Georg Hettich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Georg Hettich
Georg Hettich
Data i miejsce urodzenia 12 października 1978
Niemcy Zachodnie Furtwangen, RFN
Klub ST Schonach-Rohrhardsberg
Wzrost 179 cm
Waga 64 kg
Debiut w PŚ 3.01 2000, Oberwiesenthal
(40. miejsce - sprint)
Pierwsze punkty w PŚ 8.01 2000, Schonach
(20. miejsce - Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 18.01 2002, Liberec
(2. miejsce - sprint)
Dorobek medalowy

Georg Hettich (ur. 12 października 1978 r. w Furtwangen) – niemiecki narciarz klasyczny, specjalista kombinacji norweskiej, czterokrotny medalista olimpijski, dwukrotny medalista mistrzostw świata oraz srebrny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Georg Hettich pojawił się w sezonie 1996/1997 Pucharu Świata B. W zawodach tego cyklu startował do sezonu 1998/1999 i właśnie wtedy osiągnął najlepsze wyniki, zajmując ostatecznie 11. miejsce w klasyfikacji generalnej. Ani razu nie stanął jednak na podium. W międzyczasie osiągnął swój jedyny sukces w kategorii juniorów wraz z kolegami zdobywając srebrny medal w konkursie drużynowym podczas Mistrzostw Świata Juniorów w Canmore w 1997 roku. Kilkanaście dni później wziął także udział w Mistrzostwach Świata w Trondheim, gdzie w sztafecie Niemcy zajęli szóste miejsce.

W Pucharze Świata zadebiutował 3 stycznia 2000 roku w Oberwiesenthal, zajmując 40. miejsce w sprincie. Pierwsze punkty zdobył już pięć dni później w Schonach, gdzie w zawodach metodą Gundersena był dwudziesty. W sezonie 1999/2000 wystartował jeszcze jedenaście razy, najlepszy wynik osiągając 11 stycznia 2000 roku w Val di Fiemme, gdzie był czternasty w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej dało mu to 29. pozycję. W lecie 2000 roku wystartował w trzeciej edycji Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej. W czterech konkursach indywidualnych raz stanął na podium - 30 sierpnia w Oberhofie był trzeci w Gundersenie. W pozostałych startach plasował się w czołowej dziesiątce, dzięki czemu w klasyfikacji końcowej był trzeci, za Felixem Gottwaldem z Austrii oraz Samppą Lajunenem z Finlandii.

Na Mistrzostwach Świata w Lahti w 2001 roku startował tylko w konkurencjach indywidualnych. W sprincie był trzynasty, ale w zawodach metodą Gundersena spisał się słabiej zajmując dopiero 48. pozycję. W rywalizacji pucharowej w sezonie 2000/2001 osiągał przeciętne wyniki, które zaowocowały osiemnastym miejscem w klasyfikacji generalnej. Lepiej prezentował się w kolejnym sezonie, który ukończył na jedenastym miejscu. Sześciokrotnie znajdował się w czołowej dziesiątce zawodów, przy czym 18 stycznia 2002 roku w Libercu po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów pucharowych, zajmując drugie miejsce w sprincie. Do końca sezonu na podium staną jeszcze jeden raz: 13 marca w Trondheim ukończył sprint na trzeciej pozycji. Podczas Igrzysk Olimpijskich w Salt Lake City wspólnie z Björnem Kircheisenem, Ronnym Ackermannem i Marcelem Höhligiem zdobył srebrny medal w konkursie drużynowym. Po skokach Niemcy zajmowali dopiero piątą pozycję, tracąc do prowadzących Finów blisko dwie minuty. Na trasie biegu byli jednak drugą najszybszą drużyną i dzięki temu wyprzedzili wszystkich oprócz Finów. Na mecie Niemcy stracili do zwycięzców tylko 7.5 sekundy, a trzecich Austriaków wyprzedzili o kolejne 3.5 sekundy. Indywidualnie wystąpił tylko w zawodach metodą Gundersena, jednak zajął zaledwie 34. miejsce.

