Mario Stecher

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mario Stecher
Mario Stecher
Data i miejsce urodzenia 17 lipca 1977
Eisenerz, Austria
Klub WSV Eisenerz
Wzrost 178 cm
Waga 61 kg
Debiut w PŚ 4.12 1993, Saalfelden
(7. - Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 4.12 1993, Saalfelden
(7. - Gundersen)
Pierwsze podium w PŚ 15.01 1994, Oslo
(1. - Gundersen)
Dorobek medalowy
Oficjalna strona internetowa

Mario Stecher (ur. 17 lipca 1977 w Eisenerz) – austriacki kombinator norweski, trzykrotny medalista olimpijski, sześciokrotny medalista mistrzostw świata, czterokrotny medalista mistrzostw świata juniorów oraz dwukrotny zwycięzca Letniego Grand Prix.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Jako dziecko zdobył w sierpniu 1989 w Garmisch-Partenkirchen letnie mistrzostwo świata w skokach narciarskich – w konkursie indywidualnym do lat dwunastu i drużynowym[1][2]. W 1991 był na tych mistrzostwach dziesiąty w odpowiedniej kategorii. W 1992 wystartował w konkursie Pucharu Europy w skokach w Sankt Ayegd, który zwyciężył po próbach o długości 71,5 m i 72,5 m[3].

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Mario Stecher pojawił się 4 grudnia 1993 roku, kiedy wystartował w zawodach Pucharu Świata. Zajął wtedy 7. miejsce w konkursie rozgrywanym metodą Gundersena w Saalfelden, zdobywając tym samym pierwsze w karierze punkty już w debiucie. W sezonie 1993/1994 wystartował jeszcze tylko raz - 15 stycznia 1994 roku w Oslo odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w karierze, wygrywając Gundersena. W klasyfikacji generalnej zajął szesnaste miejsce. W styczniu 1994 roku zdobył złoty medal indywidualnie i brązowy w drużynie na mistrzostwach świata juniorów w Breitenwang. Miesiąc później wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie zajął 27. miejsce indywidualnie, a wraz z kolegami z reprezentacji był dziewiąty w konkursie drużynowym.

Także w sezonach 1994/1995 i 1995/1996 po jednym razie stawał na podium. Najpierw był trzeci w Gundersenie 3 lutego 1995 roku w szwedzkim Falun, a następnie 18 lutego 1996 roku w Murau zwyciężył w tej samej konkurencji. W tym czasie wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Gällivare w 1995 roku zdobył srebrny medal indywidualnie oraz złoty drużynowo. W tym samym roku zajął siódme miejsce w konkursie drużynowym podczas mistrzostw świata w Thunder Bay. Rywalizację w sezonie 1996/1997 zaczął od zajęcia trzeciego miejsca 22 listopada 1996 roku w Rovaniemi. W pięciu kolejnych startach był pierwszy w sprincie w Oberwiesenthal 29 grudnia, drugi w Schonach i Saalfelden w dniach 5 i 11 stycznia w Gundersenie, a 18 stycznia w Sankt Moritz i 1 lutego w Hakubie wygrał zawody w Gundersenie. Te wyniki dały mu czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej, do trzeciego Bjarte Engena Vika z Norwegii stracił tylko 6 punktów.

Na igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku otarł się o podium, zajmując czwarte miejsce w konkursie drużynowym. Indywidualnie był siódmy po skokach, a w biegu stracił jedną pozycję i zawody ukończył na ósmej pozycji. To właśnie w sezonie 1997/1998 odnosił najlepsze wyniki. Dziesięciokrotnie stawał na podium, w tym dwukrotnie wygrał: 13 grudnia w amerykańskim Steamboat Springs był najlepszy w Gundersenie, a 10 marca 1998 roku w Falun triumfował w sprincie. W klasyfikacji generalnej wyprzedził go tylko Bjarte Engen Vik, który zgromadził o 28 punktów więcej. Dobrej formy nie zdoła utrzymać do sezonu 1998/1999. Najlepszy wynik w zawodach pucharowych osiągnął 16 stycznia 1999 roku w Libercu, gdzie był czwarty w Gundersenie. Mimo to na mistrzostwach świata w Ramsau w 1999 roku zdobył srebrny medal w sprincie. W konkursie drużynowym Austriacy ze Stecherem w składzie zajęli siódme miejsce, a w Gundersenie Mario uplasował się na 25. pozycji.

