Franz von Dietrichstein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franz von Dietrichstein
kardynał prezbiter
Franz von Dietrichstein
Inopem me copia facit
Kraj działania  Czechy
Data i miejsce urodzenia 22 sierpnia 1570
Madryt
Data i miejsce śmierci 19 września 1636
Brno
arcybiskup ołomuniecki
Okres sprawowania 1599 – 1636
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1597
Nominacja biskupia 26 maja 1599
Sakra biskupia 8 września 1599
Kreacja kardynalska 3 marca 1599
Klemens VIII
Kościół tytularny San Silvestro in Capite (17 marca 1599)
Santa Maria in Trastevere (27 września 1623)

Franz von Dietrichtein, czes. František z Ditrichštejna (ur. 22 sierpnia 1570 w Madrycie; zm. 19 września 1636 w Brnie) – biskup ołomuniecki i kardynał w latach 1599-1636.

Kształcił się w jezuickim konwikcie św. Bartłomieja w Pradze, a następnie w Kollegium Germanicum w Rzymie. W 1591 został kanonikiem ołomunieckim, a rok później także wrocławskim. W 1592 papież Klemens VIII mianował go swoim podkomorzym. W 1594 cesarz Rudolf II nadał mu probostwo w Litomierzycach. W 1597 w Pradze został wyświęcony na księdza. 3 marca 1599 został kardynałem prezbiterem z tytułem San Silvestro in Capite, a później Santa Maria in Trastevere. 26 maja 1599 na życzenie papieża i cesarza kapituła ołomuniecka wybrała go na biskupa. Papież mianowal go swoim legatem i wyświęcił na biskupa. Wkrótce przybył na Morawy i szybko nauczył się czeskiego. Stał się właścicielem zamku w Mikulovie i zainicjował dokończenie jego przebudowy w stylu barokowym. W latach 1608-1611 występował jako przedstawiciel cesarza Rudolfa II w rokowaniach z jego bratem Maciejem. 23 maja 1611 koronował w Pradze cesarza Macieja na czeskiego króla. W swojej diecezji założył wiele klasztorów.

W latach 1602-1607 rozgorzał spór o obsadę probostwa w Opawie. Mieszczanie odmówili przyjęcia katolickiego proboszcza. Z inicjatywy Franza von Dietrichsteina konflikt zakończył się użyciem wojska. Przez 8 miesięcy żołnierze stacjonowali w mieście. W tym czasie usunięto ewangelickich duchownych, a mieszczan zmuszono do konwersji na katolicyzm lub emigracji.

Dzięki porozumieniu biskupa z Karolem Starszym z Žerotina Morawy nie przyłączyły się w 1618 do powstania stanów czeskich. Po zwycięstwie powstańców został początkowo internowany w swoim pałacu w Brnie, a następnie wygnany z Moraw. Wyjechał początkowo do Mikulova, a następnie do Wiednia. Po klęsce powstańców w bitwie na Białej Górze zabiegał o niskie kary dla buntowników. W styczniu 1621 cesarz Ferdynand II mianował go gubernatorem Moraw. W 1622 doprowadził do ułaskawienia wszystkich skazanych na śmierć na Morawach. Równocześnie powiększył swój majątek wykupując skonfiskowane dobra powstańców. 26 marca 1624 Franz von Dietrichstein został podniesiony do stanu książęcego z prawem adopcji. Kardynał w 1631 przeniósł godność książęcą na swojego bratanka Maksymiliana.

30 listopada 1624 polecił zamknąć wszystkie niekatolickie kościoły w swojej diecezji. 25 maja 1625 nakazał innowiercom nawrócić się na katolicyzm lub emigrować. W przypadku wyjazdu z kraju musieli on przekazać ¼ majątku na rzecz cesarskiej komory.

Franz von Dietrichstein zmarł w Brnie. W 1661 jego szczątki pochowano w nowej krypcie w katedrze Ołomuńcu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Milan M. Buben, Encyklopedie českých a moravských sídelních biskupů, Praha 2000, s. 61-65.