Krzysztof Cwynar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Krzysztof Cwynar
Krzysztof Cwynar.jpg
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1942
Wilno
Pochodzenie  Polska
Instrument wokal
Gatunek pop
poezja śpiewana
Zawód piosenkarz, kompozytor, poeta, reżyser
Aktywność od 1964
Powiązania Anna German
Krystyna Giżowska
Wanda Polańska
Jerzy Połomski
Ewa Śnieżanka
Współpracownicy
Andrzej Dyszak
Zespół
Fono
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Order Uśmiechu

Krzysztof Cwynar (ur. 30 sierpnia 1942 w Wilnie) – polski piosenkarz i kompozytor, wielokrotny uczestnik Festiwali Piosenki Polskiej w Opolu, Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie, Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze oraz Międzynarodowego Festiwalu „Bulwary Naszych Stolic” w Moskwie, Międzynarodowego Festiwalu Piosenki „OIRT” w Albenie (Bułgaria), i Festiwalu Polskiej Piosenki w Wilnie. Działacz społeczny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi i na Wydziale Wokalnym Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Łodzi. Podczas studiów związany był z teatrzykiem studenckim „Pstrąg”, „Voyager '63” i „Kabaretem Piosenki Międzywojennej”. Występował jako solista w zespole Janusza Sławińskiego „Kanon-Rytm”. Jako piosenkarz zadebiutował w 1964 roku na Radiowej Giełdzie Piosenki w Warszawie własną kompozycją „Pożegnania na peronach”. W roku następnym wystąpił na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu ze swoją kompozycją do wiersza Broniewskiego „Cyganka”. Za ten występ otrzymał I nagrodę w kategorii Nowe Głosy i zakwalifikował się jako reprezentant Polski na Międzynarodowym Festiwalu piosenki w Sopocie na którym śpiewał w dniu płytowym. Od 1964 roku, przez ponad 20 lat związany był z „Podwieczorkiem przy Mikrofonie”, „Zgaduj Zgadulą” i „Wesołym Autobusem. W latach 60. i 70. był filarem Estrady Łódzkiej i Stowarzyszenia Muzyki Estradowej. W 1977r. Cwynar założył własny zespół wokalno-instrumentalny „FONO”, z którym przez 4 lata występował z recitalami autorskimi w kraju i za granicą. Od października 1978 roku, przez trzy miesiące śpiewał w berlińskiej „Friedrichstadt-Palace”. Nagrał dla TV NRD – z którą był związany dwuletnim kontraktem (1968–1970) m.in. dwie piosenki po niemiecku „Białe konie” i „Zawstydzoną”. Na VI KFPP w Opolu w koncercie premier, był Cwynar pierwszym wykonawcą piosenki „Daj”, która po latach stała się wielkim przebojem Jerzego Połomskiego.Wielokrotnie występował w programach estradowo-telewizyjnych: „Dobry wieczór, tu Łódź”, „Halo, tu Łódź”, „Spotkania z balladą”. Brał udział w Koncertach Jubileuszowych XXX-lecia Rozgłośni Polskiego Radia w Łodzi i XXV-lecia Orkiestry Polskiego Radia i TV w Łodzi w 1975 r. Od lutego 1992 r, przez kolejne trzy lata prowadził wspólnie z Red. Krystyną Pietranek nocne programy w Radiu Łódź. Wystąpił z recitalem na VI Festiwalu Kultury Kresowej w Mrągowie. Śpiewał na VIII i XI Festiwalu Religijnym Pokój i Dobro w Częstochowie. Na I pierwszym Festiwalu im. Anny German” Tańczące Eurydyki” – Zielona Góra 2002. Był gościem Stanisława Tyma na Jego benefisie telewizyjnym w Krakowie w 1997 roku, i Jubileuszu 50-lecia pracy artystycznej Janusza Gniatkowskiego w Częstochowie w 1997. Śpiewał z najlepszymi orkiestrami kierowanymi przez: S. Rachonia, H. Debicha, B. Klimczuka, J. Miliana, E. Czernego, L. Bogdanowicza i J. Malika. Krzysztof Cwynar jest twórcą wielu piosenek, głównie swojego repertuaru, ballad, utworów kabaretowych, pieśni religijnych, o kresach, także kilkunastu spektakli i przedstawień muzycznych. W swoim bogatym życiu artystycznym zetknął się i współpracował z wieloma znakomitymi artystami jak choćby ze Zbigniewem Namysłowskim, Włodzimierzem Korczem, Bogusławem Klimczukiem, Ryszardem Ulickim, Ewą Demarczyk.

