Famen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
System Oddział Piętro Wiek (mln lat)
Karbon Missisip Turnej młodsze
Dewon górny famen 374,5–359,2
fran 385,3–374,5
środkowy żywet 391,8–385,3
eifel 397,5–391,8
dolny ems 407–397,5
prag 411,2–407
lochkow 416–411,2
Sylur Przydol starsze
Podział wg IUGS, lipiec 2009.

Famen (ang. Famennian)

  • w sensie chronostratygraficznym – wyższe piętro dewonu górnego, leżące powyżej franu, a poniżej turneju. Nazwa pochodzi od Famenne – regionu w południowej Belgii. Stratotyp dolnej granicy famenu znajduje się w górnym kamieniołomie w miejscowości Coumiac (około 20 km na SSW od miasta Bedarieux, południowa Francja). Granica oparta jest na obfitym pojawieniu się konodonta Palmatolepis triangularis Sannemann, 1955 oraz na wymarciu wszystkich konodontów z rodzaju Ancyrodella i Ozarkodina. Z granicą tą związane jest jedno z pięciu wielkich wymierań w fanerozoiku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]