Felix Gottwald

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Felix Gottwald
Felix Gottwald
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1976
Austria Zell am See, Austria
Klub SC Saalfelden
Wzrost 179 cm
Waga 68 kg
Debiut w PŚ 23 stycznia 1993, Saalfelden
(13. miejsce – Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 23 stycznia 1993, Saalfelden
(13. miejsce – Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 9 stycznia 1998, Ramsau
(3. miejsce – Gundersen)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 2 grudnia 2000, Kuopio
(Sprint)
Dorobek medalowy
Inne nagrody
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Oficjalna strona internetowa

Felix Gottwald (ur. 13 stycznia 1976 r. w Zell am See) – austriacki narciarz uprawiający kombinację norweską, siedmiokrotny medalista olimpijski, jedenastokrotny medalista mistrzostw świata, pięciokrotny medalista mistrzostw świata juniorów, zwycięzca Letniego Grand Prix oraz zdobywca Pucharu Świata oraz małej kryształowej kuli w klasyfikacji sprintu.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Felix Gottwald pojawił się 23 stycznia 1993 roku, kiedy wystartował w zawodach Pucharu Świata. Zajął wtedy 13. miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena w Saalfelden. Tym samym w swoim debiucie w Pucharze Świata od razu zdobył punkty. Był to jego jedyny start pucharowy w sezonie 1992/1993 i z dorobkiem trzech punktów zajął w klasyfikacji generalnej 33. miejsce. W tym samym roku wystąpił także na mistrzostwach świata juniorów w Harrachovie, gdzie wraz z kolegami zdobył srebrny medal w drużynie. Tylko raz w PŚ pojawił się także w sezonie 1993/1994, tym razem zajmując czternaste miejsce 11 grudnia 1993 roku w Sankt Moritz. Podczas mistrzostw świata juniorów w Breitenwang Austriacy z Gottwaldem w składzie zdobyli tym razem brązowy medal. W lutym 1994 roku, w wieku osiemnastu lat, wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer. Indywidualnie zajął 37. miejsce, a w zawodach drużynowych był dziewiąty.

W sezonach 1994/1995 i 1995/1996 coraz częściej pojawiał się w zawodach pucharowych, a 8 marca 1996 roku w szwedzkim Falun po raz pierwszy znalazł się w czołowej dziesiątce. Zajął wtedy dziewiąte miejsce w Gundersenie. Na mistrzostwach świata juniorów w Gällivare zdobył złoty medal w drużynie, a indywidualnie był trzeci za Finem Hannu Manninenem i swoim rodakiem Mario Stecherem. Rok później, na mistrzostwach juniorów w Asiago zdobył swój ostatni medal w tej kategorii wiekowej. Ponownie zajął trzecie miejsce w Gundersenie, tym razem wyprzedzili go Todd Lodwick ze Stanów Zjednoczonych i Hannu Manninen. W sezonie 1996/1997 punktował trzykrotnie, przy czym 11 stycznia 1997 roku otarł się o podium, zajmując czwarte miejsce w Gundersenie. Wystartował także na mistrzostwach świata w Trondheim, gdzie razem z Christophem Eugenem, Mario Stecherem i Robertem Stadelmannem zdobył brązowy medal w drużynie, a indywidualnie zajął dziesiąte miejsce.

Przełom w karierze Felixa nastąpił w lecie 1998 roku. Wystartował wtedy w pierwszej edycji Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej, w której zajął drugie miejsce. W zimowym sezonie 1997/1998 dziesięciokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce zawodów, a 9 stycznia 1998 roku w Ramsau po raz pierwszy stanął na podium, zajmując trzecie miejsce w Gundersenie. Dziewięć dni później we francuskim Chaux-Neuve poprawił ten wynik - był drugi w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej uplasował się na trzeciej pozycji, za Norwegiem Bjarte Engenem Vikiem i Mario Stecherem. Na igrzyskach olimpijskich w Nagano Austriacy z nim w składzie zajęli czwarte miejsce, a indywidualnie Gottwald zajął 21. miejsce. Jeszcze lepiej Austriak zaprezentował się w sezonie 1998/1999, kiedy to również dziesięciokrotnie znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów, ale na podium stanął pięciokrotnie. Najlepszy wynik osiągnął 29 listopada 1998 roku w Lillehammer, gdzie był drugi w sprincie. W Klasyfikacji generalnej zajął tym razem czwarte miejsce, tracąc do trzeciego Ladislava Rygla z Czech 60 punktów. Z mistrzostw świata w Ramsau medalu jednak nie przywiózł. Był siódmy w Gundersenie oraz w konkursie drużynowym, a w sprincie zajął dopiero 26. miejsce.