Cwynar dokonał licznych nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i Telewizji. Wydał 12 płyt CD, 16 kaset audio.

Krzysztof Cwynar z żoną Jolantą i dyplomem „Kociarza roku”.

Wiele koncertował w kraju i za granicą (Czechosłowacja, Węgry Austria, BelgiaKanada, Mongolia, NRD, RFN, Francja USA, ZSRR).

Jako kompozytor współpracował z Anną German, Ireną Santor, Krystyną Giżowską, Anną Pietrzak, Wandą Polańską, Jerzym Połomskim, Ewą Śnieżanką, Elżbietą Poniatowską, Edwardem Hulewiczem, Zofią i Zbigniewem Framerami i Michajem Burano.

Obecnie mieszka w Łodzi. Nadal występuje z własnymi recitalami. Współpracuje też z artystą kabaretowym, parodystą Andrzejem Dyszakiem[1].

Zajmuje się też działalnością społeczną, od 1992, a oficjalnie od 1997 prowadzi przy łódzkim Domu Kultury Studio Integracji – instytucję pozarządową dla osób niepełnosprawnych ruchowo, upośledzonych umysłowo, bezdomnych, a także dla ludzi wychodzących z nałogów, której jest pomysłodawcą, założycielem i przewodniczącym[2]. Współpracuje z Fundacją Anny Dymnej „Mimo wszystko”.

Nagrody, wyróżnienia, odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • 1963 – III nagroda za piosenkę „24 000 pocałunków” – Non Stop w Sopocie.
  • 1963 – I nagroda za piosenkę „Wojna Słowiańska” – Łódzka Giełda Piosenki.
  • 1964 – I nagroda za „Pożegnania na peronach” – Radiowa Giełda Piosenki w Warszawie
  • 1965 – I nagroda w kategorii nowych głosów na KFPP w Opolu za piosenkę Cyganka
  • 1965 – I nagroda za „Ballada o Wiatrakach” – Radiowa Giełda Piosenki w Warszawie.
  • 1966 – wyróżnienie na KFPP w Opolu za piosenkę Zawstydzona
  • 1966 – wyróżnienie na MFP w Sopocie za „Zawstydzoną”
  • 1967 – nagroda publiczności na festiwalu w Rostoku (NRD) za piosenkę Białe konie
  • 1967 – OIRT w Albenie wyróżnienie za piosenkę „ Nie Twoje imię ma świat”
  • 1969 - wyróżnienie za piosenkę "Biało-czerwona" Festiwal Piosenki Żołnierskiej 1969
  • 1975 – Srebrny Pierścień Festiwal w Kołobrzeg za „W taki świt”
  • 1976 – Złoty Pierścień na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu za „A przy żniwach wojsko”
  • 1977 – Srebrny Pierścień na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu za „Nie pytaj mnie, mamo”
  • 1977 – Odznaka „Przyjaciel Dziecka”
  • 1978 – Srebrny pierścień na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej za „Tam, gdzie Polska”
  • 1997 – nagroda „Serce Dziecku”
  • 2004 – nagroda „Róża Rotary”
  • 2004 – nagroda Marszałka Województwa Łódzkiego.
  • 2005 – Tytuł Kociarza Roku 2005 w plebiscycie miesięcznika „Kot[3]
  • 2005 – Odznaczony odznaką za zasługi dla miasta Łodzi
  • 2006 – nagroda „Polcul” – Jerzy Boniecki Foundation Melbourne
  • 2006 – Srebrny Krzyż Zasługi
  • 2007 – Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis – przyznany przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego z okazji 40-lecia pracy artystycznej
  • 2012 (V) – Zasłużony dla Województwa Łódzkiego
  • 2012 (X) – Kawaler Orderu Uśmiechu[4].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Krzysztof Cwynar w latach 70.

