Radwanowice
| Radwanowice | |
| Państwo | |
| Województwo | małopolskie |
| Powiat | krakowski |
| Gmina | Zabierzów |
| Liczba ludności (2006) | 590 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 12 |
| Tablice rejestracyjne | KRA |
| Na mapach: | |
Radwanowice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Zabierzów na krawędzi Rowu Krzeszowickiego. Znajduje się na terenie Jury Krakowsko-Częstochowskiej.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego. Części wsi: Pod Skałą i Skotnica.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Pierwsze informacje o wsi Radwanowice sięgają XIV w. Wzmiankowana była w 1329. Informacje mówiły o licznej szlachcie zagrodowej w tej miejscowości. W końcu XIV w. miała 35 dziedziców. W XVII w. karmelici z klasztoru w Czernej żyli w zatargu z miejscowymi dziedzicami, które - zdaniem owych mnichów - prawie jedną jaskinią łotrowską stały. Zakazali swoim poddanym z innych wiosek pod karą pieniężną jakichkolwiek kontaktów z mieszkańcami Radwanowic. W księgach parafii rudawskiej zanotowano w 1597 imię prostytutki Katarzyny, działającej przy tamtejszej łaźni. Mnisi nie mogąc ścierpieć, że ich poddani, głównie bogaci kamieniarze z klasztornych kamieniołomów marmurów, obracają się w jej towarzystwie. Uważali, że zamiast odbywać grzeszne wizyty u niej, mogli posiedzieć w klasztornej karczmie przy piwie. Mnisi narzekali, że ich poddani zamiast trunku przystojnego i posiedzenia uczciwego, kartami się o pieniądze bawią. Hazardzistów karano surowo - wymierzano im po 30 postronków plag w obecności gromady. Do końca XIX w., nie mieszkał tutaj ani jeden chłop [1]. W końcu XVIII w. Radwanowice miały 44 dziedziców. W 1789 wieś zamieszkiwało 317 osób. W II poł. XIX w. większość gruntów należało do 3 właścicieli. W drugiej połowie XIX w. wybudowano w Radwanowicach strażnicę graniczną, określaną mianem dworu. W początkach XX w. przeprowadzono częściową meliorację.
Podczas II wojny światowej mieszkańcy Radwanowic współpracowali z ruchem oporu. Istniały tu dwie organizacje wojskowe: Narodowa Organizacja Wojskowa i Bataliony Chłopskie. W odwecie nocą z 20 na 21 lipca 1943 roku niemieccy żołnierze przeprowadzili pacyfikację wsi. Zginęło wówczas 30 osób - zdradzonych przez jednego z mieszkańców wsi[2][3] – 3 kobiety i 27 mężczyzn. Cztery lata później na cmentarzu w Rudawie postawiono pomnik upamiętniający ofiary tamtej nocy. Za udział w działaniach wojennych wieś została odznaczona Krzyżem Walecznych. W 1946 wieś zamieszkiwało 628 osób.
[edytuj] Legenda o założeniu wsi
Od wielu lat, z pokolenia na pokolenie mieszkańcy Radwanowic przekazują sobie legendę i powstaniu wsi. Według niej, założycielem miał być zaufany rycerz Bolesława Szczodrego – Radwan. Brał on udział w wyprawie na Ruś Kijowską, gdzie zasłynął niesłychanym męstwem. Legenda głosi, że rycerz ten był jednym z zabójców biskupa Stanisława i to właśnie po jego morderstwie i ucieczce króla na Węgry osiedlił się w Radwanowicach. Niektórzy historycy łączą powstanie wsi Radwanowice z nadaniem przez Bolesława Wstydliwego rycerzom z rodu Radwanitów części puszczy w południowych okolicach Krakowa.
[edytuj] Współczesność
Zofia Tetelowska – właścicielka ostatniego dworu w Radwanowicach przekazała majątek na rzecz osób niepełnosprawnych. Fundację im. Brata Alberta powołano w 1987, prowadzonym obecnie przez znanego księdza Tadeusza Isakowicza-Zaleskiego (prezesa Fundacji). Obecnie w Schronisku dla Niepełnosprawnych, działającym z ramienia Fundacji, Anna Dymna prowadzi grupę teatralną.
[edytuj] Turystyka
Położone na obszarze Parku Krajobrazowego Dolinki Krakowskie Radwanowice są dobrym punktem wypadowym do zwiedzania tych pięknych krajobrazowo i posiadających duże walory przyrodnicze i geologiczne dolinek przecinających wzniesienia Wyżyny Olkuskiej. Radwanowice znajdują się bezpośrednio przy wylocie Doliny Szklarki i w bezpośrednim sąsiedztwie wylotów Doliny Będkowskiej i Doliny Raławki. Przebiegające przez miejscowość szlaki turystyki pieszej umożliwiają zwiedzenie również pozostałych dolinek.
- Szlaki turystyczne:
– z Radwanowic przez wschodnie zbocza Doliny Szklarki do Szklar.
– przez Łączki Kobylańskie i całą długość Doliny Będkowskiej do Jerzmanowic.
– przez Dubie do Doliny Racławki.
Przypisy
- ↑ Natura i kultura w krajobrazie Jury, Osadnictwo i krajobraz. Kraków: Wydawnictwo ZZJPK, 1997, s. 33.
- ↑ Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa, lata wojny 1939-1945. Warszawa: Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa, 1966, s. 191.
- ↑ Józef Fajkowski, Jan Religa: Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo Książka i Wiedza, 1981, s. 165.
[edytuj] Źródła
- Biuletyn Informacji Publicznej gminy Zabierzów
- "Historia Radwanowic"
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
- Radwanowice w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom IX (Poźajście – Ruksze) z 1888 r.
|
|||||||||||