Osiem miejsc w pierwszej dziesiątce zawodów, w tym cztery trzecie miejsca dały mu ósme miejsce w klasyfikacji sezonu 1999/2000. Wszystkie te wyścigi rozgrywane były metodą Gundersena: 5 stycznia w Reit im Winkl, 8 stycznia w Schonach, 12 lutego w Sapporo i 26 lutego 2000 roku w Chaux-Neuve. W kolejnym sezonie indywidualnie wystartował tylko pięć razy, z czego najlepiej zaprezentował się 1 marca 2001 roku w Nayoro, gdzie był siódmy w starcie masowym. Na mistrzostwach świata w Lahti w 2001 roku wspólnie z Christophem Eugenem, Felixem Gottwaldem i Davidem Kreinerem zdobył srebrny medal w konkursie drużynowym. Nie wystartował jednak w żadnym z konkursów indywidualnych.

W sezonach 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004 i 2004/2005 Jego największym sukcesem w tym czasie było wywalczenie razem z Christophem Bielerem, Michaelem Gruberem i Felixem Gottwaldem brązowego medalu w sztafecie na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku. W lecie tego roku triumfował w piątej edycji Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej. Z pięciu konkursów indywidualnych tego cyklu dwa wygrał, w dwóch był drugi, a w jednym trzeci. Wyniki te nie przełożyły się jednak na sezony zimowe. W tych czterech sezonach łącznie cztery razy stawał na podium: 29 grudnia 2001 roku w Oberwiesenthal i 1 stycznia 2003 roku w Oberhofie był trzeci w sprincie, 29 lutego 2004 roku w Oslo był trzeci, a 6 stycznia 2005 roku w Schonach był drugi w Gundersenie. W tym czasie najlepszy wynik w klasyfikacji generalnej PŚ osiągnął w sezonie 2001/2002, kiedy był siódmy, a w klasyfikacji sprintu zajął czwarte miejsce. Nie startował na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 roku, ale wystąpił dwa lata później podczas mistrzostw w Oberstdorfie, jednak medalu nie zdobył.

Pierwsze od ośmiu lat zwycięstwo w Pucharze Świata odniósł w sezonie 2005/2006. Dokonał tego w drugich zawodach cyklu, 27 listopada 2005 roku w Kuusamo, gdzie był najlepszy w sprincie. Jeszcze jedenastokrotnie meldował się w czołowej dziesiątce, ale na podium stanął tylko raz: 15 stycznia 2006 roku w Val di Fiemme zajął drugie miejsce w sprincie. W klasyfikacji generalnej znalazł się na dziewiątej pozycji. Podczas igrzysk olimpijskich w Turynie w tym samym roku razem z Felixem Gottwaldem, Michaelem Gruberem i Christophem Bielerem sięgnął po zloty medal w konkursie drużynowym. Ekipa austriacka po skokach znalazła się na drugim miejscu ze startą 10 sekund do prowadzącej reprezentacji Niemiec. Na trasie biegowej byli jednak najlepsi, wyprzedzając Niemców o ponad 15 sekund i Finów o ponad 26 sekund. W indywidualnych startach Stecher zaprezentował się przeciętnie, zajmując 19. miejsce w Gundersenie, a w sprincie był czternasty.

Dziewiątą edycję Letniego Grand Prix ukończył na drugiej pozycji, za Bielerem. W czterech konkursach indywidualnych dwukrotnie stawał na podium, za każdym razem na drugim stopniu. Ponownie jednak dobre wyniki w lecie nie przełożyły się na wysoką formę Mario w zimie. Sezon 2006/2007 ukończył na dwunastej pozycji, ani razu nie stając na podium. Stecher startował w kratkę, miejsca w pierwszej dziesiątce przeplatał ze startami, w których plasował się w drugiej lub nawet trzeciej dziesiątce. Najlepsze wyniki osiągnął 4 lutego w Zakopanem i 18 marca 2007 roku w Oslo, gdzie był czwarty w sprincie. Mistrzostwa świata w Sapporo były kolejną impreza tego cyklu, na której nie zdobył medalu. Indywidualnie był dwunasty w sprincie, a w Gundersenie zajął 18. pozycję. W konkursie drużynowym Austriacy zajęli czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal z Norwegami o zaledwie 0,4 punktu. Jeszcze słabiej Stecher zaprezentował się w sezonie 2007/2008, który ukończył na piętnastym miejscu. W ostatnich zawodach cyklu udało mu się jednak stanąć na podium - 9 marca 2008 roku był drugi w sprincie w Oslo.

