Homarzec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Homarzec
Nephrops norvegicus
(Linnaeus, 1758)
Nephropiade norvegicus
Nephropiade norvegicus
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp skorupiaki
Gromada pancerzowce
Rząd dziesięcionogi
Rodzina homary
Gatunek homarzec
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło homarzec w Wikisłowniku

Homarzec, nerczan, (Nephrops norvegicus) – gatunek skorupiaka z rzędu dziesięcionogów i rodziny homarów (Nephropidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Nephrops Leach, 1814[2]. Jest to gatunek jadalny i ceniony ze względu na smak, nazywany też langustynką albo scampi.

Budowa zewnętrzna[edytuj | edytuj kod]

Głowotułów i odwłok wydłużone, wąskie i drobniejsze niż u innych przedstawicieli tej samej rodziny[3]. Pierwsza para odnóży gębowych jest długa, zakończona wydłużonymi i nieco różniącymi się od siebie szczypcami. Druga i trzecia para również jest przekształcona w szczypce. Poszczególne segmenty odwłoka zakończone są szpicem po obu stronach. Oczy są czarne i nabrzmiałe, o kształcie nerkowatym. Głowa ma dwa podłużne zgrubienia lub grzebienie pojawiające się również na pancerzu i szczypcach. Kolor pomarańczowo-czerwony. Typowa długość ciała od 18 do 20 cm, rzadko do 25 cm wliczając odwłok i szczypce[4]. Samce są większe od samic. Twarz wydłużona i kolczasta, oczy złożone mają nerkowaty kształt, od którego wywodzi się nazwa rodzaju: gr. nephros – nerka i ops – oko[3].

Środowisko życia[edytuj | edytuj kod]

Homarzec spędza zimę w płytkich wodach, szukając odrobiny ciepła. Trudno go zaobserwować, gdyż ukrywa się w ciągu dnia, zagrzebując się w błotnistym podłożu. Wychodzi tylko o zmierzchu i o świcie, aby się pożywić. W pozostałej części roku wybiera głębsze, zatem zimniejsze wody, od ok. 100 nawet do 800 m głębokości. Najchętniej zamieszkuje miękkie, drobnopiaszczyste dno, gdzie chowa się w samodzielnie wyrytych podziemnych korytarzach – nierzadko bardzo długich i wyposażonych w przynajmniej jedno awaryjne wyjście.

W zachodniej części Morza Śródziemnego rozród trwa od lipca do lutego. Jaja mają początkowo kolor zielony, później stają się czerwone. Można je zobaczyć zgromadzone w dolnej części odwłoka samicy, gdzie są dodatkowo natleniane ruchem odnóży. Jaja są noszone przez samicę około 9 miesięcy. Larwy tych dziesięcionogów nazywane są żywikami. Homarce osiągają dojrzałość płciową w wieku dwóch lat.

Homarzec jest drapieżcą i samotnikiem, poluje i odżywia się głównie wieloszczetami, rybami i drobnymi skorupiakami.

Przypisy

  1. Nephrops norvegicus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  2. Nephrops. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 29 października 2008]
  3. 3,0 3,1 Bruce F. Phillips, Frank Redant, Ian Tuck: Lobsters: Biology, Management, Aquaculture and Fisheries. Wiley-Blackwell, 2006, s. 412–461. DOI:10.1002/9780470995969.ch13. ISBN 1405126574.
  4. http://www.marlin.ac.uk/speciesinformation.php?speciesID=3892

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J. C. Early. Processing Norway lobsters. Food and Agriculture Organization.
  2. Nephrops norvegicus (Linnaeus, 1758) (ang.). FAO AdriaMed Project. [dostęp 29 października 2008].