Ernst Kaltenbrunner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ernst Kaltenbrunner
Ernst Kaltenbrunner na procesie norymberskim 1946

Ernst Kaltenbrunner (ur. 4 października 1903 w Ried im Innkreis w Austrii, stracony 16 października 1946 w Norymberdze) – SS-Obergruppenführer, szef Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA) w latach 1943-1945, zbrodniarz wojenny.

Uczył się w gimnazjum w Linzu oraz w uniwersytecie w Grazu. W 1926 uzyskał wykształcenie prawnicze i do 1928 pracował jako adwokat w Linzu i Salzburgu. Od 1930 był członkiem austriackiej partii nazistowskiej.

Od 1935 był szefem SS w Austrii. Tuż przed przyłączeniem Austrii do III Rzeszy (12 marca 1938) pełnił funkcję sekretarza stanu ds. bezpieczeństwa w gabinecie Arthura Seyss-Inquarta.

Po Anschlussie pełnił wysokie i kierownicze funkcje w SS na terenie byłej Austrii (Ostmark). Za aktywny udział w nim otrzymał stopień SS-Brigadeführera z nominacji Adolfa Hitlera. 11 września 1938 został SS-Gruppenführerem oraz członkiem Reichstagu, a od kwietnia 1941 SS-Obergruppenführerem. 30 stycznia 1943 powołany na szefa Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA).

Odpowiedzialny m.in. za Holocaust (w tym działalność Einsatzgruppen) i zbrodnie w obozach koncentracyjnych.

Po wydaleniu Arthura Nebe z NSDAP i SS został jego następcą na stanowisku prezydenta Interpolu.

1 października 1946 został skazany przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze na karę śmierci i stracony. W trakcie procesu zeznał m.in.:

  • Wydałem polecenie, aby więźniowie odsyłani do obozu w Mauthausen nie byli źle traktowani[1].
  • Zbrodnie, o których dowiedziałem się dopiero dziś, popełnił Himmler. W kwestii żydowskiej byłem zwodzony, jak wszyscy inni wyżsi urzędnicy[2].

Pod szubienicą powiedział:

Quote-alpha.png
Całym sercem służyłem mojemu narodowi i ojczyźnie. Spełniłem swój obowiązek z interesem państwa. Żałuję, że ci, którzy nami rządzili w tych trudnych czasach, nie zachowali się jak żołnierze i że popełniono tyle zbrodni, ale nie brałem w nich udziału. Niech żyją Niemcy!

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg
  • Bogusław Wołoszański: Tajna wojna Hitlera. Warszawa: Wołoszański, 1997, seria: Sensacje XX Wieku. ISBN 83-904972-2-0.
  • Bogusław Wołoszański: Ten okrutny wiek. Warszawa: Wołoszański, 1995, seria: Sensacje XX Wieku. ISBN 83-904972-0-4.