Nieco słabsze wyniki w sezonie 1999/2000 dały mu siódme miejsce w klasyfikacji generalnej. Felix tylko raz stanął na podium - 16 stycznia 2000 roku w Breitenwang był trzeci w sprincie. Znacznie lepsze wyniki osiągnął już w lecie 2000 roku, podczas trzeciej edycji LGP w kombinacji. W czterech konkursach dwukrotnie zwyciężył, raz był trzeci i raz czwarty, co pozwoliło mu na triumf w klasyfikacji końcowej. Wysoką formę utrzymał także przez cały sezon 2000/2001. Z szesnastu startów Gottwald wygrał sześć, trzy razy był drugi i dwa razy trzeci. Pierwsze zwycięstwo w tym sezonie, a także w karierze, odniósł już 2 grudnia 2000 roku w Kuopio, gdzie był najlepszy w sprincie. Następnie zwyciężał 3 grudnia w Kuopio w starcie masowym, 19 stycznia w Park City w sprincie, 1 marca w Nayoro w starcie masowym oraz 9 i 10 marca 2001 roku w Oslo, odpowiednio w Gundersenie i sprincie. Dzięki tym wynikom zwyciężył zarówno w klasyfikacji generalnej jak i klasyfikacji sprintu. Na mistrzostwach świata w Lahti wspólnie z Christophem Eugenem, Mario Stecherem i Davidem Kreinerem zdobył srebrny medal w konkursie drużynowym. Indywidualnie był ósmy w sprincie, i trzeci w Gundersenie, gdzie wyprzedzili go tylko Bjarte Engen Vik i Fin Samppa Lajunen.

Najważniejszą imprezą sezonu 2001/2002 były igrzyska olimpijskie w Salt Lake City. We wszystkich trzech rozegranych tam konkurencjach (sprincie, sztafecie i biegu metodą Gundersena) Austriak zdobył brązowe medale. W Gundersenie Felix zajmował jedenaste miejsce po skokach, tracąc 2:43 min do prowadzącego Jaakko Tallusa z Finlandii. Dobry bieg pozwolił mu wyprzedzić aż ośmiu rywali i na mecie był trzeci ze stratą niecałej minuty. Podobnie sytuacja wyglądała w sprincie, z tym że na starcie biegu miał mniejszą stratę - 51 sekund do prowadzącego Lajunena. Na mecie stratę zmniejszył do około 40 sekund, jednak ponownie wyprzedził ośmiu konkurentów zgarniając kolejny brązowy medal. W konkursie drużynowym wśród ekipy austriackiej miał drugi wynik w skokach, a w biegu był najszybszy. W rywalizacji pucharowej Gottwald wygrał sześć z 19 konkursów, dwukrotnie był drugi i trzykrotnie trzeci. Wygrał kolejno 7 grudnia w Zakopanem w starcie masowym, 8 grudnia w Steamboat Springs w Gundersenie, 29 grudnia w Oberwiesenthal w sprincie, 5 stycznia w Schonach w Gundersenie, 11 stycznia w Val di Fiemme w sprincie oraz 13 stycznia w Ramsau w starcie masowym. Nie wystarczyło to jednak do zwycięstwa w klasyfikacji generalnej. Najlepszy okazał się Niemiec Ronny Ackermann, który wyprzedził drugiego ostatecznie Gottwalda o 124 punkty. W klasyfikacji sprintu Austriak zajął trzecie miejsce za Ackermannem i Lajunenem.

