Edward Hulewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Hulewicz
Edward Hulewicz.jpg
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1937
Berezno
Pochodzenie Polska
Instrument wokal
Zawód piosenkarz,
kompozytor,
autor tekstów
Aktywność od 1963
Zespół
Tarpany
Heliosi
Kanon Rytm
Odznaczenia
Brązowy Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa
Edward Hulewicz

Edward Hulewicz (ur. 22 listopada 1937 w Bereźnie na Wołyniu) – polski piosenkarz estradowy, kompozytor, autor tekstów, dziennikarz muzyczny, założyciel zespołu Tarpany, w którym śpiewała także Halina Frąckowiak.

Karierę estradową rozpoczął w połowie lat 60. XX w. Koncertował w Czechosłowacji. Po powrocie z tournée w 1965 roku założył zespół Tarpany. Później do zespołu dołączyły Halina Frąckowiak i Halina Żytkowiak. Razem wylansowali przebój jego autorstwa (muzyka i tekst) pt. Siała baba mak. Na fali popularności Edward Hulewicz prowadził własną audycje w Polskim Radiu oraz występował w licznych programach polskiej telewizji. W 1968 roku zespół Tarpany rozpadł się, a Edward Hulewicz przeszedł do krótko istniejącego zespołu Heliosi, z którym wylansował przeboje Obietnice i Zaczekaj, aż opadnie mgła. Po rozpadzie zespołu Hulewicz śpiewał razem z Kanon Rytm, z którego odszedł po krótkim czasie. Później poświęcił się karierze solowej, śpiewając piosenki m.in. Katarzyny Gärtner, Jarosława Kukulskiego, Ernesta Brylla.

Występował na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze[1].

W 1977 wystąpił w filmie Wodzirej Feliksa Falka. Brał udział w licznych trasach koncertowych m.in. w ZSRR, większości krajów bloku wschodniego, USA i Kanadzie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Kwidzynie. W trakcie nauki zdobył 1. miejsce w Wojewódzkim Konkursie Recytatorskim i założył rockowy zespół "Jazz and Song". Studiował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku. W trakcie studiów udzielał się w Klubie Studentów Wybrzeża "Żak" i klubie jazzowym "Rudy Kot". Koncertował przez rok w Czechosłowacji.

Lata 60. Tarpany i Heliosi[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie do Polski Janusz Hojan z Redakcji Muzycznej Polskiego Radia i TV w Poznaniu zaproponował mu założenie zespołu rockowego. Zespół ten składał się z grupy muzyków, którzy koncertowali razem z Edwardem Hulewiczem w Czechosłowacji w 1965 r. i został nazwany Tarpany. Pierwszy skład tworzyli Bogdan Szelugowski, Bogusław Łowiński, Mirosław Polarek, Klaudiusz Maga i Andrzej Wlekliński oraz Edward Hulewicz jako solista. Potem doszły: Halina Frąckowiak i Halina Żytkowiak. Największym przebojem zespołu stała się piosenka Siała Baba Mak, do której muzykę i tekst napisał Edward Hulewicz. Piosenka ta kilkakrotnie zwyciężyła w popularnej audycji Telewizyjna Giełda Piosenki. Grupa wystąpiła w kilku programach telewizyjnych i posiadała swoją własną audycję w Polskim Radiu. Zespół chwilowo dorównywał popularnością Czerwonym Gitarom i Trubadurom.

Zespół rozpadł się w roku 1968. Wszyscy członkowie Tarpanów zostali członkami innych zespołów rockowych działających w tym czasie: (Czerwono-Czarni, Niebiesko-Czarni, Breakout, ABC, Amazonki). Edward Hulewicz przeszedł do zespołu Heliosi. Po reorganizacji grupę tworzyli: Władysław Szalacha, Andrzej Zawadzki, Bogdan Kierach, Jerzy Pulcyn oraz Jadwiga Land i Edward Hulewicz jako soliści. Zespół stał się szybko popularny. Do jego najbardziej znanych przebojów należą Obietnice, Zaczekaj, aż opadnie mgła, Dwa złote warkocze.

W trakcie festiwali w Sopocie brał udział w imprezach towarzyszących, dając recital z Heliosami w 1970 oraz śpiewając pojedyncze piosenki z tym zespołem w ramach "Musicoramy" w 1969 i 1970 r.

Po rozpadzie zespołu Heliosi (1969) rozpoczął współpracę z big bandem Janusza Sławińskiego Kanon Rytm. Do znanych utworów tego zespołu należą: "Gdy przyjdziesz dzisiaj wieczorem" (J.Sławiński, E.Horbaczewska), "Nie pytaj już" (M.Kossowski, B.Loebl), "Za zdrowie pań" (J.Sławiński, J.Kukulski, A.Kudelski), "Różowe miasto" (A.Januszko, T.Urgacz), "W takim wielkim mieszkasz mieście" (M.Kossowski, B.Loebl), "Może to ty" (Z.Korepta, W.Ścisłowski).

