Alfred Jodl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alfred Jodl
Alfred Jodl
Alfred Jodl
generał-pułkownik – odpowiednik generała armii
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1890
Würzburg
Data i miejsce śmierci 16 października 1946
Norymberga
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Żelazny (1939) I Klasy Krzyż Żelazny (1939) II Klasy Medal Anschlussu Austrii Złota Odznaka za Rany Czarna Odznaka za Rany
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Jodl (po lewej) podczas procesu norymberskiego
Zwłoki Jodla po egzekucji

Alfred Jodl (ur. 10 maja 1890 w Würzburgu, stracony 16 października 1946 w Norymberdze) – niemiecki dowódca wojskowy z czasów II wojny światowej w stopniu generała-pułkownika (Generaloberst – odpowiednik generała armii), zbrodniarz wojenny.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

I wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Alfred Jodl rozpoczął swoją karierę jako podporucznik w bawarskim pułku artylerii. W czasie I wojnie światowej pełnił funkcje frontowe i sztabowe.

Republika Weimarska[edytuj | edytuj kod]

Od 1919 roku Jodl był członkiem Straży Narodowej Volkswehr. Został wcielony do Reichswehry, by w 1921 roku stać się kapitanem, od 1931- majorem i w tym samym roku dołączyć do Sztabu Generalnego w Ministerstwie Reichswehry. W 1933 roku Jodl został awansowany na stopień podpułkownika i odkomenderowany do armii tureckiej. W 1935 został pułkownikiem i szefem Wydziału Obrony Kraju w Urzędzie Sił Zbrojnych, podlegając bezpośrednio Ministerstwu Wojny. W 1938 został przeniesiony do Wiednia, by w 1939 zostać generałem-majorem (generałem brygady), a od sierpnia 1939 szefem Sztabu Dowodzenia Wehrmachtu w OKW.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

Od sierpnia 1939 roku był szefem oddziału operacyjnego zarządu sztabu Wehrmachtu, a następnie szefem sztabu dowodzenia w Oberkommando der Wehrmacht[1]. Od tego momentu był głównym autorem planów militarnych III Rzeszy, oraz bliskim doradcą Hitlera. 7 maja 1945 roku generaloberst Jodl podpisał w Reims akt bezwarunkowej kapitulacji niemieckich sił zbrojnych (reprezentował Prezydenta Rzeszy Karla Dönitza)[2]. Po aresztowaniu marszałka Wilhelma Keitla został na krótko ostatnim szefem OKW.

Proces i wyrok[edytuj | edytuj kod]

Po wojnie podczas procesu norymberskiego generał Alfred Jodl oświadczył, że połączone siły Polski, Anglii i Francji mogły odnieść zwycięstwo nad Niemcami już w 1939r. Ponadto 110 dywizji francuskich i brytyjskich nie podjęło żadnych działań wobec szczupłych sił niemieckich na froncie zachodnim. Okres kampanii wrześniowej był jedynym okresem II wojny światowej, kiedy alianci mogli odnieść szybkie zwycięstwo nad Wermachtem zajętym walkami w Polsce. W roku następnym tj. 1940r. główne siły Niemiec skupią się na froncie zachodnim i zmiażdżą siły francuskie.

W 1946 został osądzony przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze i skazany za udział w planowaniu wojny na karę śmierci. Został powieszony, chociaż prosił o egzekucję przez rozstrzelanie.

Ocena pośmiertna[edytuj | edytuj kod]

28 lutego 1953 roku sąd niemiecki uznał, że działalność Jodla w czasie wojny nie wykraczała poza ramy działania operacyjnego[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. John Lattimer: Śmiertelna Choroba Hitlera. Amber, 1999, s. 211. ISBN 83-241-1998-1.
  2. John Lattimer: Śmiertelna Choroba Hitlera. Amber, 1999, s. 212. ISBN 83-241-1998-1.
  3. John Lattimer: Śmiertelna Choroba Hitlera. Amber, 1999, s. 215. ISBN 83-241-1998-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]