Faruk I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Faruk I
فاروق الأول

Jego Wysokość Faruk I z łaski Boga Król Egiptu i Sudanu, Suweren Nubii, Kordofanu i Darfuru
King Farouk.jpg
CoA of Kingdom of Egypt.PNG
Król Egiptu i Sudanu
Okres panowania od 28 kwietnia 1936
do 26 lipca 1952
Poprzednik Fu’ad I
Następca Fu’ad II
Dane biograficzne
Dynastia Muhammad Ali
Urodziny 11 lutego 1920
w Kairze
Śmierć 18 marca 1965
w Rzymie
Ojciec Fu’ad I
Matka Nazli Sabri
Żona 1. Farida
2. Nariman Sadik
Rodzeństwo księżniczka Fauzijja
księżniczka Fa’iza
księżniczka Fajka
księżniczka Fathijja
Dzieci księżniczka Firjal
księżniczka Fauzijja
księżniczka Fadija
Fu’ad II
Odznaczenia
Order Muhammada Alego (Królestwo Egiptu) Kollana Orderu Nilu (Egipt) Kollana Orderu Najwyższego Słońca (Afganistan) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Order Świętych Cyryla i Metodego (Bułgaria) Order Białego Lwa I klasy (Czechosłowacja) Order Salomona (Etiopia) Krzyż Wielki Legii Honorowej (Francja) Wielka Wstęga Orderu Smoka Annamu (Francja) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Kollana Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia) Kollana Wielkiego Orderu Haszymitów (Irak) Kollana Orderu Pahlawich (Iran) Najwyższy Order Chryzantemy (Japonia) Kollana Orderu Al-Husajna Ibn Alego (Jordania) Wielka Wstęga Orderu Odrodzenia (Jordania) Wielka Kollana Orderu Idrisa I (Królestwo Libii) Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola (Monako) Order Orła Białego Krzyż Wielki Wojskowego Orderu Wieży i Miecza (Portugalia) Wstęga Dwóch Orderów (Portugalia) Kollana Orderu Karola I (Rumunia) Order Gwiazdy Karadziordzia Legia Zasługi - Chief Commander (USA) Wielka Wstęga Orderu Umajjadów (Syria) Królewski Order Serafinów (Szwecja) Order Domu Królewskiego Chakri (Tajlandia) Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Faruk I (ur. 11 lutego 1920 w Kairze, zm. 18 marca 1965 w Rzymie) – król Egiptu (1936-1952) i Sudanu. Pochodził z dynastii Muhammad Ali.

Jego pełny tytuł: „Jego Wysokość Faruk I z łaski Boga Król Egiptu i Sudanu, Suweren Nubii, Kordofanu i Darfuru”.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Książę Faruk w mundurze egipskiego skauta, 1933
Król Faruk I z królową Faridą i księżniczką Firjal ok. 1940

Urodził się w Pałacu Abidin w Kairze. Był pra-pra-wnukiem Muhammada Alego i synem króla Egiptu Fu’ada I. Za pośrednictwem swojej matki, Nazli Sabri, jego pochodzenie było mieszane: albańsko-egipsko-tureckie.

We wczesnej młodości należał do egipskiej federacji skautingu. Jako książę koronny otrzymał gruntowne wykształcenie. W październiku 1935 rozpoczął naukę w Królewskiej Akademii Wojskowej Woolwich w Londynie.

Król Egiptu[edytuj | edytuj kod]

Przedwczesna śmierć ojca, zmusiła Faruka do powrotu do kraju. Przejął on panowanie po swoim ojcu, jednak miał tylko szesnaście lat i z powodów formalnych, jako niepełnoletni nie mógł objąć tronu. W związku z tym wyznaczono Radę Regencyjną, która sprawowała w jego imieniu władzę. W międzyczasie wyjaśniono wszystkie procedury prawne i w dniu 29 lipca 1937 odbyła się uroczystość koronacji[1].

Podobnie jak ojciec, Faruk I odrzucał ustrój demokratyczny, oficjalnie panujący w kraju od 1922. Zapowiedział wprawdzie reformy socjalne, jednak nigdy ich nie wprowadził. Z powodu nieudolnych i nepotycznych rządów i osobistego bogacenia się kosztem narodu początkowo popularny król szybko stracił poparcie ludności. Dodatkowo jego niewłaściwe decyzje polityczno-gospodarcze pogłębiły kryzys ekonomiczny.