Kariera solowa w latach 70.[edytuj | edytuj kod]

Po odejściu z "Kanon Rytm" w 1971 roku Edward Hulewicz rozpoczął samodzielną działalność artystyczną. Nawiązał współpracę z kilkoma znanymi kompozytorami i autorami tekstów, dokonując szeregu nagrań, z których część stała się przebojami. Z Katarzyną Gärtner nagrał na jej płycie Na szkle malowane utwór Hej, baby, baby (tekst Ernest Bryll); z Antonim Kopfem Nie sądź mnie (tekst Andrzej Kreczmar); z Ryszardem Poznakowskim Żona Padrona Blues (tekst Grażyna Orlińska), Odwieczny znicz (tekst Jan Pietrzak), Powróż mi (tekst Jerzy Kleyny), Dzięki tobie (tekst Andrzej Jastrzębiec-Kozłowski); z Jarosławem Kukulskim Za zdrowie pań; z Adamem Skorupką Serdeczne życzenia (tekst J.Odrowąż), Za to wszystko co przed nami (tekst J.Odrowąż), Klucze szczęścia (tekst J.Lewiński, A.Zaniewski); z Edmundem Bergiem Ty potrafisz (tekst J.Szczepkowski), Zgubiłem się po drodze (tekst Z.Stawecki), Znów ryzyka brak (tekst M.Maliszewska), "Ludzie są..."(tekst K.Cwynar). Oprócz tego z Jarosławem Kukulskim współpracował stale przez kilka lat, jeżdżąc z koncertami z udziałem Anny Jantar.

Po krótkim epizodzie z nowo utworzonym wraz z Januszem Komanem zespołem Helios II, rozpoczął współpracę z orkiestrami Polskiego Radia i Telewizji: Bogusława Klimczuka, z którą jeździł kilkakrotnie z koncertami za granicę (m.in. do ZSRR i Mongolii), z orkiestrą PRiTV w Katowicach pod dyr. Jerzego Miliana, z którą dokonał parę sesji nagraniowych. Współpracował też z paroma orkiestrami symfonicznymi (Filharmonii Olsztyńskiej i Rzeszowskiej).

W 1976 nagrał piosenkę "Paskuda", która stała się wielkim przebojem Lata z Radiem Pierwszego Programu Polskiego Radia.

Występował w filmie Wodzirej Feliksa Falka, w którym zaśpiewał piosenkę Jana Kantego Pawluśkiewicza do tekstu Jonasza Kofty Rytm Carnaval.

Trzykrotnie uczestniczył w konkursach na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (1969 – "Obietnice" i "Może to ty", 1970 – "Zielone łąki", 1975 – "Gdy przyjdziesz dzisiaj wieczorem").

Występował też na Festiwalu w Rostocku, gdzie zaśpiewał "Ucieczkę przed burzą", za co otrzymał wyróżnienie.

Późniejsza twórczość[edytuj | edytuj kod]

W połowie lat 80. wyjechał na stałe do USA, gdzie występował głównie w klubach polonijnych. W latach 80. i 90., co jakiś czas przyjeżdżał do Polski, by nagrać dwie płyty długogrające dla Polskich Nagrań, kilka tzw."czwórek", parę singli, 4 płyty kompaktowe, z których dwie osiągnęły status "Złotej Płyty", a jedna "Platynowej", co zostało uhonorowane wręczeniem mu tego trofeum na specjalnych uroczystych koncertach (pierwsza w Teatrze Polskim we Wrocławiu w 2001 r., druga na Festiwalu "Złote Przeboje" w Tarnowie).

W latach 90. związał się na pewien czas z nurtem muzyki disco. Największymi przebojami piosenkarza stały się wówczas nowsze wersje jego piosenek głownie z lat 60 i 70., m.in. "Siała baba mak" i "Za zdrowie pań". Uczestniczy w koncertach recitalowych oraz przedstawieniach dramatyczno-muzycznych "Ballada", gdzie jest wokalistą i aktorem.

Edward Hulewicz koncertował w prawie wszystkich krajach europejskich w tym pięciokrotnie w Rosji oraz w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. W 2005 roku na stałe powrócił do Polski. Tego samego roku rozpoczął trasę koncertową podczas, której śpiewał głównie swoje starsze przeboje z lat 60. i 70. W maju 2006 roku nagrał swój kolejny singel noszący tytuł Rock Caffe, na którym są cztery nowe utwory; ich kompozytorem jest Adam Rup.

W 2004 r. występował w audycji Ewy Drzyzgi Rozmowy w toku. W 2006 śpiewał podczas Sopot Festiwal Top Trendy jako gość specjalny. W marcu 2007 roku Wytwórnia fonograficzna MTJ wydała jego najnowszy krążek CD z serii The Best pt. Za zdrowie pań. Repertuar tej płyty to jego największe hity w nowych aranżach oraz kilka nowszych nagrań. W styczniu 2008 roku był gościem i jurorem edycji programu Szansa na sukces, która była oparta na jego utworach. W 2009 ukazała się płyta artysty pod tytułem Rozpal mnie. W 2012 roku nagrał singiel ’’Edward Hulewicz Klasycznie’’z ariami operowymi[2].