Najlepsze wyniki osiągał w sezonach 2002/2003 i 2005/2006, które kończył na szóstej pozycji. W tym czasie na podium stawał ośmiokrotnie. W pierwszym przypadku zaczął 6 grudnia 2002 roku w Trondheim, gdzie był trzeci w sprincie, a dzień później drugi w Gundersenie, następnie zajął trzecie miejsce w Gundersenie 22 stycznia 2003 roku w Hakubie, a trzy dni później w Sapporo zajął drugą pozycję w starcie masowym. W sezonie 2005/2006 27 listopada w Kuusamo był trzeci w sprincie, 21 stycznia w Harrachovie w tej samej konkurencji był drugi, a dzień później trzeci w Gundersenie. Ostatnie podium w tym sezonie wywalczył 5 marca 2006 roku w Lahti, gdzie zajął trzecie miejsce w sprincie. Jak się później okazało było to ostatnie pucharowe podium w jego karierze. Na Mistrzostwach Świata w Val di Fiemme w 2003 roku razem z Thorstenem Schmittem, Ackermannem i Kircheisenem zdobył srebrny medal w sztafecie. Drugie miejsce Niemcy zajmowali już po skokach, tracąc 13 sekund do prowadzących Austriaków. Nie zdołali ich jednak wyprzedzić w biegu, na mecie meldując się ze stratą 12.6 sekundy. Obie konkurencje indywidualne Georg ukończył na czwartej pozycji. Było to wynikiem słabszej postawy w biegu, ponieważ po skokach do sprintu Hettich był na prowadzeniu o 9 sekund przed Ackermannem, a w Gundersenie skoki ukończył na drugiej pozycji za tym samym zawodnikiem. Na trasie biegu nie był w stanie obronić swej pozycji, choć w sprincie do zwycięzcy - Johnny'ego Spillane'a ze Stanów Zjednoczonych stracił tylko 2.1 sekundy.

Kolejny srebrny medal w sztafecie wywalczył wraz z Haseney'em, Hettichem i Kircheisenem podczas Mistrzostw Świata w Oberstdorfie w 2005 roku. Po skokach prowadzili Norwegowie o 19 sekund przed Austriakami oraz 36 sekund przed Amerykanami. Niemcy znajdowali się na piątej pozycji ze stratą minuty i 26 sekund. W biegu kazali się jednak najszybsi i zdołali awansować aż na drugie miejsce. Na mecie Ackermann, który biegł na ostatniej zmianie w ekipie niemieckiej stracił do zwycięzców tylko 7.1 sekundy, a o zaledwie 0.3 sekundy wyprzedził Gottwalda, który kończył sztafetę Austrii. Indywidualnie Georg lepiej wypadł w sprincie, w którym był siódmy, Gundersena ukończył na 22 pozycji. Największe sukcesy Niemiec osiągnął jednak na Igrzyskach Olimpijskich w Turynie w 2006 roku. W zawodach metodą Gundersena skoki na odległość 129,0 i 133,5 dały mu prowadzenie przed biegiem, do którego przystąpił z przewagą 2 sekund nad Petterem Tande z Norwegii. Prowadzenia tego już nie oddał i na mecie stawił się pierwszy o 9.8 sekundy przed Felixem Gottwaldem. W sprincie także prowadził po skokach. Przed wyruszeniem na trasę biegu miał 54 sekundy przewagi nad Gottwaldem oraz 56 sekund nad Norwegiem Magnusem Moanem. Okazało się to jednak za mało, bowiem obaj ci zawodnicy wyprzedzili Niemca, który zdołał utrzymać się na trzecim stopniu podium. W sztafecie Niemcy w składzie Björn Kircheisen, Georg Hettich, Ronny Ackermann i Jens Gaiser powtórzyli sukces sprzed czterech lat i zdobyli srebrny medal. Reprezentacja Niemiec prowadziła po skokach, jednak przewaga 10 sekund nad drugimi Austriakami okazała się zbyt mała, by odnieść zwycięstwo. Austriacy stopniowo zmniejszali stratę, choć gdy Ackermann przekazywał sztafetę Gaiserowi Niemcy mieli jeszcze 20 sekund przewagi. Biegnący w ekipie austriackiej Mario Stecher wyprzedził Gaisera i to Austriacy zdobyli złoto o 15 sekund przed Niemcami. Trzecie miejsce wywalczyli reprezentanci Finlandii, tracąc do Niemców 11.5 sekundy.

Od sezonu 2006/2007 Hettich uzyskiwał coraz słabsze rezultaty. W Pucharze Świata startował do sezonu 2009/2010, najlepszy wynik uzyskał jednak w sezonie 2006/2007, który ukończył na 25. pozycji. Na Mistrzostwach Świata w Sapporo w 2007 roku wystąpił tylko w Gundersenie, zajmując zaledwie 29. miejsce. W lecie 2008 roku zajął czwarte miejsce w jedenastej edycji Letniego Grand Prix. Na podium stanął wtedy tylko raz: 26 lipca 2008 roku w Hinterzarten zwyciężył w Gundersenie. Ostatnią duża imprezą w jego karierze były Igrzyska Olimpijskie w Vancouver w 2010 roku. Wystartował tam w zawodach metodą Gundersena na dużej skoczni, zajmując 24. miejsce. Ostatni oficjalny występ zanotował 14 marca 2010 roku w Oslo, gdzie w zawodach Pucharu Świata ukończył rywalizację w Gundersenie na 40. pozycji. W 2010 roku zakończył karierę.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
34. 9 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Gundersen K-90/15 km 39:11.7 min +6:06.1 min Finlandia Samppa Lajunen
2.Silver medal.svg 14 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sztafeta K-90/4x5 km[1] 48:42.2 min +7.5 s  Finlandia
1.Gold medal.svg 11 lutego 2006 Włochy Pragelato Gundersen HS106/15 km 39:44.6 min - -
2.Silver medal.svg 15 lutego 2006 Włochy Pragelato Sztafeta HS134/4x5 km[2] 49:52.6 min +15.3 s  Austria
3.Bronze medal.svg 21 lutego 2006 Włochy Pragelato Sprint HS134/7.5 km 18:29.0 min +9.6 s Austria Felix Gottwald
24. 25 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS140/10 km 25:32.9 min +2:22.6 min Stany Zjednoczone Bill Demong

