Jake LaMotta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Jake La Motta
Jake LaMotta na pocztówce z 1952 roku
Jake LaMotta na pocztówce z 1952 roku
Data i miejsce urodzenia 10 lipca 1921
Nowy Jork
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Kategoria wagowa średnia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 106
Zwycięstwa 83
Przez nokauty 30
Porażki 19
Remisy 4

Jake La Motta, właściwie Giacobe La Motta (ur. 10 lipca 1921 w Nowym Jorku) – amerykański bokser, zawodowy mistrz świata wagi średniej (1949-1951).

La Motta, pochodzący z nowojorskiej dzielnicy Bronx, z pochodzenia Włoch, wyróżniał się niezwykłą wytrzymałością i z tego powodu był nazywany "Bykiem z Bronksu" (Bronx Bull). Stoczył 106 walk. Wygrał 83 walki (30 przed czasem), zremisował w 4, a przegrał 19.

Tytuł mistrzowski zdobył wygrywając z Marcelem Cerdanem. Skutecznie bronił go w pojedynkach z Tiberio Mitrim oraz Laurentem Dauthuillem. Ten ostatni został uznany przez magazyn "The Ring" za walkę roku 1950. La Motta przegrywał na punkty u wszystkich sędziów, gdy znokautował Dauthuille'a w ostatniej rundzie. Utracił pas mistrzowski na rzecz Sugar Raya Robinsona, który zrezygnował z tytułu mistrzowskiego w wadze półśredniej.

Na podstawie jego życiorysu, w 1980 r. nakręcono film Raging Bull (Wściekły byk), z Robertem De Niro w roli La Motty. Reżyserem był Martin Scorsese.

W 1990 roku został wprowadzony do Międzynarodowej Galerii Sław Boksu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]