Julius Streicher

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Julius Streicher
Julius Streicher w czasie procesów norymberskich

Julius Streicher (ur. 12 lutego 1885 w Fleinhausen koło Augsburga, stracony 16 października 1946 w Norymberdze) – członek NSDAP, Gauleiter Frankonii, Obergruppenfuehrer SA, organizator pogromów i bojkotów Żydów oraz redaktor, a potem wydawca niemieckiego pisma prowadzącego nagonki na Żydów – Der Stürmer, które było ważną częścią nazistowskiej machiny propagandy. Z zawodu Streicher był nauczycielem.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Der Stürmer[edytuj | edytuj kod]

Pismo "Der Stürmer", wydane po raz pierwszy w 1923 roku, osiągnęło w okresie swojego największego rozwoju w 1938 r. nakład pół miliona egzemplarzy.

"Der Stürmer" bardzo często prezentował karykatury Żydów, jak również cechował się połączeniem antysemityzmu z obsesjami pornograficznymi. Od 1927 roku na stronie tytułowej pisma znajdowała się stale sentencja Heinricha von Treitschkego: „Żydzi są naszym nieszczęściem" (niem. "Die Juden sind unser Unglück").

Wydawnictwo Streichera wydało również antysemicką książeczkę dla dzieci pt. "Der Giftpilz" („Trujący grzyb").

Aresztowanie[edytuj | edytuj kod]

Streicher został aresztowany w przypadkowy sposób. Dokononał tego amerykański major Henry G. Plitt, który 23 maja 1945 przejeżdżał przez wioskę w Alpach Bawarskich w stronę Berchtesgaden i zatrzymał się przy zagrodzie chłopskiej. Znajdował się tam starzec podający się za artystę-malarza. Mający żydowskie korzenie mjr Plitt zidentyfikował go jako poszukiwanego listem gończym Streichera, mimo zapewnień, że nazywa się on Sailer. Wśród opinii publicznej krążyła wówczas informacja, iż "największy żydożerca został aresztowany przez Żyda"[1].

Proces norymberski[edytuj | edytuj kod]

W czasie procesu norymberskiego w 1946 Streicher był sądzony wraz z innymi nazistowskimi zbrodniarzami. Psycholog więzienny Gustave M. Gilbert podczas swoich badań na osadzonych ustalił ich iloraz inteligencji (IQ) – Streicher miał wynik 106 (najniższy ze wszystkich, ale powyżej średniej)[2]. Wyrokiem Trybunału został uznany za winnego zbrodni przeciwko ludzkości i skazany na karę śmierci przez powieszenie. Karę wykonano 16 października 1946. Ostatnie słowa Streichera brzmiały: „Pewnego dnia bolszewicy powieszą też was" oraz „Purim 1946".

Kazus Streichera jest przykładem człowieka skazanego za zbrodnie przeciwko ludzkości, który sam osobiście nikogo nie zamordował. Jednak jego działalność propagandowa zdaniem oskarżycieli wydatnie przyczyniła się do tych zbrodni.

Do końca wierzył w słuszność polityki Hitlera. Stojąc na szubienicy zdążył jeszcze wykrzyczeć: „Sieg heil".

Przypisy

  1. Joe Heydecker, Johannes Leeb, Trzecia Rzesza w świetle Norymbergi. Bilans tysiąca lat, Warszawa 1979. Str. 61
  2. Joe Heydecker, Johannes Leeb, Trzecia Rzesza w świetle Norymbergi. Bilans tysiąca lat, Warszawa 1979. Str. 113