Sugar Ray Leonard
|
|||
| Pseudonim | Sugar | ||
| Data i miejsce urodzenia | 17 maja 1956 Wilmington |
||
| Obywatelstwo | |||
| Styl walki | praworęczny | ||
| Kategoria wagowa | półśrednia | ||
| Bilans walk zawodowych | |||
| Liczba walk | 40 | ||
| Zwycięstwa | 36 | ||
| Przez nokauty | 25 | ||
| Porażki | 3 | ||
| Remisy | 1 | ||
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
Ray Charles Leonard (ur. 17 maja 1956 w Wilmington, Płn. Karolina) – amerykański bokser. Mistrz olimpijski w wadze lekkopółśredniej z igrzysk w Montrealu. Siedmiokrotny zawodowy mistrz świata w czterech kategoriach wagowych.
Boks amatorski [edytuj]
W swojej amatorskiej karierze zwyciężył w 145 walkach. Przegrał jedynie pięć razy (w tym z Kazimierzem Szczerbą w 1974 r.). Był złotym medalistą Igrzysk Panamerykańskich w 1975 r. oraz Igrzysk Olimpijskich w 1976 r. w wadze lekkopółśredniej. Po triumfie w olimpijskim finale (pokonał na punkty Kubańczyka Andresa Aldamę) przeszedł na zawodowstwo.
Boks zawodowy [edytuj]
W latach 1977-1997 stoczył 40 profesjonalnych walk, z czego 36 wygrał (25 przez nokaut). Był czterokrotnie mistrzem świata (dwukrotnie WBC i dwukrotnie WBA) w wadze półśredniej (w okresie 1981-1982 niekwestionowanym), oraz średniej (WBC 1987), superśredniej (WBC 1988-1990) i półciężkiej (WBC 1988-89).
Został obwołany Bokserem Dekady lat 80. Jest powszechnie uznawany za jednego z najlepszych pięściarzy wszech czasów. W rankingu fachowego magazynu The Ring na najlepszego boksera ostatniego 80-lecia znalazł się na 9. miejscu. W swojej karierze pokonał wielu utytułowanych bokserów, takich jak Wilfred Benítez, Thomas Hearns, Roberto Durán i Marvin Hagler.
Imiona Ray Charles otrzymał na cześć słynnego muzyka. Przydomek "Sugar" nawiązuje do innego boksera i wielokrotnego mistrza świata z lat 50. Raya Robinsona.
1997 roku został wprowadzony do Międzynarodowej Galerii Sław Boksu.
Linki zewnętrzne [edytuj]
| Poprzednik Wilfred Benítez |
Mistrz świata wagi półśredniej WBC 30 listopada 1979 - 20 czerwca 1980 |
Następca Roberto Durán |
| Poprzednik Roberto Durán |
Mistrz świata wagi półśredniej WBC 25 października 1980 - 9 listopada 1982 Wakat |
Następca Milton McCrory |
| Poprzednik Ayub Kalule |
Mistrz świata wagi junior średniej WBA 21 czerwca 1981 - 1981 Wakat |
Następca Tadashi Mihara |
| Poprzednik Thomas Hearns |
Mistrz świata wagi półśredniej WBA 16 września 1981 - 9 listopada 1982 Wakat |
Następca Donald Curry |
| Poprzednik Marvin Hagler |
Mistrz świata wagi średniej WBC 6 kwietnia 1987 - 27 maja 1987 Wakat |
Następca Thomas Hearns |
| Poprzednik Donny Lalonde |
Mistrz świata wagi półciężkiej WBC 7 listopada 1988 - 21 lutego 1989 Wakat |
Następca Dennis Andries |
| Inauguracyjny mistrz | Mistrz świata wagi superśredniej WBC 7 listopada 1988 - 15 grudnia 1990 Wakat |
Następca Mauro Galvano |
- Amerykańscy bokserzy
- Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich, Montreal 1976
- Urodzeni w 1956
- Zawodowi bokserzy wagi półciężkiej
- Zawodowi bokserzy wagi superśredniej
- Zawodowi bokserzy wagi średniej
- Zawodowi bokserzy wagi junior średniej
- Zawodowi bokserzy wagi półśredniej
- Amerykańscy medaliści olimpijscy
- Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy