Wiera Zwonariowa
| Wiera Zwonariowa | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Moskwa |
| Data i miejsce urodzenia | 7 września 1984 Moskwa |
| Wzrost | 170 cm |
| Masa ciała | 59 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | wrzesień 2000 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 12 WTA, 2 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 2 (15 października 2010) |
| Australian Open | SF (2009, 2011) |
| Roland Garros | QF (2003) |
| Wimbledon | F (2010) |
| US Open | F (2010) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 6 WTA, 0 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 9 (8 sierpnia 2005) |
| Australian Open | W (2012) |
| Roland Garros | QF (2006) |
| Wimbledon | F (2010) |
| US Open | W (2006) |
| Strona internetowa | |
| Tenis ziemny | ||
| Pekin 2008 | singel | |
Wiera Igoriewna Zwonariowa, ros. Вера Игоревна Звонарёва (ur. 7 września 1984 w Moskwie) – tenisistka rosyjska. Triumfatorka turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej i mieszanej, finalistka Wimbledonu 2010 oraz US Open 2010, brązowa medalistka igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008).
Spis treści |
Kariera tenisowa [edytuj]
2003 [edytuj]
W tym roku Zwonariowa zdobyła swój pierwszy tytuł w Bol pokonując w nim Conchitę Martínez Granados 6:1, 6:3. W turnieju w Berlinie pokonała ówczesną 10 Anastazji Myskinie. We French Open została rozstawiona z numerem 22 dochodząc do ćwierćfinału pokonując m.in. Amerykankę Venus Williams ale uległa w 3 setach Nadii Pietrowej. Na Wimbledonie przystąpiła do rywalizacji jako 16 zawodniczka rankingu WTA i doszła do IV rundy ulegając rozstawionej z numerem 4 Venus Williams 1:6, 3:6. W turnieju US Open była rozstawiona z numerem 13 i doszła do III rundy ulegając Meghann Shaughnessy 6:4, 4:6, 2:6. W turnieju w Moskwie przegrała w finale gry podwójnej. Sezon 2003 zakończyła jako 13.
2004 [edytuj]
Wiera zaczęła sezon od dotarcia do IV rundy Australian Open przegrywając w niej z Lindsay Davenport 1:6, 3:6. W lutym wygrała swój drugi turniej w Memphis pokonując w finale Lisę Raymond 4:6, 6:4, 7:5. Również w parze z Marią Szarapową doszły do finału gry podwójnej. Po tym turnieju awansowała do pierwszej dziesiątki rankingu WTA. W turnieju French Open doszła do III rundy ulegając Marii Szarapowej 3:6, 6:7. Na Wimbledonie powtórzyła swój wynik z 2003 roku dochodząc do IV rundy ulegając Lindsay Davenport 4:6, 4:6. Następnie doszła do finału turnieju w Cincinnati przegrywając znowu Lindsay Davenport 3:6, 2:6. W turnieju US Open dotarła do IV rundy gry pojedynczej ulegając późniejszej finalistce tego turnieju Jelenie Diemientjewej 6:1, 4:6, 3:6. Natomiast w grze mieszanej wygrała turniej z Bobem Bryanem. W turnieju w Moskwie w parze z Anastazją Myskiną wygrała swój pierwszy tytuł deblowy. Natomiast w turnieju w Filadelfii doszła do finału przegrywając z Amélie Mauresmo 6:3, 2:6, 2:6. Zwonariowa zakończyła rok na 11 pozycji w rankingu WTA.
2005 [edytuj]
Na turnieju Australian Open przegrała już w II rundzie z Wierą Duszewiną 3:6, 3:6. Następnie obroniła tytuł wywalczony sprzed roku w Memphis pokonując w finale Meghann Shaughnessy 7:6, 6:2. W turnieju w Berlinie w parze z Jeleną Lichowcewą wygrała swój drugi deblowy turniej. W turnieju French Open odpadła w III rundzie z Mary Pierce 6:7, 5:7. W turnieju w Eastbourne doszła do finału debla. W turnieju na trawiastych kortach w Wimbledonie odpadła w II rundzie z Květą Peschke 6:1, 4:6, 3:6. W turnieju w Stanford w parze z Jeleną Lichowcewą przegrały w finale debla. Po tym turnieju Wiera doznała kontuzji która wykluczyła ją z gry do końca sezon. Sezon zakończyła na 42 miejscu w rankingu WTA.
