Gambuzja pospolita
| Gambuzja pospolita | |
| Gambusia affinis[1] | |
| (Baird & Girard, 1853) | |
Gambuzja pospolita |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Infragromada | doskonałokostne |
| Rząd | karpieńcokształtne |
| Rodzina | piękniczkowate |
| Podrodzina | Poeciliinae |
| Rodzaj | Gambusia |
| Gatunek | gambuzja pospolita |
Gambuzja pospolita (Gambusia affinis) – gatunek słodkowodnej ryby z rzędu karpieńcokształtnych (Cyprinodontiformes) i rodziny piękniczkowatych (Poeciliidae). Jest rybą akwariową.
Spis treści |
[edytuj] Występowanie
Południowe i południowo-zachodnie Stany Zjednoczone oraz północny Meksyk. Przed upowszechnieniem chemicznych środków była introdukowana w wielu krajach w celu walki z malarią[2]. W Europie występuje w Portugalii, Hiszpanii, południowej Francji, we Włoszech oraz na Bałkanach, na Węgrzech oraz w Armenii i w Gruzji. Introdukowana również m.in. w Ameryce Południowej (Argentyna, Boliwia, Chile), na Hawajach, w Kanadzie, Australii, Polinezji Francuskiej i na Timorze.
Żyje w potokach, na rozlewiskach, w rzekach i ich ujściach. Znosi temperatury wody do 40 °C.
[edytuj] Opis
Samiec osiąga długość od 2,5 do 3 cm, samica od 5 do 6 cm. Otwór gębowy górny. Łuska przezroczysta. Płetwa ogonowa zaokrąglona, płetwa odbytowa samców przekształcona w narząd kopulacyjny, tzw. gonopodium.
Grzbiet oliwkowobrązowy, boki jaśniejsze, brzuch biały. W poprzek oczu ciemna smuga.
[edytuj] Odżywianie
Owady i ich larwy.
[edytuj] Rozród
Jest jajożyworodna, samica 3–5 razy w roku rodzi 10-60 młodych. Ciąża trwa 3-5 tygodni.
[edytuj] Hodowla w akwarium
Ryba mało wymagająca, odporna na niekorzystne warunki środowiskowe. Nie nadaje się do akwariów ogólnych. Jest rybą bardzo agresywną. Często atakuje inne ryby obgryzając im płetwy.
Pokarm: dowolny. Najchętniej zjadają larwy komara, rureczniki i szklarki. Ryba żyworodna, bardzo łatwa w rozmnażaniu, ciąża trwa 3–5 tygodni, rodzi się od 10 do 300 młodych, samica może zjadać swoje młode – należy więc ją odłowić lub zapewnić gęstą roślinność, w której młode ryby mogłyby się ukryć.
Przypisy
- ↑ Gambusia affinis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Włodzimierz Załachowski: Ryby. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997. ISBN 83-01-12286-2.