcy później w barażach Grupy Światowej zdobyła dwa jedyne punkty dla swojej drużyny, triumfując nad Robertą Vinci i Francescą Schiavone. W 2006 w meczu z Francuzkami pokonała Nathalie Dechy i Tatianę Golovin, a w 2007 i 2008 zwyciężyła wszystkie najlepsze tenisistki słowackie w tamtym czasie: Dominikę Cibulkovą, Danielę Hantuchovą i Magdalénę Rybarikovą.

W 2008 roku wystąpiła w letnich igrzyskach olimpijskich w Pekinie. W grze pojedynczej w pierwszej rundzie została pokonana przez Alizé Cornet, a w grze podwójnej w parze z Ivetą Benešovą musiały uznać wyższość przyszłych mistrzyń olimpijskich, Venus Williams i Sereny Williams.

Zakończenie kariery[edytuj | edytuj kod]

W obliczu coraz słabszych występów Nicole Vaidišová ogłosiła dnia 16 marca 2010, że kończy karierę tenisową. Zrobiła to w wieku dwudziestu lat i zajmowała 176. miejsce w rankingu światowym. Jednocześnie poinformowała, że zamierza poślubić swojego narzeczonego i reprezentacyjnego kolegę, Radka Štěpánka.

W czasie trwania swojej kariery wygrała sześć singlowych tytułów WTA i dwukrotnie wystąpiła w półfinałach imprez wielkoszlemowych. Dokonała tego w wieku kilkunastu lat, czym zapisała się w księgach tenisowych rekordów. Na korcie zarobiła niecałe trzy miliony dolarów amerykańskich. Rok 2007 zakończyła na dwunastym miejscu listy WTA, a rok 2006 o dwa oczka wyżej. W sumie wygrała 190 spośród 283 rozegranych zawodowych pojedynków (67%).

Po zakończeniu kariery tenisowej[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 2010 Vaidišová po raz pierwszy pojawiła się z mężem na oficjalnej imprezie, charytatywnym pokazie mody w Pradze. Zasiadała na trybunach podczas jego występów w Brisbane International 2011, Barclays ATP World Tour Finals 2012 i w zwycięskim dla Czechów finale Pucharu Davisa 2012.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Nicole Vaidišová jest przybraną córką Alexa Kodata, który od 2009 roku był jej trenerem tenisowym. Do uprawiania tego sportu zachęciła ją matka, Riana. Vaidišová ma dwóch młodszych braci, Oliviera i Toby’ego. Urodziła się w Norymberdze i do szóstego roku życia mieszkała w Niemczech. Lubi czytać, oglądać filmy, uprawiać jogę i jeździć na rowerze. Jest fanką Madonny. Mówi po czesku, niemiecku, angielsku i francusku. Jej ulubionym miastem jest Nowy Jork.

17 lipca 2010 roku w Pradze wyszła za czeskiego tenisistę, Radka Štěpánka[1]. Ślub nastąpił trzy lata po tym, jak mężczyzna rozstał się z inną gwiazdą tenisa, Szwajcarką Martiną Hingis. W czerwcu 2013 menedżer Štěpánka potwierdził, że para rozstała się i przygotowuje się do rozwodu[2]. Jedną z przyczyn takiej decyzji miała być zażyłość tenisisty z inną reprezentacyjną koleżanką, Petrą Kvitovą. Ta nie odniosła się jednak do całej sytuacji i poprosiła, by dziennikarze uszanowali jej prywatność w czasie zbliżającego się turnieju w Londynie.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 15 sierpnia 2004 Vancouver Twarda Stany Zjednoczone Laura Granville 2:6, 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 2. 17 października 2004 Taszkent Twarda Francja Virginie Razzano 5:7, 6:3, 6:2
Finalistka 1. 22 maja 2005 Stambuł Ceglana Stany Zjednoczone Venus Williams 3:6, 2:6
Zwyciężczyni 3. 2 października 2005 Seul Twarda Serbia i Czarnogóra Jelena Janković 7:5, 6:3
Zwyciężczyni 4. 9 października 2005 Tokio Twarda Francja Tatiana Golovin 7:6(4), 3:2, krecz
Zwyciężczyni 5. 16 października 2005 Bangkok Twarda Rosja Nadieżda Pietrowa 6:1, 6:7(5), 7:5
Zwyciężczyni 6. 27 maja 2006 Strasburg Ceglana Chińska Republika Ludowa Peng Shuai 7:6(7), 6:3


Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 2004 Australia Australian Open Twarda Izrael Szachar Pe’er 1:6, 4:6

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2004 Australia Australian Open Twarda Czechy Veronika Chvojková Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
Chińska Republika Ludowa Sun Shengnan
5:7, 3:6


Przypisy

  1. Stepanek, Vaidisova wed in love match (ang.). thefreelibrary.com. [dostęp 17 lipca 2010].
  2. Matt Cronin: Stepanek and Vaidisova seeking divorce (ang.). tennis.com, 2013-06-20. [dostęp 2013-06-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]