Eugène Tisserant

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eugène Tisserant
kardynał biskup
Eugène Tisserant
Herb Eugène Tisserant Ab oriente et occidente
Kraj działania  Francja
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1884
Nancy
Data i miejsce śmierci 21 lutego 1972
Albano Laziale
Dziekan Kolegium Kardynalskiego
Okres sprawowania 13 stycznia 1951 – 21 lutego 1972
Bibliotekarz Kościoła Rzymskiego
Okres sprawowania 14 września 1957 – 27 marca 1971
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 4 sierpnia 1907
Nominacja biskupia 25 czerwca 1937
Sakra biskupia 25 lipca 1937
Kreacja kardynalska 15 czerwca 1936
Pius XI
Kościół tytularny Porto e Santa Rufina i Ostia

Eugène-Gabriel-Gervais-Laurent Tisserant (ur. 24 marca 1884 w Nancy, zm. 21 lutego 1972 w Albano Laziale) – francuski kardynał.

Pochodził z Nancy. W latach 1900-07 (z przerwą 1905, gdy odbył służbę wojskową w armii francuskiej) studiował języki orientalne w Nancy, Jerozolimie i Paryżu. W 1907 uzyskał tytuł profesorski i przyjął święcenia kapłańskie. W tym samym roku przybył do Rzymu na zaproszenie Piusa X i objął funkcję kuratora Biblioteki Watykańskiej (1908-14). W latach 1914-19 służył w armii francuskiej w czasie I wojnie światowej. Papież Pius XI mianował go proprefektem Biblioteki Watykańskiej (15 listopada 1930), kardynałem (18 czerwca 1936), sekretarzem Św. Kongregacji Kościołów Wschodnich (1936-59), tytularnym arcybiskupem Ikonium (1937-46) i przewodniczącym Papieskiej Komisji Biblijnej (1938-71). Uczestniczył w konklawe 1939. Biskup Porto-Santa Rufina 1946-72. 1948-51 był subdziekanem, a od 1951 dziekanem Świętego Kolegium i biskupem Ostii. Sprawował także funkcje prefekta św. Kongregacji ds. Ceremonii (1951-68), bibliotekarza i archiwisty Św. Kościoła Rzymskiego (1957-71) oraz wielkiego mistrza zakonu bożogrobców (od 19 sierpnia 1960). W 1961 został członkiem Akademii Francuskiej. Brał udział w obradach Soboru Watykańskiego II (jako członek ciała przewodniczącego) oraz Światowego Synodu Biskupów (w 1967 i 1969). Przewodniczył konklawe 1958 i konklawe 1963. 1 stycznia 1971 w związku z reformą Pawła VI utracił prawo do udziału w konklawe; był jednym z głównych oponentów tej zmiany. Zmarł w Albano Laziale i został pochowany w kościele katedralnym Porto e Santa Rufina.

Kardynał Tisserant, poza ojczystym francuskim, władał biegle 12 językami: amharskim, angielskim, aramejskim, asyryjskim, greckim, hebrajskim, łaciną, niemieckim, perskim, rosyjskim, syriackim i włoskim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Nicola Canali
Croix de l Ordre du Saint-Sepulcre.svg Wielki mistrz
Zakonu Kanoników Regularnych Stróżów Świętego Grobu Jerozolimskiego

19601972
Croix de l Ordre du Saint-Sepulcre.svg Następca
Maximilien de Furstenberg