Franco Frattini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Franco Frattini
Franco Frattini on April 6, 2011.jpg
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1957
Rzym
Minister spraw zagranicznych Włoch
Przynależność polityczna Forza Italia
Okres urzędowania od 14 listopada 2002
do 18 listopada 2004
Poprzednik Silvio Berlusconi (p.o.)
Następca Gianfranco Fini
Minister spraw zagranicznych Włoch
Przynależność polityczna Lud Wolności
Okres urzędowania od 8 maja 2008
do 16 listopada 2011
Poprzednik Massimo D'Alema
Następca Giulio Terzi di Sant'Agata
Odznaczenia
Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy Order Zasługi Republiki Włoskiej III Klasy Order Stara Płanina (Bułgaria) Wielki Krzyż Komandorski Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (Litwa) Xirka Ġieħ ir-Repubblika (Malta) Krzyż Wielki Orderu Vasco Núñeza de Balboa (Panama) Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Kawaler Orderu Błogosławionego Piusa IX (Watykan) Krzyż Wielki Konstantyńskiego Orderu Wojskowego św. Jerzego
Złoty Order Olimpijski
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Franco Frattini (ur. 14 marca 1957 w Rzymie) – włoski polityk, minister w kilku rządach, parlamentarzysta, komisarz UE ds. sprawiedliwości.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Rzymskim – La Sapienza. Pracował jako prokurator, adwokat i sędzia.

Jako polityk działał we Włoskiej Partii Socjalistycznej. W 1994 został jednym z założycieli Forza Italia, Silvia Berlusconiego. W pierwszym rządzie tego premiera w tym samym roku został sekretarzem generalnym Urzędu Rady Ministrów.

W latach 1995–1996 sprawował urząd ministra ds. służby publicznej i polityki regionalnej w gabinecie Lamberta Diniego, mimo iż jego ugrupowanie pozostawało w opozycji. W 1996 i 2001 z listy Forza Italia uzyskiwał mandat posła do Izby Deputowanych XIII i XIV kadencji. W latach 1996–1997 stał na czele parlamentarnej komisji ds. nadzoru nad służbami specjalnymi.

W 2001 Silvio Berlusconi powołał go na funkcję ministra administracji państwowej w swoim drugim rządzie, a już rok później powierzył mu urząd ministra spraw zagranicznych. W listopadzie 2004 otrzymał rekomendację na stanowisko unijnego komisarza do spraw sprawiedliwości w związku z rezygnacją ze strony Rocca Buttiglione. Został też wiceprzewodniczącym Komisji Europejskiej pod przewodnictwem José Manuela Barroso.

W przedterminowych wyborach w 2008 zdecydował się powrócić do polityki krajowej. Uzyskał mandat posła XVI kadencji z listy Ludu Wolności, a w czwartym rządzie Silvia Berlusconiego ponownie objął kierownictwo resortu spraw zagranicznych. W 2009 opowiedział się za koncepcją kierowania Unią Europejską przez sześć największych państw (Niemcy, Francję, Wielką Brytanię, a także Włochy, Hiszpanię i Polskę). Urząd ministra sprawował do 2011, kiedy to zastąpił go Giulio Terzi di Sant'Agata.

W 2012 dołączył do projektu politycznego premiera Mario Montiego[1] (nazwanego następnie Z Montim dla Włoch), rezygnując jednak z kandydowania do parlamentu w 2013.

Przypisy

  1. Elezioni 2013, Franco Frattini: "Aderisco all'agenda Monti, resto fedele al Ppe" (wł.). huffingtonpost.it, 29 grudnia 2012. [dostęp 2013-01-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]