W lecie 2002 roku zajął drugie miejsce w piątej edycji LGP. Z pięciu konkursów wygrał dwa, a raz był drugi. Drugie miejsce zajął także sezonie 2002/2003, w którym ponownie musiał uznać wyższość Ackermanna. Po przeciętnych startach na początku sezonu - miejsca w połowie drugiej dziesiątki w Kuusamo i Trondheim - nie opuszczał już czołowej dziesiątki. Sześciokrotnie zajmował miejsca na podium, z czego cztery razy wygrał i dwa razy był drugi. Zwyciężył 1 stycznia w Oberhofie w sprincie, 12 stycznia w Chaux-Neuve w Gundersenie, 8 marca w Oslo i 15 marca 2003 roku w sprincie. Podczas mistrzostw świata w Val di Fiemme zdobył trzy medale, po jednym każdego koloru. Wspólnie z Michaelem Gruberem, Wilhelmem Deniflem i Christophem Bielerem zdobył złoty medal w sztafecie. W zawodach metodą Gundersena był siódmy po skokach i na trasę biegu wyruszył ze stratą 2:22 minuty do prowadzącego Ackermanna. Austriak zdołał na dystansie 15 km wyprzedzić wszystkich zawodników z wyjątkiem lidera, zostając tym samym wicemistrzem świata. W sprincie również był siódmy po skokach i ze stratą 35 sekund miał duże szanse na podium. Walka o medal rozegrała się między Johnnym Spillanem z USA, Niemcami Georgiem Hettichem i Ackermannem oraz Gottwaldem. W pojedynku na ostatnich metrach najlepszy okazał się Amerykanin, który o 1,3 sekundy wyprzedził Ackermanna i Austriaka. Felix zdobył brązowy medal, wyprzedzając prowadzącego po skokach Hetticha o zaledwie 0,8 sekundy. W kolejnym sezonie sześciokrotnie stawał na podium, ale nie zdołał wygrać żadnego z konkursów. Trzynastokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, pięciokrotnie zajmując drugie miejsce i raz trzecie. Dało mu to czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej.

Sezon 2004/2005 zaczął od zajęcia 13. miejsca w Gundersenie 27 listopada 2004 roku w Kuusamo. Był to jego najsłabszy wynik tego sezonu. Już 4 grudnia w Trondheim wrócił na podium, zajmując trzecie miejsce Gundersenie. Na podium stawał jeszcze pięciokrotnie, w tym 12 lutego 2005 roku odniósł swoje siedemnaste zwycięstwo w karierze, wygrywając zawody w sprincie. W efekcie uplasował się na trzeciej pozycji w klasyfikacji generalnej, za Hannu Manninenem i Ronnym Ackermannem. W lutym 2005 roku wystartował na mistrzostwach świata w Oberstdorfie. W sprincie zajął 11. miejsce, chociaż po skokach zajmował dopiero 21 pozycję ze stratą 1:26 minuty. W Gundersenie po skokach zajmował 19. miejsce, tracąc 2 minuty do lidera. Jednak na dystansie 15 km Felix zdołał zniwelować całą stratę i o medal walczył z Ackermannem, jego rodakiem Björnem Kircheisenem, Norwegiem Magnusem Moanem i Finem Anttim Kuismą. Na mecie Gottwald zameldował się na trzecim miejscu, tracąc 3,2 sekundy do Ackermanna i 1,8 sekundy do Kircheisena. Moana i Kuismę wyprzedził o zaledwie 0,8 sekundy.

Igrzyska olimpijskie w Turynie w lutym 2006 roku były jedną z najbardziej udanych imprez w karierze Austriaka. W pierwszym konkursie olimpijskim, rozgrywanym metodą Gundersena był jedenasty po skokach, co oznaczało stratę 1:52 minuty. Po raz kolejny dobra postawa w biegu (był drugim najszybszym zawodnikiem) umożliwiła mu znaczący awans. Z dziewiętnastego miejsca przesunął się aż na drugie i przegrał tylko z Georgiem Hettichem. W zawodach drużynowych Austriacy w składzie: Michael Gruber, Mario Stecher, Felix Gottwald i Christoph Bieler wywalczyli tytuł mistrzów olimpijskich. Ekipa austriacka po skokach znalazła się na drugim miejscu ze startą 10 sekund do prowadzącej reprezentacji Niemiec. Na trasie biegowej byli jednak najlepsi, wyprzedzając Niemców o ponad 15 sekund i Finów o ponad 26 sekund. Ponadto Felix zdobył kolejny złoty w sprincie. Okazał się najlepszy na trasie biegowej, dzięki czemu zdołał wyprzedzić wszystkich konkurentów mimo, iż startował z dwunastej pozycji, ze stratą 54 sekund. W rywalizacji pucharowej wypadł słabiej niż w kilku poprzednich latach, zajmując siódme miejsce w klasyfikacji generalnej. W całym sezonie 2005/2006 czterokrotnie stawał na podium, przy czym 3 stycznia 2006 roku w Ruhpolding zwyciężył w sprincie.