W polityce zagranicznej okres rządów Faruka I odznaczał się przede wszystkim konfliktem z Wielką Brytanią. Chociaż na mocy umowy z 26 sierpnia 1936 ograniczono wojskową obecność Brytyjczyków do obszaru Kanału Sueskiego, to jednak podczas II wojny światowej wojska brytyjskie ponownie zajęły cały kraj. Faruk I nie zgadzał się z tym i był pozytywnie nastawiony do państw Osi. Z tego powodu Egipt nigdy nie przystąpił do działań wojennych i zachował neutralność aż do ostatniego roku wojny. Przez całą wojnę w królewskim pałacu w Kairze przebywali włoscy dyplomaci, na których internowanie Faruk nie wyrażał zgody. Faruk wysyłał także listy do niemieckiego feldmarszałka Erwina Rommla, zapewniając go, że inwazja na Egipt będzie mile widziana, ponieważ pomoże w wyzwoleniu kraju spod panowania brytyjskiego[2]. Pod dużym naciskiem Wielkiej Brytanii, Faruk przystąpił do wojny dopiero w 1945, gdy walki w Afryce Północnej zostały już dawno zakończone. Po wojnie Brytyjczycy ponownie wycofali większość swoich wojsk z Egiptu.

W latach 1948-1949 egipskie wojska wzięły udział w I wojnie izraelsko-arabskiej, w wyniku której Liga Państw Arabskich utraciła 78% terytorium Palestyny. Pod egipską kontrolą znalazła się jedynie Strefa Gazy. Duże straty poniesione podczas tej wojny były przyczyną wzrostu niezadowolenia społecznego.

W dniu 23 lipca 1952 grupa egipskich wojskowych przeprowadziła zamach stanu, na którego czele stanęli Muhammad Nadżib i Gamal Abdel Nasser. Zamach stanu zapoczątkował rewolucję egipską. Król Faruk I został zmuszony do abdykacji na rzecz swojego nieletniego syna Fu’ada II (miał zaledwie pół roku). Małoletniego króla reprezentowała przez pewien czas w kraju Rada Regencyjna pod przewodnictwem księcia Muhammada Abdula Moneima.

Sam obalony król Faruk I udał się na wygnanie do Włoch, gdzie mieszkał aż do śmierci. Zmarł podczas posiłku w restauracji w Rzymie. Jego ciało przewieziono do Egiptu i tam pochowano.

Małżeństwa i dzieci[edytuj | edytuj kod]

Faruk I był według oficjalnych źródeł dwukrotnie żonaty:

  • W 1938 w Kairze poślubił swoją pierwszą żonę Faridę. Pochodziła ona z egipskiej rodziny szlacheckiej, o tureckich korzeniach. W listopadzie 1948 rozwiedli się. Mieli troje dzieci:
    • księżniczka Firjal (1938–2009) – wyszła za mąż za Szwajcara, Jean-Pierre'a Perretena
    • księżniczka Fauzijja (1940–2005)
    • księżniczka Fadia (1943–2002) – wyszła za mąż za Szwajcara, Pierre'a Alexievitcha Orloffa
  • W 1951 w Kairze poślubił swoją drugą żonę Nariman Sadik. Pochodziła ona z egipskiej rodziny szlacheckiej. W lutym 1954 rozwiedli się. Mieli jedno dziecko:

Włoska śpiewaczka operowa Irma Capece Minutolo wyznała w wywiadzie w 2005, że król Faruk poślubił ją w 1957 „zgodnie z tradycją islamską”. Nie zostało to jednak potwierdzone[3].

Przypisy

  1. Yunan Labib Rizk. Crowning moment. „Al-Ahram Weekly”, 2005-08-03. Kair (ang.). [dostęp 2011-05-04]. 
  2. Oscar Pinkus: The war aims and strategies of Adolf Hitler. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, Inc., 2005, s. 161. [dostęp 2011-05-04]. (ang.)
  3. Samia Nkrumah. Thrice-married man?. „Al-Ahram Weekly”, 2005-03-23. Kair (ang.). [dostęp 2011-05-04].