Karol Ludwik Wittelsbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol Ludwik Wittelsbach
Karol Ludwik
Elektor Palatynatu
Okres panowania od 1648
do 1680
Poprzednik Maksymilian I Bawarski
Następca Karol II Wittelsbach
Dane biograficzne
Dynastia Wittelsbachowie
Urodziny 22 grudnia 1617
Heidelberg
Śmierć 28 sierpnia 1680
Edingen-Neckarhausen
Ojciec Fryderyk V
Matka Elżbieta Stuart
Żona Charlotta Hessen-Kassel
Maria Luiza Degenfeld
Dzieci Karol II
Elżbieta
Friedrich von der Pfalz
Karol Ludwik
Karolina
Luiza
Ludwik
Amalia Elżbieta
Jerzy Ludwik
Fryderyka
Fryderyk Wilhelm
Karol Edward
Zofia
Karol Moritz
Karol
Kazimierz Karol
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Karol Ludwik Wittelsbach (ur. 22 grudnia 1617, Heidelberg, zm. 28 sierpnia 1680, Edingen-Neckarhausen) – elektor Palatynatu Reńskiego w latach 1648–1680.

Drugi syn Fryderyka V „Zimowego króla“ i Elżbiety Stuart, księżniczki szkockiej. Jego dziadkami byli elektor Palatynatu Reńskiego Fryderyk IV Wittelsbach i Luiza Julianna Orańska oraz król Anglii Jakub I Stuart i Anna Oldenburg.

Po śmierci swojego starszego brata w 1629 roku oraz swojego ojca w 1632 roku odziedziczyć powinien tytuł elektora Palatynatu Reńskiego oraz ziemie do niego należące. Jednak wskutek polityki swojego ojca tytuł elektorski przeszedł w ręce księcia Bawarii, zaś ziemie zajęły wojska cesarza Ferdynanda II. Karol Ludwik wraz z braćmi przebywał na dworze swojego wuja w Anglii. Próbował tam zdobyć poparcie dla swoich planów odzyskania Palatynatu, jednak w obliczu wybuchu wojny domowej zrezygnował z tego i wyjechał do swojej matki do Hagi. Wrócił do Anglii w 1644 na zaproszenie Parlamentu i zamieszkał w Pałacu Whitehall. Jego zachowanie zostało odczytane jako poparcie dla Parlamentarzystów, tym bardziej że jego bracia Rupert i Maurycy walczyli po stronie rojalistów. Karol Ludwik powrócił do Anglii w 1648 roku, kiedy w wyniku pokoju westfalskiego odzyskał tytuł i ziemie. Przebywał tam wystarczająco długo, aby zobaczyć egzekucję Karola I.

Powrócił do zniszczonego Palatynatu jesienią 1649 roku. Przez trzydzieści lat panowania odbudowywał swoje terytorium. W polityce zagranicznej zwrócił się w stronę Francji, wydał swoją córkę Elżbietę za brata króla Francji Ludwika XIVFilipa I księcia Orleanu.

22 lutego 1650 w Kassel ożenił się z Charlottą Hessen-Kassel, córką landgrafa Hesji-Kassel Wilhelma V i Amalii Elżbiety Hanau-Münzenberg. Para miała troje dzieci:

  1. Karola (1651-1685) elektora Palatynatu Reńskiego
  2. Elżbietę (1652-1722) – żonę Filipa I, księcia Orleanu
  3. Friedricha von der Pfalz (1653)

Rozwiódł się z Charlottą i 6 stycznia 1658 ożenił się z Marią Luizą Degenfeld. Para miała liczne potomstwo:

  1. Karol Ludwik (1658-1688)
  2. Karolina(1659-1696)
  3. Luiza (1661-1733)
  4. Ludwik (1662)
  5. Amalia Elżbieta (1663-1709)
  6. Jerzy Ludwik (1664-1665)
  7. Fryderyka (1665-1674)
  8. Fryderyk Wilhelm (1666-1667)
  9. Karol Edward (1668-1690)
  10. Zofia (1669)
  11. Karol Moritz (1671-1702)
  12. Karol (1672-1691)
  13. Kazimierz Karol (1675-1691)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik VI Wittelsbach
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyk IV Wittelsbach
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Heska
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyk V Wittelsbach
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wilhelm I Orański
 
 
 
 
 
 
 
Luiza Julianna Orańska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Charlotta de Bourbon
 
 
 
 
 
 
 
Karol Ludwik Wittelsbach
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Henryk Stuart
 
 
 
 
 
 
 
Jakub I Stuart
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria I Stuart
 
 
 
 
 
 
 
Elżbieta Stuart
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyk II Oldenburg
 
 
 
 
 
 
 
Anna Duńska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zofia Mecklenburg-Schwerin
 
 
 
 
 
 
Poprzednik
Maksymilian I Bawarski
Armoiries Bavière-Palatinat.svg Elektor Palatynatu
1648-1680
Armoiries Bavière-Palatinat.svg Następca
Karol II Wittelsbach