Lennart Carleson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lennart Carleson w maju 2006.

Lennart Axel Edvard Carleson (ur. 18 marca 1928 w Sztokholmie) – matematyk szwedzki, znany z prac w dziedzinie analizy harmonicznej.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Carleson studiował pod kierunkiem Arne Beurlinga. W roku 1950 zdobył tytuł doktora na Uniwersytecie w Uppsali. W chwili obecnej jest emerytowanym profesorem tej uczelni, oraz Royal Institute of Technology w Sztokholmie i Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles. W latach 1968–1984 pracował jako dyrektor Mittag-Leffler Institute w Djursholm koło Sztokholmu, zaś od 1978 do 1982 sprawował funkcję prezydenta Międzynarodowej Unii Matematycznej.

Carleson jest żonaty z Butte Jonsson od 1953 roku, ma z nią dwójkę dzieci: Caspar (ur. 1955) i Beatrice (ur. 1958].

Praca naukowa[edytuj | edytuj kod]

Carleson znany jest z udowodnienia w roku 1966 ważnego twierdzenia analizy harmonicznej mówiącego, iż każda szereg Fouriera każdej funkcji całkowalnej z kwadratem (przy pewnych naturalnych założeniach) jest do niej punktowo zbieżny prawie wszędzie. Carleson pracuje również nad teorią układów dynamicznych. Wyróżnił pewną klasę miar borelowskich w przestrzeniach euklidesowych, zwanych dziś miarami Carlesona, które mają istotne znaczenie w analizie harmonicznej i teorii równań różniczkowych cząstkowych.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Carleson otrzymał nagrodę Wolfa w roku 1992, medal Łomonosowa w roku 2002, medal Sylvestera w 2003 oraz nagrodę Abela w 2006.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]