2006 [edytuj]
Sezon zaczęła od turnieju w Auckland gdzie doszła do finału przegrywając z Marion Bartoli 2:6, 2:6, ale w grze podwójnej w parze z Jeleną Lichowcewą wygrały ten turniej pokonując w finale 6:3, 6:4 parę Émilie Loit i Barbora Záhlavová-Strýcová. Natomiast w Australian Open uległa już w I rundzie Martinie Hingis 1:6, 2:6. W kolejnym turnieju wielkoszlemowym French Open odpadła również w I rundzie ulegając Dinarze Safinie. W turnieju w Birmingham wygrała swój 4 turniej pokonując w finale Jameę Jackson 7:6, 7:6. W turnieju wimbledońskim trafiła w pierwszej rundzie na Kim Clijsters i przegrała 5:7, 3:6. Natomiast w grze mieszanej w parze z Andy Ramem wygrała swój drugi tytuł wielkoszlemowy w grze mieszanej. W turnieju przygotowawczym do US Open w Cincinnati pokonała w finale Katerinę Srebotnik 6:2, 6:4. W turnieju US Open doszła do III rundy pokonując po drodze Martę Domachowską 7:6, 6:6, a ulegając Jelenie Diemientjewej 5:7, 3:6. W parze z Nathalie Dechy wygrały cały turniej w kategorii gry deblowej. Sezon zakończyła jako 24 w rankingu WTA.
2007 [edytuj]
Wiera zaczęła sezon dochodząc po raz drugi z rzędu do finału turnieju w Auckland gdzie przegrała z Jeleną Janković 6:7, 7:5, 3:6. W Australian Open doszła do IV rundy gdzie przegrała z Marią Szarapową 5:7, 4:6. W turnieju w Indian Wells po raz pierwszy w swojej karierze wygrała z numerem 1 światowego rankingu Marią Szarapową w IV rundzie, ale uległa w ćwierćfinale Chince Li Na 4:6, 5:7. Z powodu kontuzji nadgarstka musiała wycofać się z French Open i Wimbledonu. Na korty wróciła na turniej US Open w którym doszła do III rundy przegrywając z Sereną Williams4:6, 6:7. Sezon zakończyła jako 22.
2008 [edytuj]
Sezon zaczęła jak zwykle od turnieju w Auckland gdzie została rozstawiona z numerem 1 i przegrała w ćwierćfinale. Następnym jej turniejem był turniej w Hobart gdzie doszła do finału w którym musiała dać walkowera Eleni Daniilidou. W turnieju Australian Open odpadła już w I rundzie przegrywając z Ai Sugiyama. Następnie doszła do finału turnieju Qatar Total Open w Ad-Dausze, gdzie przegrała z Marią Szarapową 1:6, 6:2, 0:6. W turnieju w Charleston doszła po raz trzeci w sezonie do finału w którym przegrała z Sereną Williams 4:6, 6:3, 3:6. Następnie w turnieju w Pradze wygrała swój szósty turniej pokonując Wiktorię Azarenkę 7:6, 6:2. W turnieju French Open została rozstawiona z numerem 11 i doszła do IV rundy przegrywając z Jeleną Diemientjewą 4:6, 6:1, 2:6. Na kortach Wimbledonu została rozstawiona z numerem 13 i dość nieoczekiwanie odpadła już w II rundzie przegrywając z Tamarine Tanasugarn 6:7, 6:4, 3:6. W lipcu w parze z Jeleną Wiesniną doszły do finału turnieju w Stanford w którym przegrały z Cara Black i Liezel Huber. Na Igrzyskach Olimpijskich zdobyła brązowy medal, pokonując Li Na w walce o 3 miejsce. Na kortach Flushing Meadows w Nowym Jorku doszła do II rundy w której przegrała z Tetianą Perebyjnis 3:6, 3:6. Po tym turnieju wygrała swój siódmy zawodowy turniej w Kantonie pokonując w finale Peng Shuai 6:7, 6:0, 6:2. Następnie osiągnęła dwa finały w Moskwie przegrana z Janković i w Linz przegrana z Aną Ivanović. Jako 8 zakwalifikowała się do turnieju mistrzyń w którym doszła do finału pokonując po drodze Swietłanę Kuzniecową 6:2, 6:3, Anę Ivanović 6:3, 6:7, 6:4, Jelenę Janković 2:6, 6:3, 6:4, w półfinale Jelenę Diemientjewą 7:6, 3:6, 6:3 i uległa dopiero Venus Williams 7:6, 0:6, 2:6. Sezon zakończyła jako 7.
