Geografia Barbadosu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Położenie Barbados

Barbados – najbardziej na wschód wysunięte państwo Małych Antyli wchodzące w skład Wysp Zawietrznych. Barbados leży na Oceanie Atlantyckim, 180 km na wschód od wyspy Saint Vincent, poza główną linią archipelagu Małych Antyli. Wyspa została odkryta przez Hiszpanów w 1536 roku. Barbados jest krajem o gorącym klimacie, którego gospodarka opiera się w głównej mierze na turystyce.

Powierzchnia i skrajne punkty[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia – 430 km² – wielkością zbliżona do przeciętnego polskiego powiatu.

Do wyspy należy 69 569 km² wód terytorialnych.

Skrajne punkty:

  • północny 13°20'N,
  • południowy 13°02'N,
  • zachodni 59°39'W,
  • wschodni 59°29'W.

Rozciągłość południkowa wyspy wynosi około 30 km, zaś równoleżnikowa około 25 km.

Mapa Barbadosu
Zdjęcie satelitarne Barbadosu

Budowa geologiczna i rzeźba[edytuj | edytuj kod]

Barbados jest państwem składającym się z jednej wyspy, leżącej na Oceanie Atlantyckim. Linia brzegowa Barbadosu jest słabo rozwinięta, szczególnie po zachodniej stronie wyspy, gdzie wybrzeże jest wyrównane. Wyspa posiada trzy większe zatoki, są to: Oistins i Carliste, które leżą w południowo-wschodniej części wybrzeża i Conset we wschodniej części wybrzeża. Wybrzeże wyspy jest na ogół niskie, w większości mające postać plaż, które ku północy zwężają się. Północna część wyspy różni się o tej na południu. Brzeg morski jest tam bardziej skalisty i wyższy, z niewielkimi fragmentami wąskich plaż. Barbados jest prawie w całości otoczone przez rafy koralowe.

Barbados jest pochodzenia koralowego, a wyspę budują wapienie koralowe. Wapienie te tworzyły się od czasów plejstocenu, a po czasy obecne i wciąż ulegają rozrostowi. W północno-wschodniej części wyspy ukazują się plejstoceńsko-mioceńskie osady sekwencji piaskowcowo-łupkowej. Barbados leży w obrębie tzw. pryzmy akrecyjnej, na zewnątrz łuku wulkanicznego Małych Antyli.

Wyspa jest prawie w całości nizinna, ale pod względem rzeźby terenu urozmaicona. Barbados składa się z dwóch części: południowej, wybitnie nizinnej i północnej pagórkowatej. Południowa część jest bardziej równinna ze średnią wysokością od 10 do 100 m n.p.m. a w kierunku północnym teren się podnosi. Mount Hillaby jest najwyższym wzniesieniem na Barbados, którego wysokości wynosi 336 m n.p.m. Znajduje się ta niewielki fragment wyspy, leżący powyżej 300 m n.p.m. Na wyspie występują zjawiska krasowe.

Widok na ocean

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Barbados leży w strefie klimatu podrównikowego wilgotnego. Poza samym położeniem geograficznym na pogodą wpływ ma obecności oceanu i wpływ ciepłych prądów morskich. To sprawia, że na wyspie przez cały rok jest gorąco i wilgotno.

Temperatury mają przebieg typowy dla klimatu równikowego, gdzie w okresie zimowym wartości wynoszą 24 °C, a w okresie letnim 28 °C. Różnice dobowe są niewielkie, a na wyspie nie notuje się wartości ekstremalnych. Najwyższe temperatury rzędu 29-31 °C występują tuż przed okresem huraganowym.

Opady są wysokie, ale nierównomiernie rozłożone w ciągu roku. Średnie wartości wynoszą od 1300 mm nad samym morzem do 2000 mm na najwyższym wzniesieniu. W kraju występują dwie pory: sucha trwająca od stycznia do maja i deszczowa trwająca od czerwca do grudnia. Latem region nawiedzany jest przez cyklony tropikalne, które w tym kraju nie są częstym zjawiskiem. Zdarzają się lata, kiedy huragany nie występują w ogóle, a wyspa nawiedzają jest jedynie przez jeden lub dwa sztormy tropikalne. Na Barbadosie panuje wysoka wilgotność powietrza, która przez cały rok wynosi powyżej 70%.

Wody[edytuj | edytuj kod]

Sieć rzeczna kraju jest słabo rozwinięta, co wiąże się głównie z wapiennym podłożem i nieregularnymi opadami. To oznacza, że cieki wodne mają na ogół postać strumieni i są to jedynie rzeki okresowe. Na wyspie nie występują jeziora. Bogate są wody podziemne, istniejące dzięki krasowemu podłożu. Występują m.in. kanały podziemne jak Coles Cave.

Skaliste wybrzeże w północnej części wyspy

Gleby[edytuj | edytuj kod]

Wyspy są większości pokryte czerwonymi glebami feralitowymi, które cechują się dużą przydatnością rolniczą. Poza nimi występują także ciemne wertisole, także nadające się pod uprawę wielu gatunków roślin.

Flora i fauna[edytuj | edytuj kod]

Naturalna szata roślinna została prawie całkowicie wytrzebiona już w XVIII w. Przyczyną tego faktu był gwałtowny rozwój planacji trzciny cukrowej. Naturalną roślinność wyspy stanowił las tropikalny, gdzie zachowały się jego fragmenty na w północnej części wyspy. Poza palmowatymi na wyspie rosną drzewa migdałowe i mahonie. Liczne są gatunki roślin krzewiastych i kwietnych. Na Barbados rosną dzikie róże i lilie. Na wyspie istnieje około 12% powierzchni, gdzie zostały posadzone lasy. 3/4 powierzchni raku stanowią tereny rolnicze.

Fauna jest uboga pod względem liczebności. Występuje duża liczba gatunków, które są typowe dla tego regionu jakim jest kraina neotropikalna. Do ssaków należą nietoperze, gryzonie aguti, różne gatunki małp. Powszechne są gady, głównie jaszczurki, a także węże. Świat ptaków także jest bogaty, głównie są to ptaki morskie. W wodach liczne są gatunki ryb i skorupiaków, dla których doskonałe warunki do egzystencji stwarzają rafy koralowe.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]