Do wysokiej formy powrócił podczas jedenastej edycji LGP. W trzech konkursach raz zwyciężył i raz był drugi, co pozwoliło mu na triumf w klasyfikacji końcowej. W sezonie 2008/2009 dwukrotnie stanął na podium: 7 lutego 2009 roku w Seefeld zwyciężył w Gundersenie, a dzień później był drugi. Jeszcze dziesięciokrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów i w efekcie zakończył sezon na szóstym miejscu. Na mistrzostwach świata w Libercu po raz kolejny nie zdobył medalu, najlepszy indywidualny wynik osiągnął w Gundersenie na normalnej skoczni, gdzie był dziesiąty. W konkursie drużynowym Austriacy ze Stecherem w składzie zajęli piąte miejsce.

Najważniejszą imprezą sezonu 2009/2010 były igrzyska olimpijskie w Vancouver. W Kanadzie Austriacy w składzie: Felix Gottwald, David Kreiner i Bernhard Gruber obronili tytuł mistrzów olimpijskich zdobyty cztery lata wcześniej. Po konkursie skoków reprezentacja Austrii znajdowała się na trzecim miejscu i do biegu przystąpiła ze stratą 36 sekund. W biegu Austriacy byli jednak najlepsi i na mecie wyprzedzili Amerykanów o nieco ponad 5 sekund i blisko 20 sekund Niemców, którzy zajęli trzecie miejsce. Przyzwoicie zaprezentował się także w konkursach indywidualnych, zajmując piąte miejsce na normalnej skoczni oraz ósme na dużej. W rywalizacji pucharowej trzykrotnie stawał na podium, w tym 31 stycznia 2010 roku w Seefeld wygrał zawody metodą Gundersena. W klasyfikacji generalnej zajął szóste miejsce.

W sezonie 2010/2011 spisał się jeszcze lepiej. Na podium stanął już w pierwszych zawodach, 26 listopada 2010 roku w Kuusamo, gdzie był trzeci w Gundersenie. Wynik ten powtórzył 5 grudnia w Lillehammer, a w dniach 18 i 19 grudnia w Ramsau wygrał oba konkursy. Ostatni raz na podium stanął 8 stycznia 2011 roku w Schonach, gdzie w Gundersenie był drugi za Felixem Gottwaldem. Na przełomie lutego i marca 2011 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Oslo. Wziął udział we wszystkich czterech konkurencjach, zdobywając złote medale w obu konkursach drużynowych. Indywidualnie był dziesiąty na dużej skoczni, a na normalnym obiekcie zajął 29. miejsce. Sezon 2011/2012 był słabszy. Sześciokrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów, lecz na podium stanął tylko dwa razy: 11 grudnia w Ramsau oraz 26 lutego 2012 roku w Libercu, w obu przypadkach zajmując trzecie miejsce. W klasyfikacji generalnej zajął 15. pozycję.

W lutym w 2013 roku brał udział w mistrzostwach świata w Val di Fiemme, gdzie na normalnej skoczni zdobył srebrny medal. W zawodach tych wyprzedził go jedynie Francuz Jason Lamy Chappuis. Na dużej skoczni zajął 21. miejsce, a w sztafecie Austriacy zajęli piąte miejsce. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Soczi wspólnie z Lukasem Klapferem, Christophem Bielerem i Bernhardem Gruberem zdobył brązowy medal w drużynie. W startach indywidualnych był osiemnasty w konkursie na normalnej skoczni, a na dużej uplasował się jedną pozycję niżej.