Solowa[edytuj | edytuj kod]

  • 1977: Krzysztof Cwynar (Pocztówka, Tonpress R-0525-II)
  • 1966: Krzysztof Cwynar: Zawstydzona (EP, MUZA N-0438)
  • Krzysztof Cwynar (Pocztówka, Tonpress R-0753)
  • 1995: Krzysztof Cwynar: Stare, nowe, najnowsze (CD SON 107), SONIC
  • 1996: Krzysztof Cwynar: O kochaniu (CD KC 002), wyd. SONIC
  • 1999:Krzysztof Cwynar: Znak Wędrującej Miłości (CD TACD 2801-2), TRANSART
  • 1999: Krzysztof Cwynar: A życie płynie (CDMX 48), MARFIX
  • 1999: Krzysztof Cwynar: Dola Polaka (CDMX 49, MMRFIX
  • 2001: Krzysztof Cwynar: Na Boże Narodzenie – kolędy (CDMX 067), MARFIX
  • 2001: Krzysztof Cwynar: Wszystko przed nami (CD PNCD 584), Polskie Nagrania MUZA
  • 2002: Krzysztof Cwynar i Przyjaciele (CDMX 087), MARFIX
  • 2002: Krzysztof Cwynar: Niezapomniane przeboje (CD PNCD 594), Polskie Nagrania MUZA
  • 2006: Krzysztof Cwynar: The Best – Zawstydzona (CD MTJ 10411), Agencja Artystyczna MTJ
  • 2006: Krzysztof Cwynar: Santo Subito Santo – Papieskie gołębie (CD MTJ 12060), Agencja Artystyczna MTJ
  • 2012: Krzysztof Cwynar „Wędrowiec” (CD PNCD 1406), Polskie Nagrania Muza

Składanki[edytuj | edytuj kod]

  • 1967 – Opole '67 (LP, Muza XL-0421)
  • Elżbieta Igras / Krzysztof Cwynar (Pocztówka, PWP Ruch R-0064-II)
  • Krzysztof Cwynar / Regina Pisarek (Pocztówka, PWP Ruch R-0159-II)
  • Krzysztof Cwynar / Waldemar Kocoń (Pocztówka, PWP Ruch R-0065-II)
  • 1971 – Żołnierskie buty – Kołobrzeg '71 (LP, Muza SXL-0747)
  • 1973 – Zofia Kamińska / Krzysztof Cwynar (Pocztówka, PWP Ruch R-0097-II)
  • 1974 – Daj mi zachować wspomnienia – Przeboje 30-lecia (3) (LP, Muza SX-1106)
  • 1975 – Premiery – Kołobrzeg '75 (LP, Muza SX-1234)
  • 1976 – Jubileusz – Kołobrzeg '76 vol.1 (LP, Muza SX1358)
  • 1976 – Premiery – Kołobrzeg '76 (LP, Muza SX-1372)
  • 1977 – Oto oni – Epos żołnierski – Kołobrzeg '77 (LP, Pronit SX-1504)
  • 1977 – Premiery – Kołobrzeg '77 (LP, Muza SX-1498)
  • 1978 – Premiery – Kołobrzeg '78 (LP, Muza SX-1623)
  • 1978 – Tak jak wojsko nikt nie śpiewa – Kołobrzeg '78 (LP, Muza SX-1624)
  • 1979 – Do pięknej niedzieli – Kołobrzeg '79 (LP, Muza SX-1713)
  • 1979 – Premiery – Kołobrzeg '79 (LP, Muza SX-1712)
  • 1980 – Pod banderą słońca – Kołobrzeg '80 (LP, Muza SX-1917)
  • 1981 – FPŻ Kołobrzeg '81 Premiery (1) (LP, Muza SX-1974)

Wybrane piosenki[edytuj | edytuj kod]

