Chieftain

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chieftain
(dane dla wersji Mk 5)
Chieftain Mk 3, eksponat muzeum Yad la-Shiryon
Chieftain Mk 3, eksponat muzeum Yad la-Shiryon
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Vickers
Typ pojazdu czołg podstawowy
Trakcja gąsienicowa
Załoga 4
Historia
Prototypy 1959
Produkcja  ? - 1978
Dane techniczne
Silnik Leyland L60, 6-cylindrowy
o mocy 750 KM przy 2100 obr./min.
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 950 l
Długość 10,795 m
kadłuba: 7,518 m
Szerokość 3,504 m
Wysokość 2,895 m
Prześwit 0,508 m
Masa bojowa: 55 000 kg
Moc jedn. 13,63 KM/t
Nacisk jedn. 0,9 kg/cm2
Osiągi
Prędkość 48 km/h
Zasięg 550 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) bez przygotowania: 1,066 m
Rowy (szer.) 3,149 m
Ściany (wys.) 0,914 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
armata czołgowa kal. 120 mm

1 karabin maszynowy kal. 7,62 mm
1 przeciwlotniczy karabin maszynowy kal. 12,7 mm

Wyposażenie
2 x 6 wyrzutni granatów dymnych
Użytkownicy
British Army, Iran, Irak, Jordania, Oman, Kuwejt
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Chieftain (pol. Wódz) - brytyjski czołg podstawowy.

Wprowadzony został do służby w 1967 jako następca Centuriona. Był głównym czołgiem armii brytyjskiej w latach 70. i 80. W roku 1983 zaczął wchodzić do służby jego następca, czołg Challenger, ale Chieftain służył jeszcze do lat 90. Specjalne warianty brytyjskich Chieftainów brały nawet udział w wojnie z Irakiem w 1991. Czołgi te były eksportowane między innymi do Iranu, gdzie wzięły udział w wojnie iracko-irańskiej, i do Kuwejtu, gdzie walczyły z wojskami Iraku w 1990. Czołg był zakupiony również przez Jordanię i Oman.

Prace nad projektem następcy Centuriona rozpoczęły się już w 1951. Dwa pierwsze prototypy zbudowano w 1961, produkcję seryjną rozpoczęto w 1966 i pierwsze czołgi weszły do służby w 1967. Chieftain był wielokrotnie modernizowany, stąd wyróżnia się aż dwanaście odmian produkcyjnych (od Mk 1 do Mk 12) oraz wersje prototypowe i eksportowe.

Charakterystyczną cechą czołgu było to iż mechanik-kierowca prowadził pojazd w pozycji leżącej, co pozwalało na obniżenie sylwetki pojazdu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Foss F. Ch.: Jane’s tank & combat vehicle recognition guide. New York: HarperCollinsPublishers, 2000. ISBN 0-00-472452-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]