Jego żoną jest była austriacka narciarka alpejska Carina Raich, z którą ma syna. Jego szwagrem jest austriacki narciarz alpejski Benjamin Raich.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska Olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
27. 19 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Gundersen K-90/15 km 39:07.9 min +8:01.3 min Norwegia Fred Børre Lundberg
9. 24 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Sztafeta K-90/3x10 km[4] 1:22:51.8 h +15:17.7 min  Japonia
8. 14 lutego 1998 Japonia Nagano Gundersen K-90/15 km 41:21.1 min +1:48.8 min Norwegia Bjarte Engen Vik
4. 20 lutego 1998 Japonia Nagano Sztafeta K-90/4x5 km[5] 54:11.5 min +1:53.1 min  Norwegia
6. 9 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Gundersen K-90/15 km 39:11.7 min +2:19.1 min Finlandia Samppa Lajunen
3.Bronze medal.svg 14 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sztafeta K-90/4x5 km[6] 48:42.2 min +11.0 s  Finlandia
11. 21 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sprint K-120/7.5 km 16:40.1 min +1:09.4 min Finlandia Samppa Lajunen
19. 11 lutego 2006 Włochy Pragelato Gundersen HS106/15 km 39:44.6 min +3:14.6 min Niemcy Georg Hettich
1.Gold medal.svg 15 lutego 2006 Włochy Pragelato Sztafeta HS134/4x5 km[7] 49:52.6 min - -
14. 21 lutego 2006 Włochy Pragelato Sprint HS134/7.5 km 18:29.0 min +1:01.3 min Austria Felix Gottwald
5. 14 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS106/10 km 25:47.1 min +13.6 s Francja Jason Lamy Chappuis
1.Gold medal.svg 23 lutego 2010 Kanada Vancouver Sztafeta HS140/4x5 km[8] 49:31.6 min - -
8. 25 lutego 2010 Kanada Vancouver Gundersen HS140/10 km 25:32.9 min +48.2 s Stany Zjednoczone Bill Demong
18. 12 lutego 2014 Rosja Soczi Gundersen HS106/10 km 23:50,2 min +1:12,6 min Niemcy Eric Frenzel
19. 18 lutego 2014 Rosja Soczi Gundersen HS140/10 km 22:45,5 min +1:16,6 min Norwegia Jørgen Gråbak
3.Bronze medal.svg 21 lutego 2014 Rosja Soczi Sztafeta HS140/4x5 km[9] 47:13,5 min +3,4 s  Norwegia

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
5. 10 marca 1995 Kanada Thunder Bay Sztafeta K-90/4x5 km[10] 56:20.2 min +6:57.4 min  Japonia
15. 22 lutego 1997 Norwegia Trondheim Gundersen K-90/15 km 43:43.1 min +3:27.5 min Japonia Kenji Ogiwara
3.Bronze medal with cup.svg 23 lutego 1997 Norwegia Trondheim Sztafeta K-90/4x5 km[11] 52:18.0 min +1:12.9 min  Norwegia
25. 20 lutego 1999 Austria Ramsau Gundersen K-90/15 km 37:04.8 min +5:23.8 min Norwegia Bjarte Engen Vik
7. 25 lutego 1999 Austria Ramsau Sztafeta K-90/4x5 km[12] 49:34.2 min +3:34.4 min  Finlandia
2.Silver medal with cup.svg 27 lutego 1999 Austria Ramsau Sprint K-90/7.5 km 17:48.4 min +30.2 s Norwegia Bjarte Engen Vik
2.Silver medal with cup.svg 20 lutego 2001 Finlandia Lahti Sztafeta K-90/4x5 km[13] 48:54.1 min +10.9 s  Norwegia
25. 18 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS100/15 km 38:56.2 min +3:01.7 min Niemcy Ronny Ackermann
17. 27 lutego 2005 Niemcy Oberstdorf Sprint HS137/7.5 km 20:15.6 min +1:42.4 min Niemcy Ronny Ackermann
12. 23 lutego 2007 Japonia Sapporo Sprint HS134/7.5 km 17:40.2 min +1:44.9 min Finlandia Hannu Manninen
4. 25 lutego 2007 Japonia Sapporo Sztafeta HS134/4x5 km[14] 49:14.9 min +1:12.4 min  Finlandia
18. 3 marca 2007 Japonia Sapporo Gundersen HS100/15 km 38:35.6 min +3:23.4 min Niemcy Ronny Ackermann
22. 20 lutego 2009 Czechy Liberec Start masowy HS100/10 km 276.0 pkt -51.3 pkt Stany Zjednoczone Todd Lodwick
10. 22 lutego 2009 Czechy Liberec Gundersen HS100/10 km 24:22.3 min +37.7 s Stany Zjednoczone Todd Lodwick
5. 26 lutego 2009 Czechy Liberec Sztafeta HS134/4x5 km[15] 48:32.3 min +1:05.0 min  Japonia
17. 28 lutego 2009 Czechy Liberec Gundersen HS134/10 km 23:36.6 min +1:44.8 min Stany Zjednoczone Bill Demong
29. 26 lutego 2011 Norwegia Oslo Gundersen HS106/10 km 25:19.2 min +2:20.2 min Niemcy Eric Frenzel
1.Gold medal with cup.svg 28 lutego 2011 Norwegia Oslo Sztafeta HS106/4x5 km[16] 48:07.8 min - -
10. 2 marca 2011 Norwegia Oslo Gundersen HS134/10 km 25:31.6 min +1:08.3 min Francja Jason Lamy Chappuis
1.Gold medal with cup.svg 4 marca 2011 Norwegia Oslo Sztafeta HS106/4x5 km[17] 47:12.3 min - -
2.Silver medal with cup.svg 22 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Gundersen HS106/10 km 29:13.2 min +0.2 s Francja Jason Lamy Chappuis
5. 24 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Sztafeta HS106/4x5 km[18] 57:34.0 min +7.6 s  Francja
21. 28 lutego 2013 Włochy Val di Fiemme Gundersen HS134/10 km 27:22.8 min +2:39.1 min Niemcy Eric Frenzel

