John Edward Taylor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy amerykańskiego biskupa. Zobacz też: inne osoby o tym samym imieniu i nazwisku.
John Edward Taylor
biskup
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1914
East Saint Louis, USA
Data i miejsce śmierci 9 września 1976
Sztokholm, Szwecja
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja oblaci
Prezbiterat 1940
Nominacja biskupia 2 lipca 1962
Sakra biskupia 21 września 1962
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 września 1962
Miejscowość Sztokholm
Miejsce Stadshuset
Konsekrator Bruno Bernard Heim
Współkonsekratorzy Jacques Mangers
Fulton Sheen

John Edward Taylor, O.M.I. (ur. 15 listopada 1914 w East Saint Louis, zm. 9 września 1976 w Sztokholmie) – amerykański duchowny katolicki, biskup ordynariusz sztokholmski od 1962 r.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

John Taylor urodził się w 1914 r. w East Saint Louis, w stanie Illinois. Po ukończeniu szkoły średniej zdecydował się wstąpić do zakonu oblatów oraz podjął studia teologiczne, które ukończył w 1940 r. W tym samym roku otrzymał święcenia kapłańskie. Przez następne kilkanaście lat pracował jako misjonarz w parafiach należących do jego zgromadzenia.

2 lipca 1962 r. został wyznaczony przez papieża Jana XXIII na ordynariusza sztokholmskiego. Konsekracja biskupia miała miejsce 21 września 1962 r. w Niebieskim Hallu ratusza w Sztokholmie, a transmitowana była przez telewizję[1] Przyszło mu zarządzać diecezją liczącą wówczas ponad 30 tys. wiernych, którym posługiwało 73 kapłanów.

W 1963 r. otworzył pierwszy od czasów reformacji zamknięty klasztor karmelitów w Glumslöv, co wywołało burzliwą dyskusję w Riksdagu, trwającą kilka dni. Po 1965 r. wprowadzał w życie postanowienia Soboru Watykańskiego II, m.in. odnośnie sprawowania liturgii w języku szwedzkim. Wprowadzenie wszystkich reform zajęło mu cztery lata.

W 1966 r. pierwszy raz w historii szwedzkiego Kościoła Katolickiego szwedzka telewizja państwowa transmitowała na żywo niedzielną mszę świętą z kościoła św. Eugenii. W 1968 r. uczestniczył w Walnym Zgromadzeniu Światowej Rady Kościołów, która odbywała się w Uppsali jako reprezentant kościoła rzymskokatolickiego. W tym okresie stale wzrastała liczba katolików w Szwecji za sprawą emigrantów z Ameryki Łacińskiej, Jugosławii, NRD, Węgier i Polski.

W latach 1970–1973 był przewodniczącym Konferencji Episkopatu Skandynawii. Zmarł w 1976 r. w Sztokholmie.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Knut Ansgar Nelson
Template-Bishop.svg Biskup Sztokholmu
19621976
Template-Bishop.svg Następca
Hubertus Brandenburg
Poprzednik
-
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Skandynawii
19701973
Następca
Paul Verschuren