Fizyka teoretyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Fizyka teoretyczna – sposób uprawiania fizyki polegający na matematycznym opisie praw przyrody, tworzeniu i rozwijaniu teorii, z których wnioski mogą być sprawdzone doświadczalnie. Przykładem jest fizyka matematyczna opisująca zjawiska i teorie fizyczne korzystając z rozwiniętej aksjomatyki matematycznej i obiektów zdefiniowanych w podobny sposób, jak np. rozmaitości[1].

Eksperymentami fizycznymi zajmuje się fizyka doświadczalna, w której podstawą wniosków jest pomiar wraz z teorią błędu, a nie spekulacja logiczna[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Andrzej Staruszkiewicz: Filozofia fizyki teoretycznej Einsteina i Diraca (pol.). W: Wykład wygłoszony 18 listopada 2000 roku na Uroczystym Posiedzeniu Publicznym Polskiej Akademii Umiejętności; publikacja: „Przestrzenie Teorii” nr 1, 2002, s. 149-160 (ISBN: 1644-6763; ISSN: 978-83-232-2077-0) [on-line]. Wydawnictwo Naukowe UAM. [dostęp 2014-01-21].