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
1.Gold medal with cup.svg 26 stycznia 1994 Austria Breitenwang Gundersen K-90/15 km ? - -
3.Bronze medal with cup.svg 27 stycznia 1994 Austria Breitenwang Sztafeta K-90/3x5 km[19] ? ?  Norwegia
2.Silver medal with cup.svg 1 marca 1995 Szwecja Gällivare Gundersen K-90/15 km ? ? Finlandia Hannu Manninen
1.Gold medal with cup.svg 2 marca 1995 Szwecja Gällivare Sztafeta K-90/3x5 km[20] ? - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 15 stycznia 1994 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km ? 1. - -
2. 3 lutego 1995 Szwecja Falun Gundersen K115/15 km ? 3. ? Japonia Kenji Ogiwara
3. 18 lutego 1996 Austria Murau Gundersen K90/15 km ? 1. - -
4. 22 listopada 1996 Finlandia Rovaniemi Gundersen K90/15 km ? 3. ? Finlandia Jari Mantila
5. 29 grudnia 1996 Niemcy Oberwiesenthal Sprint K90/7.5 km ? 1. - -
6. 5 stycznia 1997 Niemcy Schonach Gundersen K95/15 km ? 2. ? Finlandia Samppa Lajunen
5. 11 stycznia 1997 Austria Saalfelden Gundersen K90/15 km ? 2. ? Finlandia Hannu Manninen
6. 18 stycznia 1997 Szwajcaria Sankt Moritz Gundersen K95/15 km ? 2. ? Finlandia Hannu Manninen
7. 1 lutego 1997 Japonia Hakuba Gundersen K120/15 km ? 1. - -
8. 28 listopada 1997 Finlandia Rovaniemi Gundersen K95/15 km ? 3. ? Finlandia Samppa Lajunen
9. 29 listopada 1997 Finlandia Rovaniemi Gundersen K90/15 km ? 2. ? Norwegia Bjarte Engen Vik
10. 11 grudnia 1997 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Sprint K115/7.5 km ? 3. ? Finlandia Hannu Manninen
11. 13 grudnia 1997 Stany Zjednoczone Steamboat Springs Gundersen K115/15 km ? 1. - -
12. 9 stycznia 1998 Austria Ramsau Gundersen K90/15 km ? 2. ? Norwegia Bjarte Engen Vik
13. 28 lutego 1998 Japonia Sapporo Gundersen K120/15 km ? 2. ? Norwegia Bjarte Engen Vik
14. 7 marca 1998 Finlandia Lahti Gundersen K90/15 km ? 2. ? Norwegia Bjarte Engen Vik
15. 10 marca 1998 Szwecja Falun Sprint ? 1. - -
16. 13 marca 1998 Norwegia Oslo Sprint ? 3. ? Stany Zjednoczone Todd Lodwick
17. 14 marca 1998 Norwegia Oslo Sprint ? 2. ? Norwegia Bjarte Engen Vik
18. 5 stycznia 2000 Niemcy Reit im Winkl Gundersen ? 3. ? Norwegia Bjarte Engen Vik
19. 8 stycznia 2000 Niemcy Schonach Gundersen K90/15 km ? 3. ? Norwegia Bjarte Engen Vik