Starty w dziewiątej edycji LGP zakończył na trzecim miejscu w klasyfikacji końcowej, przy czym wygrał jeden z czterech indywidualnych konkursów. W sezonie 2006/2007 osiągał przyzwoite wyniki, jednak pięciokrotnie nie zmieścił się w czołowej dziesiątce. Również pięciokrotnie znajdował się na podium, w tym wygrał Gundersena 6 stycznia w Oberstdorfie i sprint 20 stycznia 2007 roku w Seefeld. W klasyfikacji generalnej dało mu to piąte miejsce, za to w klasyfikacji sprintu był trzeci za Francuzem Jasonem Lamy-Chappuis i Magnusem Moanem. W lutym 2007 roku wziął udział w mistrzostwach świata w Sapporo, jednak nie zdobył żadnego medalu. Był piąty w Gundersenie i sprincie, a w konkursie drużynowym wraz z kolegami zajął czwarte miejsce. Austriacy przegrali walkę o brązowy medal z Norwegami o zaledwie 0,4 sekundy. Po zakończeniu tego sezonu postanowił zakończyć karierę[1].

W 2009 roku, po dwóch latach przerwy powrócił jednak do zawodowego sportu i wystartował w sezonie 2009/2010. Już w swoim czwartym starcie, 18 grudnia 2009 roku w Ramsau zajął drugie miejsce w Gundersenie. Później jeszcze sześciokrotnie stawał na podium, w tym 9 stycznia 2010 roku w Val di Fiemme odniósł swoje pierwsze po powrocie zwycięstwo. W klasyfikacji generalnej zajął drugie miejsce, wyprzedził go tylko Jason Lamy-Chappuis. Gottwald wziął także udział w igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, indywidualnie plasował się jednak w połowie drugiej dziesiątki. Natomiast w zawodach drużynowych, razem z Gruberem, Kreinerem i Stecherem zdobył złoty medal. Po konkursie skoków reprezentacja Austrii znajdowała się na trzecim miejscu i do biegu przystąpiła ze stratą 36 sekund. W biegu Austriacy byli jednak najlepsi i na mecie wyprzedzili Amerykanów o nieco ponad 5 sekund i blisko 20 sekund Niemców, którzy zajęli trzecie miejsce.

Ostatnim sezonem w jego karierze był sezon 2010/2011. Rywalizację rozpoczął od zajęcia czwartego miejsca 26 listopada 2010 roku w Kuusamo w Gundersenie. Już następnego dnia odniósł kolejne zwycięstwo, wygrywając zawody w Gundersenie. W pozostałej części cyklu jeszcze pięć razy stawał na podium. Ostatnie zwycięstwo odniósł 8 stycznia 2011 roku w Schonach. Ostatni raz na podium stanął w swoim ostatnim oficjalnym starcie - 12 marca 2011 roku w Lahti, gdzie zajął trzecie miejsce w zawodach metodą Gundersena. Na przełomie lutego i marca 2011 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Oslo. Gottwald wziął udział we wszystkich czterech konkurencjach, zdobywając złote medale w konkursach drużynowych. Indywidualnie był osiemnasty w Gundersenie na dużej skoczni, a na normalnym obiekcie zdobył brązowy medal, ulegając tylko dwóm Niemcom: Erikowi Frenzlowi i Tino Edelmannowi. W marcu 2011 roku definitywnie zakończył karierę[2].

W 2003 r. za swoje osiągnięcia został nagrodzony medalem Holmenkollen wraz z Ronnym Ackermannem. Łącznie w ciągu kariery 68 razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata, w tym 23 razy zwyciężał, 27 razy był drugi i 18 razy trzeci.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
37. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K-90/15 km 39:07.9 min +8:34.2 min Norwegia Fred Børre Lundberg
9. 24 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sztafeta K-90/3x10 km[3] 1:22:51.8 h +15:17.7 min  Japonia
21. 14 lutego 1998 Japonia Nagano Gundersen K-90/15 km 41:21.1 min +3:55.1 min Norwegia Bjarte Engen Vik
4. 20 lutego 1998 Japonia Nagano Sztafeta K-90/4x5 km[4] 54:11.5 min +1:53.1 min  Norwegia
3.Bronze medal.svg 9 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Gundersen K-90/15 km 39:11.7 min +54.8 s Finlandia Samppa Lajunen
3.Bronze medal.svg 14 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sztafeta K-90/4x5 km[5] 48:42.2 min +11.0 s  Finlandia
3.Bronze medal.svg 21 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sprint K-120/7.5 km 16:40.1 min +40.2 s Finlandia Samppa Lajunen
2.Silver medal.svg 11 lutego 2006 Włochy Pragelato Gundersen HS106/15 km 39:44.6 min +9.8 s Niemcy Georg Hettich
1.Gold medal.svg 15 lutego 2006 Włochy Pragelato Sztafeta HS134/4x5 km[6] 49:52.6 min - -
1.Gold medal.svg 21 lutego 2006 Włochy Pragelato Sprint HS134/7.5 km 18:29.0 min - -
14. 14 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS106/10 km 25:47.1 min +45.1 s Francja Jason Lamy Chappuis
1.Gold medal.svg 23 lutego 2010 Kanada Vancouver Sztafeta HS140/4x5 km[7] 49:31.6 min - -
17. 25 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS140/10 km 25:32.9 min +2:09.5 min Stany Zjednoczone Bill Demong

