Kleszczów (województwo małopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kleszczów
Kleszczów
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat krakowski
Gmina Zabierzów
Liczba ludności (2013) 337
Strefa numeracyjna (+48) 12
Tablice rejestracyjne KRA
SIMC 0343770
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Kleszczów
Kleszczów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kleszczów
Kleszczów
Ziemia 50°06′16,2000″N 19°44′53,1240″E/50,104500 19,748090Na mapach: 50°06′16,2000″N 19°44′53,1240″E/50,104500 19,748090
Kleszczów
Kleszczów
Wąwóz Wodny Dół odnoga wąwozu Jadybówki na zachodnim krańcu wsi

Kleszczówwieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zabierzów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kleszczów wzmiankowany w 1366 jako własność rycerska Spytka z rodu Toporów. Stanowił pierwotną siedzibę Aleksandrowskich i stąd od początku XV w. pozostawał w dobrach Aleksandrowic. Od 1499 należał do Kanińskich. Stanisław Iwan Karniński, jako gorliwy wyznawca kalwinizmu doprowadził, że mieszkańcy należeli do zboru w Aleksandrowicach. W 1613 wieś zakupił od Agnieszki Karnińskiej, sekretarz królewski Piotr Gołuchowski herbu Leliwa. Jego syn, Piotr, znany z awanturnictwa, przeszedł on na katolicyzm i wydalił ze swych włości innowierców. Pod koniec XVII w. właścicielami zostali Korycińscy, w latach 1700-1728 Teofil Pawłowski, a potem Franciszek Ksawery Kochanowski. Od 1762 wieś weszła do majątku Antoniego Potockiego, potem do Jana Potockiego, a na końcu do Franciszka Żeleńskiego.

W 1879 wieś zamieszkiwało 200 mieszkańców. W latach 1825-1911 należał do księcia Eugeniusza Lubomirskiego, a w 1898 przeszedł we władanie Dominika a następnie Hieronima Radziwiłów. Wówczas powstały nowe budynki folwarczne w tym dwutraktowe czworaki i uporządkowano park dworski. W latach 1815-1846 wieś położona była na terenie Wolnego Miasta Krakowa, potem w zaborze austriackim. W czasie II Rzeczypospolitej wieś należała do powiatu krakowskiego w województwie krakowskim.

Od 26 października 1939 do 18 stycznia 1945 Kleszczów leżał w Landkreis Krakau, dystrykcie krakowskim w Generalnym Gubernatorstwie. 6 października 1954 ówczesne przysiółki Kleszczów i Kochanów z dotychczasowej gromady Aleksandrowice ze zniesionej gminy Liszki w powiecie krakowskim przyłączono do gromady Zabierzów. 22 września 1966 w Kleszczowie zapaliły się dwa domy mieszkalne, dwie stodoły i obora. Na skutek trudności z dowozem wody spaleniu uległy wszystkie te budynki. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś wyróżnia się malowniczym i bardzo korzystnym położeniem w zaciszu lasów i pól (od strony północnej znajduje się Wąwóz Kochanowski, a od strony wschodniej Las Zabierzowski) na górującej nad okolicą wyniosłości Garbu Tenczyńskiego z wzniesieniem Chełm - na południowy zachód od wsi oraz wzniesieniem Stadła, położonego na północno wschodnim krańcu Kleszczowa. Wieś położona jest na głównym grzbiecie Garbu Tenczyńskiego, w jego obniżeniu, łączącym Wąwóz Kleszczowski z Doliną Aleksandrowicką.

Wieś graniczy: od północy z Kochanowem przez las, od północnego wschodu z Zabierzowem przez las, od południowego wschodu z Burowem przez las, od południowego zachodu z Brzoskwinią i od zachodu z Nielepicami. Kleszczów położony jest około 5 km na zachód od granic Krakowa.

Obecnie w okolicach Kleszczowa znajduje się punkt zrzutu paliwa lotniczego (3 km na południe od wsi znajduje się Port lotniczy Kraków-Balice). We wsi znajduje się kaplica z 1995, świetlica oraz boiska sportowe.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Do Kleszczowa z Krakowa można dojechać autobusami linii nr 218 z Bronowic Małych. Miejscowość leży na obszarze Jury Krakowsko-Częstochowskiej, otoczona dużym kompleksem leśnym Lasu Zabierzowskiego, w którym położona jest Łysa Kleszczowska. Piękno krajobrazu i duże walory przyrodnicze zadecydowały o włączeniu terenów wsi do obszaru Tenczyńskiego Parku Krajobrazowego. Przebiegające przez miejscowość szlaki turystyki pieszej i rowerowej umożliwiają zwiedzenie atrakcyjnych turystycznie i rekreacyjnie obszarów tego parku krajobrazowego, w tym liczne pomniki przyrody. W lesie w Wąwozie Kochanowskim pomiędzy wsią a Kochanowem utworzono stanowisko ekologiczne o powierzchni 3,57 ha. Przedmiotem ochrony są bardzo liczne stanowiska lilii złotogłów, które rosną w otoczeniu wapiennych skał i lasu bukowego.

Szlaki turystyczne
szlak turystyczny niebieski – z Zabierzowa przez Las Zabierzowski, Kleszczów, Brzoskwinię, Dolinę Brzoskwinki, Wąwóz Półrzeczki, Dolinę Mnikowską do Mnikowa.
Szlaki rowerowe Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd
szlak rowerowy czerwony – z Krakowa przez Szczyglice, Las Zabierzowski, Kleszczów, Brzoskwinię, Las Zwierzyniecki do Tenczynka.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Hapanowicz, Stanisław Piwowarski: Monografia Gminy Zabierzów ss. 82-85. wyd. Urząd Gminy Zabierzów 2009; ISBN 978-83-913222-2-2.
  • Osadnictwo i krajobraz s. 19, 20, 37, ZZJPK, Kraków 1997, ISBN 83-901471-7-3

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]