Konstantin Hierl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Konstantin Hierl (ur. 24 lutego 1875 w Parsbergu, zm. 23 września 1955 w Heidelbergu) – jeden z czołowych działaczy ruchu hitlerowskiego i przywódca Reichsarbeitsdienst.

Urodził się w Parsbergu w Bawarii. W 1919 roku jako major w politycznym departamencie Reichswehry w Monachium, nakazał byłemu żołnierzowi Hitlerowi, wzięcie udziału w spotkaniu Niemieckiej Partii Robotników, która potem stała się partią nazistowską.

W dniu 5 czerwca 1931 roku stanął na czele ochotniczej organizacji robotniczej FAD (Freiwilliger Arbeitsdienst), która wykonywała szereg zadań i pomagała obywatelom w różnych pracach (np. rolnych). Prowadził też działalność wśród młodzieży na rzecz kształtowanie postaw obywatelskich poprzez naukę i pracę[1]. Jego organizacja była jedną z wielu, które założono w tamtym czasie w Europie, by dać zatrudnienie ludziom podczas Wielkiego Kryzysu.

Kiedy w 1933 naziści przejęli władzę w Niemczech, Hierl był już wysokim rangą członkiem NSDAP i nadal kierował swoją organizacją, którą zwano NSAD (Nationalsozialistischer Arbeitsdienst). Później na polecenie Adolfa Hitlera został mianowany sekretarzem ds. pracy w Ministerstwie Pracy, a NSAD zmieniono na Reichsarbeitsdienst. Hierl przyjął tytuł Reichsarbeitsführera i pozostał jej przywódcą do końca wojny[1].

W dniu 24 lutego 1945 roku otrzymał Order Niemiecki, najwyższe odznaczenie w partii nazistowskiej jakie można było nadać za zasługi dla Rzeszy[1].

Po II wojnie światowej, znaleziono dowody świadczące o popełnionych przestępstwach, za co spędził pięć lat w obozie pracy. Zmarł w roku 1955 w Heidelbergu.

Przypisy