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
10. 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Gundersen K-90/15 km 43:43.1 min +2:42.1 min Japonia Kenji Ogiwara
3.Bronze medal with cup.svg 23 lutego 1997 Norwegia Trondheim Sztafeta K-90/4x5 km[8] 52:18.0 min +1:12.9 min  Norwegia
7. 20 lutego 1999 Austria Ramsau Gundersen K-90/15 km 37:04.8 min +2:51.6 min Norwegia Bjarte Engen Vik
7. 25 lutego 1999 Austria Ramsau Sztafeta K-90/4x5 km[9] 49:34.2 min +3:34.4 min  Finlandia
26. 27 lutego 1999 Austria Ramsau Sprint K-90/7.5 km 17:48.4 min +2:04.0 min Norwegia Bjarte Engen Vik
3.Bronze medal with cup.svg 15 lutego 2001 Finlandia Lahti Gundersen K-90/15 km 39:26.7 min +1:10.3 min Norwegia Bjarte Engen Vik
2.Silver medal with cup.svg 20 lutego 2001 Finlandia Lahti Sztafeta K-90/4x5 km[10] 48:54.1 min +10.9 s  Norwegia
8. 24 lutego 2001 Finlandia Lahti Sprint K-116/7.5 km 19:40.3 min +57.6 s Niemcy Marko Baacke
2.Silver medal with cup.svg 21 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Gundersen K-95/15 km 37:54.2 min +52.1 s Niemcy Ronny Ackermann
1.Gold medal with cup.svg 24 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sztafeta K-95/4x5 km[11] 47:23.9 min - -
3.Bronze medal with cup.svg 28 lutego 2003 Włochy Val di Fiemme Sprint K-120/7.5 km 18:47.8 min +1.3 s Stany Zjednoczone Johnny Spillane
3.Bronze medal with cup.svg 18 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS100/15 km 38:56.2 min +3.2 s Niemcy Ronny Ackermann
3.Bronze medal with cup.svg 23 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sztafeta HS137/4x5 km[12] 49:45.5 min +7.4 s  Norwegia
11. 27 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sprint HS137/7.5 km 20:15.6 min +1:15.5 min Niemcy Ronny Ackermann
5. 23 lutego 2007 Japonia Sapporo Sprint HS134/7.5 km 17:40.2 min +52.1 s Finlandia Hannu Manninen
4. 25 lutego 2007 Japonia Sapporo Sztafeta HS134/4x5 km[13] 49:14.9 min +1:12.4 min  Finlandia
7. 3 marca 2007 Japonia Sapporo Gundersen HS100/15 km 38:35.6 min +1:07.2 min Niemcy Ronny Ackermann
3.Bronze medal with cup.svg 26 lutego 2011 Norwegia Oslo Gundersen HS106/10 km 25:19.2 min +18.4 s Niemcy Eric Frenzel
1.Gold medal with cup.svg 28 lutego 2011 Norwegia Oslo Sztafeta HS106/4x5 km[14] 48:07.8 min - -
18. 2 marca 2011 Norwegia Oslo Gundersen HS134/10 km 25:31.6 min +1:41.8 min Francja Jason Lamy Chappuis
1.Gold medal with cup.svg 4 marca 2011 Norwegia Oslo Sztafeta HS106/4x5 km[15] 47:12.3 min - -