  • Byle tylko ze mną – duet: A. German, K. Cwynar [muz. i sł. Krzysztof Cwynar]
  • Cyganka (muz. K. Cwynar, sł. Władysław Broniewski)
  • Dola Polaka – [muz. i sł. Krzysztof Cwynar]
  • Ile to lat – [muz. Jarosław Netter – sł. Krzysztof Cwynar]
  • Jak to zrobić, żeby Cię mieć [muz. Krzysztof Cwynar – sł. Jan Brzechwa]
  • Jedyny na świecie – [muz. Andrzej Januszko – sł. Tadeusz Urgacz]
  • Kochaj mnie, choć kilka chwil [muz. Jarosław Kukulski – sł. Roman Sadowski]
  • Na znak twój – duet: K. Giżowska, K. Cwynar [muz. i sł. Krzysztof Cwynar
  • O kochaniu (muz i sł. K. Cwynar)
  • Planeta Anna (ballada poświęcona Annie German) – [muz. i sł. Krzysztof Cwynar]
  • Santo Subito Santo – [muz. i sł. Krzysztof Cwynar]
  • Tak zagubieni – [muz. Edmund Gerg – sł. Zbigniew Stawecki]
  • To wyjdzie nam na dobre – [muz. Janusz Sławiński – sł. Maciej Chabry]
  • W taki świt – [muz. Jerzy Andrzej Marek – sł. Maciej Zenon Bordowicz]
  • Zapamiętaj malowane dni – [muz. Roman Snurawa – sł. Wojciech Młynarski]
  • Zawstydzona (muz. Bogusław Klimczuk, sł. Stanisław Grochowiak)
  • Zielone wzgórza tamtych lat – [muz. Zbigniew Adrjański – sł. Krzysztof Cwynar]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • ADRJAŃSKI Zbigniew, Kalejdoskop Estradowy, Warszawa 2002, s. 93.
  • KAWECKI Jan i inni, Encyklopedia polskiej Muzyki Rockowej; Kraków 1995, ss. 111, 310.
  • JAŚKOWSKA Róża, KRZYŻANOWSKI Krzyżanowski, Oblicza sławy, Wydawnictwo „Intergraf”, 2001, ss. 267,307.
  • WOLAŃSKI Ryszard, Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, s. 31.

prasa[edytuj | edytuj kod]