2009 [edytuj]
Sezon 2009 Wiera zaczęła znakomicie dochodząc do półfinału Australian Open pokonując po drodze m.in. Nadię Pietrową i Marion Bartoli, a ulegając dopiero Dinarze Safinie 3:6, 6:7. W turnieju w Pattaya wygrała cały turniej pokonując w finale Sanie Mirze. Następnie W turnieju w Indian Wells Wiera rozegrała swój najlepszy turniej w karierze wygrywając w singlu w po drodze m.in Li Na, Caroline Wozniacki, Wiktorię Azarenkę, a w finale ostatecznie pokonała Anę Ivanović 7:6, 6:2. Również w tym turnieju w parze z Wiktorią Azarenką wygrały cały turniej. Z powodu kontuzji Wiera musiała wycofać się z wielkoszlemowego French Open. W turnieju wimbledońskim odpadła w III rundzie. W US Open dotarła do IV rundzie gdzie mając siedem piłek meczowych przegrała z Flavią Penettą 6:3, 6:7, 0:6. Na turnieju mistrzyń była zawodniczką rezerwową i zastąpiła Dinarę Safinę w meczu z Caroline Wozniacki, ale po tym meczu wycofała się z turnieju. Sezon zakończyła na 9 miejscu w rankingu WTA.
2010 [edytuj]
Sezon rozpoczęła od turnieju w Sydney. W I rundzie przy stanie 3:3 w meczu z Jeleną Wiesniną musiała skreczować. Następnie wystartowała w Australian Open, gdzie doszła do IV rundy przegrywając z Wiktorią Azarenką 6:4, 4:6, 0:6.
W turnieju w Pattaya zdołała obronić tytuł. W finale pokonała Tamarine Tanasugarn 6:4, 6:4. Nie obroniła tytułu w Indian Wells, przegrywając w IV rundzie 2:6, 5:7 z Samanthą Stosur. Odpadła również w IV rundzie turnieju w Miami, gdzie po pokonaniu Melanie Oudin i Sary Errani przegrała z Justine Henin 1:6, 4:6
Osiągnęła finał turnieju w Charleston ulegając Samanthcie Stosur 0:6, 3:6. Po drodze pokonała Melanie Oudin 7:5, 6:2 i Caroline Wozniacki, która musiała skreczować przy wyniku 5:2 dla Wiery, z powodu kontuzji lewej kostki.
Słabą formę pokazała na kortach ziemnych. Przegrała w II rundach turnieju w Rzymie (z Petrą Kvitovą 4:6, 0:6) i w Madrycie (z Venus Williams 5:7, 3:6). W paryskim turnieju French Open dotarła do II rundy, ulegając 4:6, 4:6 Anastazji Rodinowej.
Na trawiastych kortach Wimbledonu pokonując m.in Yaninę Wickmayer, Jelenę Janković i Kim Clijsters doszła do pierwszego swojej karierze finału wielkoszlemowego w grze pojedynczej, w którym przegrała z Sereną Wiliams 3:6, 2:6.
2012 [edytuj]
Sezon rozpoczęła od przegranej w pierwszej rundzie turnieju w Sydney ze swoją rodaczką, Swietłaną Kuzniecową, wynikiem 1:6, 2:6.
Podczas Australian Open doszła do trzeciej rundy w grze pojedynczej. W pierwszym meczu pokonała w trzech setach Rumunkę Alexandrę Dulgheru. W kolejnym spotkaniu pokonała po dwóch setach walki reprezentantkę Czech - Lucie Hradecką. W następnej rundzie nie sprostała rodaczce Jekatierinie Makarowej. Mecz zakończył się wynikiem 6:7(7), 1:6. W zawodach gry podwójnej w parze ze Swietłaną Kuzniecową pokonała w finale Włoszki: Sarę Errani oraz Robertę Vinci[1]. Był to drugi wygrany finał turnieju wielkoszlemowego w grze podwójnej.