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 4 marca 1993 Czechosłowacja Harrachov Sztafeta K-90/3x5 km[16] ? ?  Norwegia
3.Bronze medal with cup.svg 27 stycznia 1994 Austria Breitenwang Sztafeta K-90/3x5 km[17] ? ?  Norwegia
3.Bronze medal with cup.svg 1 marca 1995 Szwecja Gällivare Gundersen K-90/15 km ? ? Finlandia Hannu Manninen
1.Gold medal with cup.svg 2 marca 1995 Szwecja Gällivare Sztafeta K-90/3x5 km[18] ? - -
3.Bronze medal with cup.svg 29 stycznia 1996 Włochy Asiago Gundersen K-90/15 km ? ? Stany Zjednoczone Todd Lodwick

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 9 stycznia 1998 Austria Ramsau Gundersen ? 3. +1:10.7 min Norwegia Bjarte Engen Vik
2. 18 stycznia 1998 Francja Chaux-Neuve Gundersen ? 2. +0.2 s Czechy Milan Kučera
3. 29 listopada 1998 Norwegia Lillehammer Sprint ? 2. +35.3 s Finlandia Hannu Manninen
4. 10 grudnia 1998 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Sprint ? 3. +3.3 s Finlandia Hannu Manninen
5. 12 grudnia 1998 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen ? 3. +31.6 s Norwegia Bjarte Engen Vik
6. 9 stycznia 1999 Słowacja Štrbské Pleso Gundersen ? 3. +1:17.6 min Norwegia Bjarte Engen Vik
7. 16 stycznia 1999 Czechy Liberec Gundersen ? 3. +1:10.8 min Norwegia Bjarte Engen Vik
8. 16 stycznia 2000 Austria Breitenwang Sprint K90/7.5 km ? 3. +28.0 s Finlandia Samppa Lajunen
9. 2 grudnia 2000 Finlandia Kuopio Sprint K120/7.5 km ? 1. - -
10. 3 grudnia 2000 Finlandia Kuopio Start masowy K120/10 km ? 1. - -
11. 3 stycznia 2001 Niemcy Reit im Winkl Gundersen K90/10 km 23:25.6 min 2. +1.7 s Norwegia Bjarte Engen Vik
12. 5 stycznia 2001 Niemcy Reit im Winkl Sprint K90/7.5 km 17:08.6 min 2. +0.1 s Niemcy Ronny Ackermann
13. 19 stycznia 2001 Stany Zjednoczone Park City Sprint K120/7.5 km ? 1. - -
14. 25 stycznia 2001 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen K120/10 km ? 2. +39.6 s Niemcy Ronny Ackermann
15. 27 stycznia 2001 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Sprint K90/7.5 km ? 3. +3.8 s Niemcy Sebastian Haseney
16. 1 marca 2001 Japonia Nayoro Start masowy K90/10 km ? 1. - -
17. 3 marca 2001 Japonia Sapporo Gundersen K120/15 km ? 3. +1.4 s Norwegia Kristian Hammer
18. 9 marca 2001 Norwegia Oslo Gundersen K120/15 km ? 1. - -
19. 10 marca 2001 Norwegia Oslo Sprint K120/7.5 km ? 1. - -
20. 1 grudnia 2001 Norwegia Lillehammer Gundersen K120/15 km 42:03.7 min 2. +1:11.7 min Stany Zjednoczone Todd Lodwick
21. 7 grudnia 2001 Polska Zakopane Start masowy 15 km/K120 km 27:42.0 min 1. - -
22. 1 grudnia 2001 Słowacja Štrbské Pleso Sprint K90/7.5 km 17:38.3 min 2. +3.8 s Finlandia Samppa Lajunen
23. 16 grudnia 2001 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen K90/15 km 42:00.8 min 1. - -
24. 18 grudnia 2001 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Sprint K114/7.5 km 18:08.8 min 3. +13.5 s Niemcy Ronny Ackermann
25. 29 grudnia 2001 Niemcy Oberwiesenthal Sprint K95/7.5 km 21:25.2 min 1. - -
26. 3 stycznia 2002 Niemcy Reit im Winkl Sprint K90/7.5 km 18:57.4 min 2. +0.3 s Niemcy Ronny Ackermann
27. 5 stycznia 2002 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km 43:28.7 min 1. - -
28. 1 stycznia 2002 Włochy Val di Fiemme Sprint K120/7.5 km 16:48.1 min 1. - -
29. 13 stycznia 2002 Austria Ramsau Start masowy 15 km/K90 27:56.8 min 1. - -
30. 1 stycznia 2002 Czechy Liberec Gundersen K120/15 km 42:48.5 min 3. +3.8 s Stany Zjednoczone Bill Demong
31. 1 stycznia 2003 Niemcy Oberhof Sprint K120/7.5 km 20:52.3 min 1. - -
32. 12 stycznia 2003 Francja Chaux-Neuve Gundersen K90/15 km 42:41.6 min 1. - -
