Eduardas Rozentalis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eduardas Rozentalis
Eduardas Rozentalis 2012.jpg
Eduardas Rozentalis, Warszawa 2012
Państwo  ZSRR
 Litwa
Data i miejsce urodzenia 27 maja 1963
Wilno
Tytuł szachowy arcymistrz (1991)
Ranking 2631 (01.04.2013)
Miejsce w kraju 1
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Gnome-go-next.svg Litewscy arcymistrzowie szachowi

Eduardas Rozentalis (ur. 27 maja 1963 w Wilnie) – litewski szachista, arcymistrz od 1991 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec lat 80. należał do ścisłej czołówki radzieckich juniorów, trzykrotnie (1984, 1985, 1987) zwyciężając w turniejach młodych mistrzów. W roku 1990 zwyciężył w swoim pierwszym międzynarodowym turnieju w Genewie. W kolejnych latach odniósł szereg turniejowych sukcesów, m.in. w 1997 podzielił I miejsca w Hastings i Beer Szewie, w 2000 i 2003 triumfował w Montrealu (za pierwszym razem wspólnie z Siergiejem Smaginem), w 2002 zdobył tytuł mistrza Litwy oraz zwyciężył w Cappelle-la-Grande, w 2003 ponownie zwyciężył w Cappelle-la-Grande (wspólnie z m.in. Jewhenem Miroszniczenką i Władimirem Burmakinem), jak również w Gausdal, w 2004 podzielił I miejsca w turniejach open w Hamburgu i Genui oraz triumfował w Augsburgu, w 2005 podzielił I miejsca w Kawali oraz w Sztokholmie (turniej Rilton Cup, edycja 2005/06), w 2006 ponownie zwyciężył w Gausdal, natomiast w 2007 podzielił II m. w Triesen (za Aleksandrem Baburinem, wspólnie z Ivánem Faragó) oraz w Gausdal (za Magnusem Carlsenem, z Michałem Krasenkowem i Lajosem Portischem). W 2008 r. zwyciężył w Augsburgu oraz podzielił I m. w Bad Wörishofen (z Henrikiem Teske, Władysławem Borowykowem, Władimirem Burmakinem, Jurijem Drozdowskim i Władimirem Georgiewem), Montrealu (wspólnie z Ołeksandrem Moisejenką, Matthieu Cornettem i Wiktorem Michalewskim) i Salonikach (z Tamazem Gelaszwilim). W 2009 r. zajął II m. (za Radosławem Wojtaszkiem) w rozegranym w Warszawie memoriale Mieczysława Najdorfa. W 2013 r. zwyciężył w otwartych mistrzostwach Norwegii, rozegranych w Fagernes[1].

Dwukrotnie startował w mistrzostwach świata rozgrywanych systemem pucharowym: w roku 1997 w Groningen awansował do rundy II (w której przegrał z Siergiejem Tiwiakowem)[2], natomiast w 1999 odpadł w I rundzie, ulegając Lewonowi Aronjanowi[3].

Od odzyskania niepodległości przez Litwę w 1991 r. jest podstawowym zawodnikiem reprezentacji kraju. W latach 1992–2008 ośmiokrotnie (w tym 7 razy na I szachownicy) wystąpił na szachowych olimpiadach[4]. Oprócz tego, pięciokrotnie (4 razy na I szachownicy) brał udział w drużynowych mistrzostwach Europy (w latach 1992–2007)[5].

Od 1996 r. reprezentuje barwy Polonii Warszawa, z którą czterokrotnie zdobył medale w rozgrywkach klubowego Pucharu Europy: 3 srebrne (1997, 1999, 2001) oraz brązowy (2002). Wielokrotnie zdobywał również medale drużynowych mistrzostw Polski, w tym 9 razy złote (1996, 1999, 2000, 2001, 2002, 2006, 2007 – w barwach klubu WASKO HetMaN Szopienice Katowice, 2009, 2011).

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1997 r., z wynikiem 2650 punktów dzielił wówczas 19-20. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród litewskich szachistów[6].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]