Franciszek Siarczyński

Franciszek Siarczyński
kanonik warszawski i przemyski
Data i miejsce urodzenia	12 października 1758 Hruszówka
Data i miejsce śmierci	7 listopada 1829 Lwów
proboszcz kościoła św. Jana w Jarosławiu
Okres sprawowania	1 grudnia 1801-7 listopada 1829
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Inkardynacja	Pijarzy
Prezbiterat	5 kwietnia 1783

Franciszek Siarczyński (ur. w 1758 w Hruszówce, zm. w 1829) – polski ksiądz katolicki, członek zakonu pijarów, historyk, geograf, publicysta.

Był wykładowcą gramatyki, historii i geografii w warszawskim Collegium Nobilium (1781-1785), uczestnikiem obiadów czwartkowych u króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, autorem m.in. 3-tomowej Geografii, czyli opisania naturalnego, historycznego i politycznego krajów i narodów. W czasie insurekcji kościuszkowskiej redagował Gazetę Wolną Warszawską.

Zebrał materiały do Słownika historyczno-statystyczno-geograficznego Galicji, wydanego częściowo w 1857 w Rozmaitościach – dodatku tygodniowym do Gazety Lwowskiej. Był członkiem honorowego Towarzystwa Naukowego Krakowskiego.

Po przewiezieniu z Wiednia do Lwowa zbiorów Ossolińskich w 1827, został pierwszym dyrektorem Księgozbioru Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie (1827-1829). Uzyskał od władz austriackich zezwolenie na wydawanie czasopisma naukowego Ossolineum (pod nazwą Czasopism Naukowy Księgozbioru Publicznego im. Ossolińskich) i w ciągu dwóch lat wydał 7 zeszytów.

Był proboszczem w Jarosławiu, Kozienicach (1789) i Łańcucie (1799), kanonikiem katedralnym warszawskim i przemyskim, deputowanym do Stanów Galicyjskich.