Iwona Bielska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Iwona Bielska
Iwona Bielska.jpg
Data i miejsce
urodzenia		 7 września 1952
Łódź
Zawód aktorka teatralna i filmowa
Współmałżonek Mikołaj Grabowski
Lata aktywności od 1977
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Profil w bazie IMDb
Profil w bazie filmpolski.pl
Profil w bazie e-teatr.pl
Profil w bazie Filmweb.pl
Profil w bazie Stopklatka.pl

Iwona Bielska, właśc. Iwona Bielska-Grabowska (ur. 7 września 1952 w Łodzi) – polska aktorka filmowa i teatralna.

Spis treści

[edytuj] Kariera zawodowa

[edytuj] Teatr

Po ukończeniu XXVIII LO w Łodzi rozpoczęła studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Łódzkiego, które po dwóch latach przerwała. Zdawała do łódzkiej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera, ale nie dostała się. Jako przyczynę podano tembr głosu[1] . Studiowała na krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej, którą ukończyła 1977. Debiutowała w tym samym roku na deskach Teatru im. Juliusza Słowackiego grając Hankę w „Moralności Pani Dulskiej”, związana była z tą sceną przez siedem lat. Przez kolejne sezony często zmieniała miejsca pracy, grała w teatrze STU w Krakowie, Rozmaitości w Warszawie oraz w Nowym w Łodzi. W Teatrze Nowym zagrała jedną ze swoich największych ról, wcieliła się w postać królowej Elżbiety w „Królowej i Szekspirze”, sztuka ta była grana również w Teatrze STU i Iwona Bielska chętnie do niej wracała. Otrzymała za tę rolę łódzką Złotą Maskę (Kraków 1997, Łódź 2000), nagrodę na XL Kaliskich Spotkaniach Teatralnych i nagrodę Ludwika w Krakowie. W 1996 powróciła do Teatru im. Juliusza Słowackiego, aby po sześciu latach przejść do Teatru Starego. Gościnnie występuje w warszawskim Teatrze IMKA[2].

[edytuj] Film

Pierwszym filmem, w którym zagrała była „Próba ognia i wody” w reżyserii Włodzimierza Olszewskiego. Szczyt jej kariery filmowej obejmował pierwszą połowę lat 80-tych XX wieku, biorąc pod uwagę jej urodę, aparycję i talent aktorski obsadzano ją w głównych rolach takich obrazów jak „Znaki zodiaku”, „Ćma”, „Grzechy dzieciństwa”, „Okno”, „Wilczyca” i in. Później skupiła się na grze scenicznej, powracając na ekrany w „Pułkowniku Kwiatkowskim” Kazimierza Kutza. Cztery lata później pojawiła się w epizodycznej roli w filmie „Jak narkotyk”, a w 2000 w „Wyroku na Franciszka Kłosa”. W tym samym roku po raz pierwszy zagrała w serialu telewizyjnym „Adam i Ewa”. W 2004 wystąpiła w „Weselu” w reżyserii Wojciecha Smarzowskiego, za którą otrzymała Polską Nagrodę Filmową czyli Orła. Talent aktorski pozwala Bielskiej grać postacie o skrajnie różnych osobowościach, dzięki czemu jest chętnie zapraszana do gościnnego uczestniczenia w telenowelach i serialach m.in. "Niania", "Hela w opałach" i "Magda M." Od 2011 gra w serialu „Przepis na życie”[3], wystąpi też w serialu "Aida[4]

[edytuj] Życie prywatne

Urodziła się na łódzkich Bałutach w rodzinie fotografików. Jej mężem jest aktor Mikołaj Grabowski, mają syna Michała. Mieszka z rodziną w Rudnie, w województwie małopolskim, koło ruin zamku Tęczyn.

W młodości uprawiała wyczynowo siatkówkę, reprezentując barwy ŁKS-u Łódź grała w I i II lidze, a w szczytowym momencie w reprezentacji Polski[5].

[edytuj] Filmografia

Przypisy

  1. ↑ Łódź mojej pięknej młodości!, Anna Gronczewska, Dziennik Łódzki 26 grudnia 2010
  2. ↑ Co z tą Polską Gombrowicza, Joanna Derkaczew, Gazeta Wyborcza 22 grudnia 2010
  3. ↑ Film WP, Iwona Bielska – biografia
  4. ↑ Aida, nowy serial Bohosiewicz, Świat Seriali 28 kwietnia 2011
  5. ↑ ŁKS Łódź – Oficjalna Strona Internetowa
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Iwona_Bielska&oldid=30016637”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj