Alvis Saracen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
FV603 Saracen
FV603 Saracen
FV603 Saracen
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Alvis
Typ pojazdu transporter opancerzony
Trakcja kołowa
Załoga 2 + 10 pasażerów
Historia
Prototypy 1952
Produkcja 1952-1972
Wycofanie 1993 (British Army)
Egzemplarze 1838
Dane techniczne
Silnik Rolls-Royce B80 Mk.3A/Mk.6A o mocy 160 KM (119 kW)
Pancerz stalowy, spawany
Długość 5,233 m
Szerokość 2,539 m
Wysokość 2,463 m
Rozstaw osi 1,524 m
Prześwit 0,432 m
Masa 10,17 t
Moc jedn. 15,7 KM/t
Osiągi
Prędkość 72 km/h (na drodze),
5 km/h (w wodzie)
Zasięg 700 km
Pokonywanie przeszkód
Ściany (wys.) 0,46 m
Kąt podjazdu 31° (60%)
Przechył boczny 17° (30%)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2× karabin maszynowy
(2× Browning kal. 7,62 mm lub 1× Browning kal. 7,62 mm, 1× Bren kal. 7,7 mm)
Wyposażenie
12 wyrzutników granatów dymnych
Użytkownicy
Indonezja, Jordania, Kenia, Liban, Mauretania, Nigeria, Republika Południowej Afryki, Sri Lanka, Wielka Brytania
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

FV603 Saracenbrytyjski sześciokołowy transporter opancerzony produkowany przez zakłady Alvis w latach 1952-1972.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pojazd opracowany został w odpowiedzi na zapotrzebowanie na serię nowych wozów bojowych, w tym transporter opancerzony, zgłoszone przez British Army wkrótce po zakończeniu II wojny światowej. Pierwszy prototyp wyprodukowany został w 1952 roku, w grudniu tego samego roku rozpoczęła się produkcja seryjna. Saracen stał się standardowym transporterem opancerzonym armii brytyjskiej, wykorzystywanym m.in. podczas konfliktu w Irlandii Północnej. W latach 60. rozpoczęto stopniowe wycofywanie pojazdu na rzecz nowego FV432, jednak produkcja Saracena z przeznaczeniem na eksport była kontynuowana do 1972 roku. Ostatnie pojazdy Saracen zakończyły służbę w British Army w 1993 roku.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Silnik pojazdu umieszczony jest z przodu, w tylnej części znajduje się przedział pasażerski. Załoga pojazdu składa się z dwóch osób – kierowcy i strzelca. Uzbrojenie pojazdu stanowią dwa karabiny maszynowe – jeden umieszczony w wieży (Browning kal. 7,62 mm), drugi nad przedziałem pasażerskim (Bren kal. 7,7 mm lub Browning).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]