Józef Wójcik (duchowny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Wójcik
Protonotariusz apostolski
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1934
Gałki
Data i miejsce śmierci 16 lutego 2014
Kielce
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 15 czerwca 1958
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Medal "Milito Pro Christo" Order Zasługi Republiki Włoskiej V Klasy (1951-2001) Order Uśmiechu Komandor Orderu Bożogrobców

Józef Wójcik (ur. 2 listopada 1934 w Gałkach, zm. 16 lutego 2014 w Kielcach[1]) – polski duchowny rzymskokatolicki, ksiądz infułat w diecezji radomskiej, wielokrotny więzień sumienia w czasach PRL, który w 1972 uwolnił „więzioną” przez komunistów przez 6 lat kopię obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej, były proboszcz parafii św. Andrzeja w Suchedniowie.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Za swoją działalność duszpasterską otrzymał 18 wyroków i 9 razy przebywał w więzieniu, był karany przez sądy i kolegia w okresie PRL-u za obronę krzyży w szkole w swojej pierwszej parafii w Ożarowie k. Ostrowca Świętokrzyskiego oraz odprawianie mszy i nauczanie religii w Wierzbicy koło Radomia.

Święcenia kapłańskie przyjął w 1958 w Sandomierzu z rąk ks. bpa Jana Kantego Lorka. W latach 1964–1967 odbył studia z zakresu prawa kanonicznego w ATK w Warszawie i w 1971 uzyskał tamże tytuł doktora. W latach 1958-1959 był wikariuszem w parafii w Ożarowie, gdzie za kazanie wygłoszone w obronie krzyży usuwanych z sal szkolnych został aresztowany i skazany na miesiąc więzienia. Od 1962 przez 6 lat był duszpasterzem w Wierzbicy, gdzie władze państwowe wykorzystując miejscowy konflikt zamierzały utworzyć tzw. niezależną parafię, kosztem likwidacji istniejącej tam parafii rzymskokatolickiej. Wielokrotnie stawał przed sądami i kolegiami karno-administracyjnymi oraz dziewięciokrotnie przebywał w areszcie lub w więzieniu. Przebywając w Radomiu w czerwcu 1972 wsławił się uwolnieniem kopii obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej „więzionej” (na Jasnej Górze) od 1966 decyzją komunistycznych władz. Dzięki podjętym potajemnie wraz z ks. Romanem Siudkiem oraz siostrami zakonnymi Marią Kordos i Helena Trentowską działaniom przyczynił się do powrotu obrazu na szlak nawiedzenia. Od 1972 był proboszczem parafii św. Andrzeja Apostoła w Suchedniowie. Przez pięć pierwszych lat władze nie wyrażały zgody na zatwierdzenie go na tym urzędzie[2]. W 2004 popadł w jawny konflikt z burmistrzem Suchedniowa Tadeuszem Bałchanowskim, m.in. wygłosił na jego temat kontrowersyjne kazanie. Powodem konfliktu był sprzeciw duchownego wobec działania na terenie Suchedniowa dyskoteki „Alcatraz”[3]. W 2013 napisał list otwarty do premiera Polski, w proteście przeciwko znieważaniu wartości chrześcijańskich i ludzi wierzących[4].

Był Kawalerem Zakonu Bożogrobców, w 2009 awansował do rangi Komandora[5].

Odznaczenia i upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Bohater filmu dokumentalnego Kapłan z Suchedniowa, 2003[12].

W 2007 Czesław Ryszka opublikował jego biografię pt. "Infułat z Suchedniowa"[13].

W 2008 powstał spektakl Teatru Telewizji pt. Złodziej w sutannie o kulisach „uwolnienia” kopii Ikony Jasnogórskiej, w główną rolę wcielił się Artur Żmijewski.

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • ...I wróciła na szlak nawiedzenia: Suchedniów 1976 – Rzym 1982, [1982]
  • ...I wróciła na szlak nawiedzenia, wyd. 2 uzup., Skarżysko-Kamienna 2001. (ze wsparciem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego)
  • La Madonna di Częstochowa per sei anni agli arresti domiciliari, Bologna 1984.
  • Był i taki Wielki Tydzień, Suchedniów, Rzym 1982-1984.
  • Moja wielka Nowenna: [wspomnienia z lat 1958-1969], Gdańsk 1981.
  • Moja wielka nowenna, wyd. 2 uzup., Suchedniów ; Skarżysko-Kamienna 2002. (ze wsparciem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Warszawa)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]