Hans Lammers

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hans Lammers (1937)

Hans Heinrich Lammers (ur. 27 maja 1879, Lubliniec, zm. 4 stycznia 1962, Düsseldorf) – prawnik z wykształcenia (studiował we Wrocławiu) i zawodu. Pracował w Sądzie Okręgowym w Bytomiu

Brał udział w I wojnie światowej.

Do NSDAP wstąpił w 1932. W latach 1933-1945 pełnił funkcję szefa Kancelarii III Rzeszy. Prawa ręka Kanclerza Rzeszy Hitlera do wszystkich spraw cywilnych hitlerowskich Niemiec. W 1940 otrzymał stopień SS-Obergruppenführera.

Lammers jako sprawny urzędnik w najwyższym aparacie władzy przygotowywał i nadawał bieg sprawom, które w rozumieniu prawa międzynarodowego miały zbrodniczy charakter. Był odpowiedzialny za eksterminację narodów podbitych państw, w tym za wysiedlanie ludności polskiej z terenów włączonych do Rzeszy oraz kreowanie polityki Hansa Franka na terenie Generalnego Gubernatorstwa.

Hans Lammers został skazany przez Amerykański Trybunał Wojskowy w Norymberdze 11 kwietnia 1949 na 20 lat więzienia. Więzienie opuścił w 1954.

Za ciekawostkę można uznać fakt, iż w dzieciństwie mieszkał w jednej kamienicy z Edytą Stein, która w późniejszym czasie trafiła do obozu Auschwitz-Birkenau.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Joanna Wieliczka Szarek: III Rzesza – narodziny i zmierzch szaleństwa

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons