Totila

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Obraz przedstawiający spotkanie Totila z św. Benedyktem

Totila (zwany również Totila Baudila, Nieśmiertelny) - (zm. 552) król Ostrogotów w latach 541-552.

Na monetach bitych przez niego występuje pod imionami Badvila, Badua. Urodził się w Treviso, a na króla został wybrany przez Gotów z Pawii w 541. Zimą tego samego roku cesarskie wojska wyruszyły z Rawenny w celu odebrania Gotom terenów leżących na północ od Padu. Wiosną 542 Totila odniósł nad tymi wojskami wspaniałe zwycięstwo w bitwie pod Faventia (Faenza). Po tym zwycięstwie Totila na czele liczniejszej już armii oblegał Florencję. Oddziały Justyniana pozamykały się w twierdzach, a Totila wypadem na południe zajął Brindisi i Cumae i po oblężeniu Neapol (543). W czasie podbijania południa półwyspu Apenińskiego jak głosi św Grzegorz Wielki w swoich dialogach około roku 542 Totila spotkał się w Cassinum (Monte Casino) z świętym Benedyktem, który przepowiedział mu rychły koniec jego panowania.

W następnym roku w Rawennie wylądował wódz Justyniana Belizariusz. Wojna toczyła się po myśli Gotów, którym się udało zająć opuszczone przez Ilirów miasta Asyż, Ascoli, Fermo i Osimo, co groziło przecięciem połączenia Rzymu z Rawenną. W grudniu 545 Totila rozpoczął oblężenie Rzymu, które się zakończyło wkroczeniem do miasta 17 grudnia 546. Silny sławą zdobywcy Rzymu i sojuszem z Frankami Teudeberta wyruszył w kwietniu 547 ku Rawennie. Belizariusz wykorzystał osłabienie załogi pozostawionej w Rzymie i zdołał odbić Wieczne Miasto. Kiedy Belizariusza odwołano do Konstantynopola, Totila próbował dwukrotnie odzyskać Rzym. Udało się to ponownie dokonać w styczniu 550. Zginął 12 czerwca 552 roku w bitwie pod Busta Gallorum, prowadząc ciężką jazdę Ostrogotów do ataku. Bitwa zakończyła się całkowitą klęską Gotów. Jego następcą został Teja[1], ostatni król Ostrogotów.

Totila według Popa Duklanina[edytuj | edytuj kod]

Przedstawiony wyżej król ostrogocki, zdaje się być realnym, choć zniekształconym, podłożem postaci legendarnego władcy Gotów o tym samym imieniu u Popa Duklanina. Według kronikarza miał on być synem Swewlada I, bratem Brusa i Ostroila. Za radą najstarszego brata Brusa, wraz z Ostroilem podbił Panonię i "Teutonię". Po zwycięstwie nad chrześcijańskimi królami Dalmatyńczyków i Istrii, wojska obu braci rozdzieliły się. Totila udał się do Italii, zaś Ostroil do Ilirii[2].

Przypisy

  1. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona, 2005, Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ss. , ISBN 83-85719-85-7.
  2. Jerzy Strzelczyk: Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian. Poznań: Rebis, 2007. ISBN 978-83-7301-973-7.
Commons in image icon.svg