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
6. 23 lutego 1997 Norwegia Trondheim Sztafeta K-90/4x5 km[3] 52:18.0 min +3:06.2 min  Norwegia
48. 15 lutego 2001 Finlandia Lahti Gundersen K-90/15 km 39:26.7 min ? Norwegia Bjarte Engen Vik
13. 24 lutego 2001 Finlandia Lahti Sprint K-116/7.5 km 19:40.3 min ? Niemcy Marko Baacke
4. 21 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Gundersen K95/15 km 37:54.2 min +1:35.9 min Niemcy Ronny Ackermann
2.Silver medal with cup.svg 24 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sztafeta K95/4x5 km[4] 47:23.9 min +12.6 s  Austria
4. 28 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sprint K120/7.5 km 18:47.8 min +2.1 s Stany Zjednoczone Johnny Spillane
22. 18 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS100/15 km 38:56.2 min +2:09.4 min Niemcy Ronny Ackermann
2.Silver medal with cup.svg 23 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sztafeta HS137/4x5 km[5] 49:45.5 min +7.1 s  Norwegia
7. 27 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sprint HS137/7.5 km 20:15.6 min +1:05.5 min Niemcy Ronny Ackermann
29. 3 marca 2007 Japonia Sapporo Gundersen HS100/15 km 38:35.6 min +5:16.3 min Niemcy Ronny Ackermann

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 14 lutego 1997 Kanada Canmore Sztafeta K-89/3x5 km[6] ? ?  Francja

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 18 stycznia 2002 Czechy Liberec Sprint K120/7.5 km 19:33.2 min 2. +9.5 s Niemcy Ronny Ackermann
2. 13 marca 2002 Norwegia Trondheim Sprint K120/7.5 km 19:03.1 min 3. +3.9 s Finlandia Samppa Lajunen
3. 6 grudnia 2002 Norwegia Trondheim Sprint K120/7.5 km 18:17.7 min 3. +5.6 s Niemcy Björn Kircheisen
4. 7 grudnia 2002 Norwegia Trondheim Gundersen K120/15 km 35:33.0 min 2. +0.1 s Niemcy Björn Kircheisen
5. 22 stycznia 2003 Japonia Hakuba Gundersen K120/7.5 km 20:35.2 min 3. +20.0 s Niemcy Ronny Ackermann
6. 25 stycznia 2003 Japonia Sapporo Start masowy K120/10 km 253.6 pkt 2. -2.2 pkt Niemcy Ronny Ackermann
7. 10 stycznia 2004 Austria Seefeld Sprint K90/7.5 km 17:47.5 min 3. +9.0 s Finlandia Hannu Manninen
8. 27 listopada 2005 Finlandia Kuusamo Sprint HS142/7.5 km 19:18.2 min 3. +6.2 s Austria Mario Stecher
9. 21 stycznia 2006 Czechy Harrachov Sprint HS100/7.5 km 19:43.6 min 2. +31.5 s Finlandia Hannu Manninen
10. 22 stycznia 2006 Czechy Harrachov Gundersen HS100/15 km 39:57.7 min 3. +1:20.6 min Finlandia Hannu Manninen
11. 5 marca 2006 Finlandia Lahti Sprint HS130/7.5 km 20:33.0 min 3. +17.1 s Niemcy Björn Kircheisen

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Hettich nigdy nie stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 30 sierpnia 2000 Niemcy Oberhof Gundersen K90/15 km ? 3. ? Finlandia Samppa Lajunen
2. 21 sierpnia 2002 Niemcy Winterberg Gundersen K90/14 km ? 1. - -
3. 3 września 2005 Niemcy Steinbach Start masowy HS140/10 km 193.2 pkt 1. - -
4. 26 lipca 2008 Niemcy Hinterzarten Gundersen HS108/16.1 km 31:42.4 min 1. - -

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Skład drużyny: Björn Kircheisen, Georg Hettich, Marcel Höhlig, Ronny Ackermann
  2. Skład drużyny: Björn Kircheisen, Georg Hettich, Ronny Ackermann, Jens Gaiser
  3. Skład drużyny: Jens Gaiser, Georg Hettich, Matthias Looß, Jens Deimel
  4. Skład drużyny: Thorsten Schmitt, Georg Hettich, Björn Kircheisen, Ronny Ackermann
  5. Skład drużyny: Sebastian Haseney, Georg Hettich, Björn Kircheisen, Ronny Ackermann
  6. Skład drużyny: Jens Gaiser, Georg Hettich, Ronny Ackermann