25 czerwca 2009 TVP1 wyemitowała specjalne wydanie programu Jaka to melodia?, w którym obok Hulewicza wystąpił Andrzej Rosiewicz i Ewa Kuklińska. Podczas programu Edward Hulewicz otrzymał medal im. Fryderyka Chopina za 45 lat kariery solowej, a Andrzej Rosiewicz ten sam medal za 40 lat indywidualnej kariery estradowej. Całość wygranej przez wszystkich uczestników przeznaczono na niepełnosprawne dzieci.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec lat 60. i przez całe lata 70. współpracował przy tworzeniu piosenek z kompozytorem Jerzym Milianem, który w latach 70. współpracował z Krzysztofem Krawczykiem tworząc melodię do wielu jego piosenek m.in. utworu "Parostatek". W tym czasie Hulewicz współpracował również przy tworzeniu tekstów i melodii piosenek m.in. z Andrzejem Kosmalą, Jarosławem Kukulskim, Janem Pietrzakiem, Maciejem Kossowskim, Grażyną Orlińską, Katarzyną Gärtner, Adamem Kreczmarem, Andrzejem Jastrzębiem-Kozłowskim, Ryszardem Poznakowskim, Ernestem Bryllem, czy Jonaszem Koftą.

Od wielu lat jest członkiem Zarządu Warszawskiego Koła Artystów Estrady, a od roku 2002 — Zarządu Sekcji Estrady ZASP.

Edward Hulewicz amatorsko zajmuje się malarstwem. Wydał też dwa tomiki poezji "Byłem ptakiem" i "To tylko". Zajmuje się ponadto opieką nad sierotami, pracując społecznie w domach dziecka. W tym celu ukończył Studium Kształcenia Wychowawców Domów Dziecka.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Czwórki
Longplay'e
Płyty CD

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Role filmowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1977 Wodzirej - jako piosenkarz na balu.

Piosenki z repertuaru Edwarda Hulewicza[edytuj | edytuj kod]

  • „Siała baba mak” (muzyka i słowa Edward Hulewicz)
  • „Obietnice” (muzyka Andrzej Zawadzki; słowa Jadwiga Urbanowicz)
  • „Hej baby, baby” (muzyka Katarzyna Gertner; słowa Ernest Bryll)
  • „Za zdrowie pań” (muzyka Jarosław Kukulski, Janusz Sławiński; słowa Andrzej Kudelski)
  • „Serdeczne życzenia” (muzyka Adam Skorupka; słowa Janusz Odrowąż)
  • „Dwa złote warkocze” (muzyka Andrzej Zawadzki; słowa Jadwiga Urbanowicz)
  • „Zaczekaj, aż opadnie mgła” (muzyka Maciej Kossowski; słowa Włodzimierz Patuszyński)
  • „Nie pytaj już” (muzyka Maciej Kossowski; słowa Bogdan Loebl)
  • „Paskuda” (muzyka Edward Hulewicz; słowa Zbigniew Stawecki)
  • "Zgubiłem się po drodze" (muzyka Edmund Berg; słowa Zbigniew Stawecki)
  • „Gdy przyjdziesz dzisiaj wieczorem”(muzyka Janusz Sławiński; słowa Elżbieta Horbaczewska)
  • „Nie sądź mnie” (muzyka Antoni Kopf; słowa Adam Kreczmar)
  • „Różowe miasto” (muzyka Andrzej Januszko; słowa Tadeusz Urgacz)
  • „Ktoś mi zabrał ciebie” (muzyka Jarosław Kukulski, Tomasz Horst; słowa Piotr Konopiński)
  • „A tu spokój w krąg” (muzyka Andrzej Seroczyński; słowa Jerzy Dobrzyniec, Zbigniew Szczęsny)
  • „Ludzie są…” (muzyka Edmund Berg; słowa Krzysztof Cwynar)
  • „To już przyszło lato” (muzyka i słowa Edward Hulewicz)
  • „Za to wszystko co przed nami” (muzyka Adam Skorupka; słowa Janusz Odrowąż)
  • „List do matki” (muzyka Wasyl Lipatow; słowa polskie Włodzimierz Patuszyński
  • „Rock Cafe” (muzyka Adam Rup; słowa Waldemar Wierzba)
  • „Bo życie jedno mam” (muzyka Robert Adamski; słowa Waldemar Wierzba)
  • „Ritmo carnaval” (z filmu „Wodzirej” muzyka Jan Kanty Pawluśkiewicz; słowa Jonasz Kofta)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. XII Festiwal Piosenki Radzieckiej, Zielona Góra, 9-12 czerwca 1976, b.n.s.
  2. Aktualne. Edward Hulewicz. [dostęp 2012-06-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]