20. 12 lutego 2000 Japonia Sapporo Gundersen K120/15 km ? 3. ? Norwegia Kristian Hammer
21. 26 lutego 2000 Francja Chaux-Neuve Gundersen K90/15 km ? 3. ? Finlandia Samppa Lajunen
22. 29 grudnia 2001 Niemcy Oberwiesenthal Gundersen K120/15 km 21:25.2 min 3. +21.9 s Austria Felix Gottwald
23. 1 stycznia 2003 Niemcy Oberhof Sprint K120/7.5 km 20:52.3 min 3. +31.3 s Austria Felix Gottwald
24. 29 lutego 2004 Norwegia Oslo Gundersen K115/15 km 37:16.0 min 3. +40.2 s Niemcy Ronny Ackermann
25. 6 stycznia 2005 Niemcy Schonach Gundersen HS96/15 km 36:25.9 min 2. +46.5 s Finlandia Hannu Manninen
26. 27 listopada 2005 Finlandia Kuusamo Sprint HS142/7.5 km 19:18.2 min 1. - -
27. 15 stycznia 2006 Włochy Val di Fiemme Sprint HS134/7.5 km 19:59.9 min 2. +2.2 s Finlandia Hannu Manninen
28. 9 marca 2008 Norwegia Oslo Sprint HS128/7.5 km 20:43.2 min 2. +0.1 s Norwegia Petter Tande
29. 7 lutego 2009 Austria Seefeld Gundersen HS100/10 km 25:29.0 min 1. - -
30. 8 lutego 2009 Austria Seefeld Gundersen HS100/10 km 29:18.8 min 2. +3.2 s Norwegia Magnus Moan
31. 17 stycznia 2010 Francja Chaux-Neuve Gundersen HS100/10 km 24:10.8 min 3. +13.6 s Norwegia Magnus Moan
32. 30 stycznia 2010 Austria Seefeld Gundersen HS100/10 km 26:23.1 min 2. +32.6 s Niemcy Eric Frenzel
33. 31 stycznia 2010 Austria Seefeld Gundersen HS100/10 km 25:32.8 min 1. - -
34. 26 listopada 2010 Finlandia Kuusamo Gundersen HS142/10 km 28:33.5 min 3. +11.7 s Francja Jason Lamy Chappuis
35. 31 stycznia 2010 Austria Seefeld Gundersen HS100/10 km 25:32.8 min 1. - -
36. 26 listopada 2010 Finlandia Kuusamo Gundersen HS142/10 km 28:33.5 min 3. +11.7 s Francja Jason Lamy Chappuis
37. 5 grudnia 2010 Norwegia Lillehammer Gundersen HS138/10 km 24:35.5 min 3. +9.8 s Francja Jason Lamy Chappuis
38. 18 grudnia 2010 Austria Ramsau Gundersen HS98/10 km 25:46.4 min 1. - -
39. 19 grudnia 2010 Austria Ramsau Gundersen HS98/10 km 24:22.3 min 1. - -
40. 8 stycznia 2011 Niemcy Schonach Gundersen HS106/10 km 24:38.4 min 2. +15.6 s Austria Felix Gottwald
41. 11 grudnia 2011 Austria Ramsau Gundersen HS98/10 km 22:07.4 min 3. +0.6 s Francja Jason Lamy Chappuis
42. 26 lutego 2012 Czechy Liberec Gundersen HS100/10 km 26:17.2 min 3. +27.1 s Japonia Akito Watabe
43. 16 grudnia 2012 Austria Ramsau Gundersen HS98/10 km 21:36.7 min 3. +1.5 s Francja Jason Lamy Chappuis

