Claudio Scajola
| Claudio Scajola | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 15 stycznia 1948 Imperia |
| Minister spraw wewnętrznych Włoch | |
| Przynależność polityczna | Forza Italia |
| Okres urzędowania | od 11 czerwca 2001 do 3 lipca 2002 |
| Poprzednik | Enzo Bianco |
| Następca | Giuseppe Pisanu |
| Minister rozwoju gospodarczego Włoch | |
| Przynależność polityczna | Lud Wolności |
| Okres urzędowania | od 8 maja 2008 do 4 maja 2010 |
| Poprzednik | Pierluigi Bersani |
| Następca | Silvio Berlusconi (p.o.) |
Claudio Scajola (ur. 15 stycznia 1948 w Imperii) – włoski polityk, minister w kilku rządach i parlamentarzysta.
Życiorys [edytuj]
Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Genui.
Jako polityk działał w Chrześcijańskiej Demokracji. W latach 80. został burmistrzem rodzinnej Imperii. Po rozpadzie chadecji, w 1995 wstąpił do partii Forza Italia, Silvia Berlusconiego. Od 1996 do 2001 i ponownie w 2003 był krajowym koordynatorem tego ugrupowania.
Od 1996 do 2013 nieprzerwanie zasiadał w parlamencie, sprawując mandat posła do Izby Deputowanych XIII, XIV, XV i XVI kadencji.
W 2001 po raz pierwszy wszedł w skład Rady Ministrów, obejmując stanowisko ministra spraw wewnętrznych w drugim rządzie Silvia Berlusconiego. W połowie 2002 po zamordowaniu przez Czerwone Brygady doradcy ministra pracy, Marca Biagiego, nazwał go m.in. "upierdliwym facetem". Na skutek krytyki po tej wypowiedzi podał się do dymisji[1].
Do rządu wrócił już jednak w następnym roku jako minister do spraw aktywowania programu rządowego, zaś w latach 2005–2006 był ministrem rozwoju produkcji (przemysłu). Po zwycięstwie przez Lud Wolności i koalicjantów przedterminowych wyborów w 2008, w czwartym rządzie Silvia Berlusconiego ponownie objął kierownictwo resortu rozwoju gospodarczego. Odwołany 4 maja 2010 po publikacjach prasowych dotyczących przyjmowania przez niego pieniędzy od deweloperów[2].
Przypisy
- ↑ Szef włoskiego MSW rezygnuje po gafie. wyborcza.pl, 3 lipca 2002.
- ↑ Scajola, le nuove accuse L'appartamento e 4 testimoni contro (wł.). corriere.it, 30 kwietnia 2010.
