Hans Georg Fritzsche (ur. 21 kwietnia 1900 w Bochum, zm. 27 września 1953 w Kolonii) – dziennikarz, komentator radiowy, dyrektor wydziału radiowego ministerstwa propagandy i oświecenia publicznego. Bliski współpracownik Josepha Goebbelsa.
Jako szeregowy Armii Cesarstwa Niemieckiego walczył od 1917 w I wojnie światowej. Po wojnie wstąpił na uniwersytet w Berlinie, gdzie studiował historię i ekonomię polityczną. Od 1933 należał do NSDAP i pracował w ministerstwie propagandy. 4 maja 1945 w małej miejscowości między Berlinem a Bernau rozpoznał ciało Goebbelsa (wraz z nim były tam zwłoki jego 5-ga dzieci i żony Magdy)[1]. Po wojnie sądzony przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze. Po odczytaniu aktu oskarżenia powiedział, iż jest: "W stosunku do tego oskarżenia - nie winien"[2]. W wyroku z 1 października 1946 został uniewinniony ze względu na brak jego bezpośredniego udziału w zbrodniach wojennych. Zmarł w 1953 na raka jądra.
Przypisy
- ↑ Joe Heydecker, Johannes Leeb, Trzecia Rzesza w świetle Norymbergi. Bilans tysiąca lat, Warszawa 1979. Str. 29
- ↑ Joe Heydecker, Johannes Leeb, Trzecia Rzesza w świetle Norymbergi. Bilans tysiąca lat, Warszawa 1979. Str. 133
- John K. Lattimer: Śmiertelna choroba Hitlera i inne tajemnice nazistowskich przywódców, 1999
|
Oskarżeni przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze |
|
| Skazani na karę śmierci |
|
 |
|
| Skazani na dożywocie |
|
|
| Skazani na 20 lat pozbawiania wolności |
|
|
| Skazani na 15 lat pozbawiania wolności |
|
|
| Skazani na 10 lat pozbawiania wolności |
|
|
| Uniewinnieni |
|
|
| Nieosądzeni |
|
|
| 1 sądzony zaocznie; 2 popełnił samobójstwo przed wykonaniem wyroku; 3 zwolniony w roku 1957; 4 zwolniony w roku 1955; 5 zwolniony w roku 1954; 6 nie był sądzony ze względu na stan zdrowia; 7 popełnił samobójstwo przed rozpoczęciem procesu; |
|