  • "Polityka", 4 IX 2010, nr 36, ss. 108, 112, 113 („Trzech Barytonów”).* "Dziennik Polski", 24 II 2012, nr 46, s. 6 („Cwynar w Piwnicy i Na Wawelu”).
  • "Polska. Dziennik Łódzki", 30 V 2012, nr 125, s. 3 („Gala naszego plebiscytu Samorządowiec Roku 2012”)
  • "Express Ilustrowany" [Łódź], 30 V 2012, nr 125, s. 2 („Zasłużeni dla Województwa”).
  • Płyta Wędrowiec, [w:] "Program TV, nr 13, z 19 III 2012, s. 45.
  • ROCK’N'ROLL, s. 111.
  • „Estrada” (kwartalnik); redakcja zbiorowa, wydawca KAW Krajowa Agencja Wydawnicza 1977
  • Niezapomniane Anny, [w:] "Express Ilustrowany", nr 19393 z 23 VII 1992
  • Lew spod znaku Panny, [w:] "Dziennik Wieczorny. Magazyn", nr 89 (10.180) z 12–14 V 1995, s. 1 i 11.
  • Bezimienny pies bezimienna miłość, "Mój Pies", nr 1, styczeń 1996, s. 22.
  • Smak dojrzałej miłości, "Kobieta i Mężczyzna", nr 48 z 26 XI 1995, s. 3.
  • Księżna? Do rondla!, Super Express, nr 226, z 27 IX 1996, s. 21.
  • Franciszkańska nuta z gwiazdami, Gazeta Lubuska, nr 197, 24 VIII 2000, s. 4
  • Graj,kresowiaku, graj, [w:] "Gazeta Olsztyńska", nr 187, 11 VIII 2000, ss. 1, 12–13.
  • Muzyką leczę ludzkie dusze, [w:] "Co w duszy gra", nr 25 z 18.11–13.01. 2006, ss. 10-11.
  • Chciałbym, żeby cały świat był studiem integracji, [w:] "Piotrkowska 104", nr 38 z czerwca 2006.
  • Gloria Artis dla Jubilata, [w:] "Express Ilustrowany" [Łódź], nr 123 z 27 V 2006, s. 10.
  • Podbili serca Belgów i Niemców, [w:] "Expres Ilustrowany", nr 265 z 14 XI 2006, s. 3.
  • Kociaż Roku 2005, [w:] "Kot", nr 3, z marca 2006, ss. 3,14,15,16,17.
  • A gołębie nie odlatywały, [w:] "Pielgrzym", nr 20(466) z 7 i 14 X 2007, s. 26.
  • Artyści spoza świata zdrowych, [w:] "Niedziela", nr 46 z 18 XI 2007, ss. 30,31.
  • Najważniejsze jest to, co robimy dla innych, [w:] "Życie na Gorąco", nr 23 z 6 VI 2007, ss. 22-23.
  • Terapia doktora Cwynara, [w:] "Dziennik Łódzki. Magazyn", z 7 XII 2007, ss. 12-13.
  • Cwynara koty i pasje, [w:] "Dziennik Polski", nr 275, z 25 XI 2008, s. 12.
  • Kręte drogi kariery, [w:] "Gwiazdy mówią", nr 7 z 17 II 2008, ss. 2-3.
  • Koncert spełnionych marzeń, [w:] "Sukcesy i Porażki", nr 11 z 25 V 2000, s. 15.
  • „Muzyka daje im siłę, [w:] "Ludzie i zdarzenia – Chwila dla Ciebie", Wydanie Specjalne, nr 10/2001, s. 4
  • Jestem niewolnikiem muzyki, [w:] "Program TV", nr 25, z 15–24 VI 2001, s. 7.
  • Artysta z charakterem [wywiad], [w:] "Trybuna – magazyn", nr 199, z 27 VIII 2002, ss. 1,4.
  • Legenda łódzkiej piosenki, [w:] "Echo Miasta", nr 38, z 22 V 2006.
  • Nie poszedłem w stan spoczynku, [w:] "Angora", nr 50, z 16 XII 2007, ss. 58-59.
  • Krzewić światło nadziei, [w:] "Przewodnik Katolicki", nr 46 z 18 XI 2007, s. 54.
  • Dziś Anna śpiewa Panu Bogu, [w:] "Gazeta Wrocławska (magazyn)", nr 224 z 24 IX 2010, ss. 24-25.
  • Na własne oczy, [w:] "Polityka", nr 36, z 4 IX 2010, ss. 112–113.
  • Wspomnienie w walentynki”, [w:] "Program TV", nr 7, z 7 II 2011, s. 35.
  • Pokochałem Annę od pierwszego wejrzenia, [w:] "Super Express", nr 36, z 14 II 2011, s. 15.

inne[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Cwynar – okładka CD Niezapomniane przeboje, P.P.Polskich Nagrań Muza 2001.
  • Co nowego (program o Krzysztofie Cwynarze dla TVP 2, 2004).
  • Wideoteka Dorosłego Człowieka, TVP 2, 2004.
  • Ulotka (8 stron, nakł. 20.000 egz.), Stowarzyszenie Studio Integracji w Łodzi 2008
  • Ogólnopolski Festiwal Piosenki lat 60. i 70., Wyszków 2010, s. 3.

Przypisy

  1. Kabaret parodii, kabaret piosenki.
  2. Tygodnik Katolicki Niedziela – Artyści spoza świata zdrowych.
  3. http://wroclaw.naszemiasto.pl/inne/specjalna_artykul/536449.html.
  4. Paweł Patora, Order dla Krzysztofa Cwynara; [w:] "Polska. Dziennik Łódzki", 9 X 2012, nr 236, s. 5. Odebrał go z rąk Anny Dymnej w dn. 8 października.