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 6 marca 1994 Niemcy Hinterzarten Gundersen K90/15 km ? 1. - -

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Pozycja Strata Zwycięzca
1. 26 sierpnia 1998 Niemcy Wernigerode K63/5 km ? 2. +3.5 s Niemcy Matthias Looß
2. 3 września 2001 Austria Ramsau Gundersen K90/15 km ? 1. - -
3. 21 sierpnia 2002 Niemcy Winterberg Gundersen K90/14 km ? 2. +1.7 s Niemcy Georg Hettich
4. 24 sierpnia 2002 Niemcy Klingenthal Gundersen K80/16 km ? 1. - -
5. 25 sierpnia 2002 Niemcy Oberhof Sprint K120/9.0 km ? 1. - -
6. 1 września 2002 Niemcy Berchtesgaden Gundersen K90/10 km ? 2. +0.2 s Austria Felix Gottwald
7. 31 sierpnia 2003 Niemcy Winterberg Gundersen K81/14 km 26:57.7 min 1. - -
8. 13 sierpnia 2004 Szwajcaria Kandersteg Gundersen HS95/15 km ? 2. +1:49.7 min Austria Michael Gruber
9. 27 sierpnia 2004 Czechy Harrachov Gundersen HS100/15 km ? 2. +24.0 s Stany Zjednoczone Todd Lodwick
10. 18 sierpnia 2005 Szwajcaria Kandersteg Gundersen HS98/15 km 28:44.3 min 2. +25.9 s Austria Christoph Bieler
11. 20 sierpnia 2006 Austria Bischofshofen Start masowy HS140/10 km 22:33.8 min 2. +25.7 s Austria Felix Gottwald
12. 29 lipca 2008 Niemcy Oberstdorf Gundersen HS137/15.8 km 29:32.5 min 1. - -
13. 1 sierpnia 2008 Szwajcaria Einsiedeln Gundersen HS117/10 km 26:52.7 min 2. +2.5 s Szwajcaria Ronny Heer
14. 10 sierpnia 2009 Włochy Val di Fiemme Gundersen HS134/10 km 22:57.3 min 3. +8.9 s Austria Christoph Bieler

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Garmisch-Partenkirchen GER 1989.08.04 LMSDz (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-05-30].
  2. Garmisch-Partenkirchen GER 1989.08.06 LMSDz DR (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-05-30].
  3. STECHER Mario (pol.). Wyniki-skoki.pl. [dostęp 2014-05-30].
  4. Skład drużyny: Georg Riedlsperger, Mario Stecher, Felix Gottwald
  5. Skład drużyny: Christoph Eugen, Christoph Bieler, Mario Stecher, Felix Gottwald
  6. Skład drużyny: Christoph Bieler, Michael Gruber, Mario Stecher, Felix Gottwald
  7. Skład drużyny: Michael Gruber, Christoph Bieler, Mario Stecher, Felix Gottwald
  8. Skład drużyny: Bernhard Gruber, Felix Gottwald, Mario Stecher, David Kreiner
  9. Skład drużyny: Lukas Klapfer, Christoph Bieler, Mario Stecher, Bernhard Gruber
  10. Skład drużyny: Robert Stadelmann, Mario Stecher, Georg Riedelsperger, Klaus Ofner
  11. Skład drużyny: Christoph Eugen, Felix Gottwald, Mario Stecher, Robert Stadelmann
  12. Skład drużyny: Felix Gottwald, Christoph Eugen, David Kreiner, Mario Stecher
  13. Skład drużyny: Christoph Eugen, Mario Stecher, David Kreiner, Felix Gottwald
  14. Skład drużyny: Christoph Bieler, David Kreiner, Mario Stecher, Felix Gottwald
  15. Skład drużyny: Bernhard Gruber, Wilhelm Denifl, Christoph Bieler, Mario Stecher
  16. Skład drużyny: David Kreiner, Bernhard Gruber, Felix Gottwald, Mario Stecher
  17. Skład drużyny: Bernhard Gruber, David Kreiner, Felix Gottwald, Mario Stecher
  18. Skład drużyny: Wilhelm Denifl, Bernhard Gruber, Lukas Klapfer, Mario Stecher
  19. Skład drużyny: Jürgen Bär, Christoph Eugen, Felix Gottwald
  20. Skład drużyny: Jürgen Bär, Felix Gottwald, Mario Stecher