Język maba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
bùrá mábàŋ
Obszar  Czad (region Wadaj),  Sudan
Liczba mówiących 296 000[1]
Klasyfikacja genetyczna Języki nilo-saharyjskie
*Języki maba
**Język maba
ISO 639-3 mde
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata

Język maba (także: język bora mabang) – język z rodziny nilo-saharyjskiej z gałęzi języków maba, używany przez lud Maba w regionie Wadaj na terenie Czadu (gdzie lud ten stanowi tam najliczniejszą grupę etniczną) oraz w południowo-zachodnim Sudanie.

Fonologia[edytuj | edytuj kod]

W poniższych tabelach podane zostały samogłoski i spółgłoski istniejące w języku maba[2].

Samogłoski[edytuj | edytuj kod]

Przednie Centralne Tylne
Przymknięte i i ɪ ɪ u
Średnie e e
ɛ ɛ
ə ə o o
ɔ ɔ
Otwarte æ æ ʌ ʌ a a

Długość samogłosek jest w języku maba cechą fonologicznie relewantną, co widać na przykładzie pary: uls, spotkać i uuls, czekać[3].

Spółgłoski[edytuj | edytuj kod]

Wargowe Przedniojęzykowo-
dziąsłowe
Boczne Tylnojęzykowe Krtaniowe
Podniebienne miękkopodniebienne
Zwarte Bezdźwięczne p p t t j ɟ k k
Dźwięczne b b d d g g
Prenazalizowane mb m͡b md n͡d ng ŋ͡g
Szczelinowe Bezdźwięczne f f s s š ʃ h h
Dźwięczne z z
Zwarto-
szczelinowe
Bezdźwięczne c t͡ʃ
Prenazalizowane nj ɲɟ͡
Nosowe m m n n ñ ɲ ŋ ŋ
Płynne r r l l
Półsamogłoski w w y j

Status fonemu z nie jest jasny, por. siri i ziri, łokieć[4].

Toniczność[edytuj | edytuj kod]

W języku maba najprawdopodobniej istnieją cztery tony: wysoki, niski, wznoszący się i opadający[5].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • (ang.) Edgar, John T., Maba-Group Lexicon, Sprache und Oralität in Afrika, Band 13, Dietrich Reimer Verlag, Berlin:1991, ISBN 3-496-00594-7

Przypisy

  1. Selon l'Ethnologue [1]
  2. Edgar, John T., Maba-Group Lexicon, Sprache und Oralität in Afrika, Band 13, Dietrich Reimer Verlag, Berlin:1991
  3. Edgar, 1991, p. 17.
  4. Edgar, 1991, p. 19.
  5. Edgar, 1991, p.19.