33. 8 marca 2003 Norwegia Oslo Sprint K115/7.5 km 19:05.5 min 1. - -
34. 9 marca 2003 Norwegia Oslo Sprint K115/7.5 km 18:19.2 min 2. +10.5 s Niemcy Ronny Ackermann
35. 14 marca 2003 Finlandia Lahti Gundersen K116/15 km 41:20.1 min 2. +1:08.3 min Niemcy Ronny Ackermann
36. 15 marca 2003 Finlandia Lahti Sprint K116/7.5 km 19:53.4 min 1. - -
37. 12 grudnia 2003 Włochy Val di Fiemme Gundersen K95/15 km 35:23.1 min 3. +1:06.4 min Niemcy Ronny Ackermann
38. 13 grudnia 2003 Włochy Val di Fiemme Start masowy K95/10 km 244.5 pkt 2. +2.8 pkt Finlandia Hannu Manninen
39. 30 grudnia 2003 Niemcy Oberhof Gundersen K120/15 km 36:02.2 min 3. +53.6 s Niemcy Ronny Ackermann
40. 11 stycznia 2004 Austria Seefeld Gundersen K90/15 km 38:00.3 min 2. +8.8 s Finlandia Hannu Manninen
41. 5 marca 2004 Finlandia Lahti Sprint K116/7.5 km 18:21.8 min 2. +1.1 s Japonia Daito Takahashi
42. 6 marca 2004 Finlandia Lahti Gundersen K116/15 km 40:23.8 min 2. +44.0 s Japonia Daito Takahashi
43. 4 grudnia 2004 Norwegia Trondheim Gundersen HS131/15 km 34:47.4 min 2. +22.9 s Niemcy Ronny Ackermann
44. 30 grudnia 2004 Niemcy Oberhof Gundersen HS140/15 km 41:25.3 min 2. +49.8 s Finlandia Hannu Manninen
45. 9 stycznia 2005 Austria Seefeld Gundersen HS100/15 km 35:33.0 min 2. +3.9 s Finlandia Hannu Manninen
46. 12 lutego 2005 Włochy Pragelato Sprint HS140/7.5 km 21:28.3 min 1. - -
47. 3 grudnia 2005 Norwegia Lillehammer Gundersen HS100/15 km 41:14.5 min 2. +1:18.1 min Finlandia Hannu Manninen
48. 3 stycznia 2006 Niemcy Ruhpolding Sprint HS128/7.5 km 20:23.6 min 1. - -
49. 15 stycznia 2006 Włochy Val di Fiemme Sprint HS134/7.5 km 19:59.9 min 3. +3.1 s Finlandia Hannu Manninen
50. 4 marca 2006 Finlandia Lahti Gundersen HS130/15 km 42:52.8 min 3. +59.6 s Norwegia Magnus Moan
51. 6 stycznia 2007 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS137/15 km 37:55.3 min 1. - -
52. 13 stycznia 2007 Włochy Lago di Tesero Gundersen HS130/15 km 25:39.1 min 2. +1.7 s Austria Christoph Bieler
53. 20 stycznia 2007 Austria Seefeld Sprint HS100/7.5 km 21:03.2 min 1. - -
54. 10 marca 2007 Finlandia Lahti Sprint HS130/7.5 km 18:58.7 min 2. +14.2 s Niemcy Björn Kircheisen
55. 18 marca 2007 Norwegia Oslo Sprint HS128/7.5 km 21:48.2 min 2. +12.6 s Francja Jason Lamy Chappuis
56. 18 grudnia 2009 Austria Ramsau Gundersen HS98/10 km 22:03.6 min 2. +2.7 s Francja Jason Lamy Chappuis
57. 20 grudnia 2009 Austria Ramsau Gundersen HS98/10 km 23:29.7 min 3. +0.7 s Niemcy Björn Kircheisen
58. 2 stycznia 2010 Niemcy Oberhof Gundersen HS140/10 km 27:38.6 min 2. +1.1 s Finlandia Hannu Manninen
59. 3 stycznia 2010 Niemcy Oberhof Gundersen HS140/10 km 28:13.3 min 2. +30.8 s Stany Zjednoczone Johnny Spillane
60. 9 stycznia 2010 Włochy Val di Fiemme Gundersen HS134/10 km 24:44.5 min 1. - -
61. 6 marca 2010 Finlandia Lahti Gundersen HS130/10 km 25:08.6 min 2. +28.4 s Finlandia Hannu Manninen
62. 14 marca 2010 Norwegia Oslo Gundersen HS134/10 km 25:58.3 min 2. +14.5 s Francja Jason Lamy Chappuis
63. 27 listopada 2010 Finlandia Kuusamo Gundersen HS142/10 km 28:17.5 min 1. - -
64. 4 grudnia 2010 Norwegia Lillehammer Gundersen HS138/10 km 24:16.6 min 3. +13.3 s Norwegia Mikko Kokslien
65. 8 stycznia 2011 Niemcy Schonach Gundersen HS106/10 km 24:38.4 min 1. - -
66. 22 stycznia 2011 Francja Chaux-Neuve Gundersen HS118/10 km 21:59.2 min 3. +1.5 s Austria David Kreiner
67. 23 stycznia 2011 Francja Chaux-Neuve Gundersen HS118/10 km 22:00.3 min 2. +7.2 s Francja Jason Lamy Chappuis
68. 12 marca 2011 Finlandia Lahti Gundersen HS130/10 km 24:35.3 min 3. +0.9 s Niemcy Johannes Rydzek