Wygrane turnieje [edytuj]
Gra pojedyncza (12) [edytuj]
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik | |
| 1. | 28/04/2003 | Kategoria III | 170 000 | ziemna | 6:1, 6:3 | ||
| 2. | 16/02/2004 | Kategoria III | 190 000 | twarda | 4:6, 6:4, 7:5 | ||
| 3. | 14/02/2005 | Kategoria III | 170 000 | twarda | 7:6(3), 6:2 | ||
| 4. | 12/06/2006 | Kategoria III | 200 000 | trawa | 7:6(12), 7:6(5) | ||
| 5. | 18/07/2006 | Kategoria III | 175 000 | twarda | 6:2, 6:4 | ||
| 6. | 04/05/2008 | Kategoria IV | 145 000 | ziemna | 7:6(2), 6:2 | ||
| 7. | 21/09/2008 | Kategoria III | 175 000 | twarda | 6:7(4), 6:0, 6:2 | ||
| 8. | 15/02/2009 | International Series | 170 000 | twarda | 7:5, 6:1 | ||
| 9. | 22/03/2009 | Premier Series | 4 500 000 | twarda | 7:6(5), 6:2 | ||
| 10. | 14/02/2010 | International Series | 170 000 | twarda | 6:4, 6:4 | ||
| 11. | 26/02/2011 | Premier 5 | 721 000 | twarda | 6:4, 6:4 | ||
| 12. | 24/07/2011 | International Series | 220 000 | twarda | 6:1, 6:4 |
Gra podwójna (6) [edytuj]
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Partnerka | Finalistki | Wynik | |
| 1. | 11/10/2004 | Ladies Kremlin Cup |
Kategoria I | 1 300 000 | dywan | 6:3, 4:6, 6:2 | ||
| 2. | 02/05/2005 | Qatar Total German Open |
Kategoria I | 1 300 000 | ziemna | 4:6, 6:4, 6:3 | ||
| 3. | 02/01/2006 | ASB Classic |
Kategoria IV | 145 000 | twarda | 6:3, 6:4 | ||
| 4. | 29/08/2006 | US Open |
Wielki Szlem | 8 332 000 | twarda | 7:6(5), 7:5 | ||
| 5. | 21/03/2009 | Pacific Life Open |
Premier | 4 500 000 | twarda | 6:4, 3:6, 10-5 | ||
| 6. | 27/01/2012 | Australian Open |
Wielki Szlem | 12 122 762 | twarda | 5:7, 6:4, 6:3 |
Gra mieszana (2) [edytuj]
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Partner | Finaliści | Wynik | |
| 1. | 30/08/2004 | US Open |
Wielki Szlem | 7 017 780 | twarda | 6:3, 6:4 | ||
| 2. | 26/06/2006 | Wimbledon |
Wielki Szlem | 6 743 737 | trawa | 6:3, 6:2 |
Finalistka [edytuj]
Gra pojedyncza (18) [edytuj]
| L.p. | Data | Turniej | Kat. | Mistrzyni | Wynik |
| 1. | 08/07/2002 | Kategoria IV | 7:6(6), 1:6, 3:6 | ||
| 2. | 16/08/2004 | Kategoria III | 3:6, 2:6 | ||
| 3. | 25/10/2004 | Kategoria II | 6:3, 2:6, 2:6 | ||
| 4. | 07/01/2006 | Kategoria IV | 2:6, 2:6 | ||
| 5. | 06/01/2007 | Kategoria IV | 6:7(9)7:5, 3:6 | ||
| 6. | 11/01/2008 | Kategoria IV | walkower | ||
| 7. | 24/02/2008 | Kategoria I | 1:6, 6:2, 0:6 | ||
| 8. | 20/04/2008 | Kategoria I | 4:6, 6:3, 3:6 | ||
| 9. | 12/10/2008 | Kategoria I | 2:6, 4:6 | ||
| 10. | 26/10/2008 | Kategoria II | 2:6, 1:6 | ||
| 11. | 09/11/2008 | Masters | 7:6(5), 0:6, 2:6 | ||
| 12. | 18/04/2010 | Premier | 0:6, 3:6 | ||
| 13. | 03/07/2010 | Wielki Szlem | 3:6, 2:6 | ||
| 14. | 23/08/2010 | Premier 5 | 3:6, 2:6 | ||
| 15. | 12/09/2010 | Wielki Szlem | 2:6, 1:6 | ||
| 16. | 11/10/2010 | Premier Mandatory | 3:6, 6:3, 3:6 | ||
| 17. | 07/08/2011 | Premier | 3:6, 4:6 | ||
| 18. | 01/10/2011 | Premier | 3:6, 2:6 |
Przypisy
- ↑ Nicholas McCarvel: Kuznetsova and Zvonareva win women's doubles (ang.). australianopen.com, 2012-01-27. [dostęp 2012-01-27].
Bibliografia [edytuj]
- Wiera Zwonariowa sylwetka na stronie WTA Tour (ang.)
- Wiera Zwonariowa sylwetka na stronie Pucharu Federacji (ang.)
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||
|
|||||