Ipswich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy angielskiego miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Ipswich
Stary budynek w Ipswich dekorowany sztukaterią roślinną
Stary budynek w Ipswich dekorowany sztukaterią roślinną
Państwo  Wielka Brytania
Kraj  Anglia
Hrabstwo Suffolk
Powierzchnia 39,42 km²
Populacja 
• liczba ludności
• gęstość

138,718 (obszar miejski)
3,054 os./km²
Położenie na mapie Suffolk
Mapa lokalizacyjna Suffolk
Ipswich
Ipswich
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
Ipswich
Ipswich
Ziemia 52°03′17″N 1°09′27″E/52,054722 1,157500Na mapach: 52°03′17″N 1°09′27″E/52,054722 1,157500
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Wielka Brytania

Ipswich /ˈɪpswɪtʃ/ – miasto położone we wschodniej Anglii u ujścia rzeki Orwell, stolica hrabstwa Suffolk.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ślady pierwszego osadnictwa pochodzą z epoki kamiennej. W bezpośrednim sąsiedztwie osady, w mieście Felixstowe Rzymianie wybudowali warowny fort, a na wzgórzu zamkowym Castle Hill (na północny zachód od Ipswich) okazałą willę. Około 700 r.n.e. w Ipswich osiedlili się fryzyjscy garncarze, którzy rozpowszechniali swoje wyroby na terenie całej Anglii. Po najeździe w r. 869 Ipswich znalazło się pod rządami wikingów. Prawdopodobnie im zawdzięcza się otoczenie około r. 900 centrum miasta wałami ziemnymi celem zabezpieczenia przed wypędzonymi Anglikami. W roku 970, król Edgar I udzielił miastu licencji na otwarcie mennicy, która funkcjonowała nawet po inwazji Normanów, aż do czasu panowania króla Jana bez Ziemi, który nadał Ipswich prawa miejskie w 1200 roku. W tym okresie cztery zakony wybudowały tu pięć świątyń: Augustianie (S.S. Piotra i Pawła, Św. Trójcy - w połowie XII wieku), Dominikanie, Franciszkanie oraz Karmelici - wszystkie w XIII wieku. Miejscowa świątynia pw. Matki Boskiej Łaskawej była celem licznych pielgrzymek z udziałem głów koronowanych (m.in. króla Henryka VIII i Katarzyny Aragońskiej). Miasto miało kilka szpitali, łącznie ze szpitalem Marii Magdaleny dla trędowatych, ufundowanym jeszcze przed 1199 rokiem.

Stare budynki o drewnianym szkielecie na St Nicholas Street

Miasto rozwijało się w okresie średniowiecza, szczególnie po wejściu do Hanzy. W roku 1380 Geoffrey Chaucer sparodiował handlarzy z Ipswich w swoich Opowieściach kanterberyjskich. Urodzony i żyjący w Ipswich kardynał Thomas Wolsey założył tu w roku 1528 kolegium, obecnie znane pod nazwą Ipswich School. Szkołę tą ukończyli liczni angielscy artyści, naukowcy, politycy i wojskowi. W latach 1611-1634 Ipswich był portem startowym dla osadników udających się do Nowej Anglii. W roku 1797 Lord oraz Lady Nelson przenieśli się do Ipswich, a w roku 1800 Lordowi Nelsonowi nadano godność "Wysokiego Zarządcy Ipswich" (ang. High Steward of Ipswich).

W XIX stuleciu odkryto tu koprolity, uruchomiono ich wydobycie i przetwórstwo. Ipswich spełnia i spełniało rolę ważnego portu przeładunkowego.

13 marca 2007 Ipswich otrzymało nagrodę przyznawaną najczystszemu miastu[1].

Otoczenie Ipswich

Ludzie związani z miastem[edytuj | edytuj kod]

Sport[edytuj | edytuj kod]

W mieście funkcjonuje drużyna piłkarska Ipswich Town F.C., założona w 1878 roku i mającya wśród swoich osiągnięć mistrzostwo Anglii w r. 1962, Puchar Anglii w roku 1978 oraz Puchar UEFA w roku 1981.

Żużlowy klub Ipswich Witches czterokrotnie zdobywał tytuł mistrza Wielkiej Brytanii (ostatnio w 1998).

Inne[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajduje się stacja kolejowa Ipswich.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ipswich wins Clean Britain Award 2007. , 13 marca 2007. Evening Star.