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Felix Gottwald nigdy nie stanął na podium zawodów Pucharu Kontynentalnego.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 26 sierpnia 1998 Niemcy Wernigerode K63/5 km ? 3. +13.6 s Niemcy Matthias Looß
2. 26 sierpnia 2000 Niemcy Klingenthal K90/15 km ? 1. - -
3. 2 września 2000 Austria Stams K120/10 km ? 3. ? Niemcy Marko Baacke
4. 3 września 2000 Niemcy Berchtesgaden K120/15 km ? 1. - -
5. 25 sierpnia 2002 Niemcy Oberhof Sprint K120/9 km ? 2. ? Austria Mario Stecher
6. 1 września 2002 Niemcy Berchtesgaden Gundersen K90/10 km ? 1. - -
7. 31 sierpnia 2005 Niemcy Berchtesgaden Gundersen HS100/15 km 28:31.3 min 1. - -
8. 20 sierpnia 2006 Austria Bischofshofen Start masowy HS140/10 km 22:33.8 min 1. - -

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Sportowefakty.pl: Weekend wielkich powrotów w Kuusamo (pol.)
  2. Ostatni sezon Felixa Gottwalda (pol.). kombinacjanorweska.dbv.pl, 2011-01-30. [dostęp 2011-09-21].
  3. Skład drużyny: Georg Riedlsperger, Mario Stecher, Felix Gottwald
  4. Skład drużyny: Christoph Eugen, Christoph Bieler, Mario Stecher, Felix Gottwald
  5. Skład drużyny: Christoph Bieler, Michael Gruber, Mario Stecher, Felix Gottwald
  6. Skład drużyny: Michael Gruber, Christoph Bieler, Mario Stecher, Felix Gottwald
  7. Skład drużyny: Bernhard Gruber, Felix Gottwald, Mario Stecher, David Kreiner
  8. Skład drużyny: Christoph Eugen, Felix Gottwald, Mario Stecher, Robert Stadelmann
  9. Skład drużyny: Felix Gottwald, Christoph Eugen, David Kreiner, Mario Stecher
  10. Skład drużyny: Christoph Eugen, Mario Stecher, David Kreiner, Felix Gottwald
  11. Skład drużyny: Michael Gruber, Wilhelm Denifl, Christoph Bieler, Felix Gottwald
  12. Skład drużyny: Michael Gruber, Christoph Bieler, David Kreiner, Felix Gottwald
  13. Skład drużyny: Christoph Bieler, David Kreiner, Mario Stecher, Felix Gottwald
  14. Skład drużyny: David Kreiner, Bernhard Gruber, Felix Gottwald, Mario Stecher
  15. Skład drużyny: Bernhard Gruber, David Kreiner, Felix Gottwald, Mario Stecher
  16. Skład drużyny: Jürgen Bär, Christoph Eugen, Felix Gottwald
  17. Skład drużyny: Christoph Eugen, Mario Stecher, Felix Gottwald
  18. Skład drużyny: Jürgen Bär, Felix Gottwald, Mario Stecher