Kalawun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sajf ad-Din Kalawun al-Alfi al-Mansur, Qala'un, Kalavun (ur. 1222, zm. 10 listopada 1290) – mamelucki sułtan Egiptu.

Panowanie[edytuj | edytuj kod]

Był z pochodzenia kipczackim turkiem. W wieku kilku lat sprzedano go w niewolę i uczyniono mamelukiem. W wyniku krwawych intryg pałacowych został najpierw emirem, a potem sułtanem. Jako emir wykazał się zdolnościami taktycznymi, niezbędnymi do utrzymania się na szczycie piramidy społecznej państwa mameluckiego. 29 października 1281 w krwawej bitwie pod Homs pokonał mongołów próbujących powstrzymać jego próby podporządkowania sobie Syrii. W efekcie Kalawum zhołdował liczne sułtanaty seldżuckie i potężne państwo Mosulu, rozciągając swoją władzę po Tygrys i Eufrat. W roku 1287, zdobył Laodyceę na Boemundzie VII, hrabi Trypolisu, dwa lata później zajął sam Trypolis. Jego najważniejszym celem było całkowite wyparcie krzyżowców z bliskiego wschodu. W 1290 poprowadził armię muzułmańską na Akkę, jednak nie dotarł pod mury miasta, zmarł podczas marszu wskutek zawału serca. Przed śmiercią zmusił dygnitarzy egipskich do przysięgi na wierność swemu synowi, Malikowi.

Polityka wewnętrzna[edytuj | edytuj kod]

Był zdolnym administratorem. Podczas jego rządów Egipt mamelucki rozciągał się od Sudanu do granic dzisiejszego Iraku, i był państwem zdolnym wystawić ogromną armię, złożoną z mameluckich niewolników. Jako pierwszy władca użył prochu strzelniczego jako broni. Sformowany przez niego osobisty korpus mameluków liczył około 12000 ludzi. Pieniądze na utrzymanie tak licznej armii czerpał on z wysokich podatków, danin od pobitych władców oraz prężnie rozwijającego się handlu. Aby zwiększyć dochody handlowe w roku 1288 wydał rozporządzenie zapewniające bezpieczeństwo genueńskim statkom przywożącym niewolników i inne dobra do Egiptu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Chris Farman; Najazdy Mongołów : 1200-1300 Warszawa : "Amber", 1999. ISBN 83-7245-059-5