Lana Del Rey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lana Del Rey
Lana Del Rey Releases Music Video For New Track 'Burning Desire'6crop.jpg
Lana Del Rey w 2012 roku
Imię i nazwisko Elizabeth Woolridge Grant
Pseudonim Lizzy Grant
Lana Del Rey
May Jailer
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1985[1][2]
Nowy Jork[3][4] lub Lake Placid[5]
Pochodzenie Stany Zjednoczone
Instrument gitara[6]
Gatunek Indie pop[7], alternatywny pop/rock[7], chamber pop[7], sadcore[8]
Zawód wokalistka, autorka tekstów, modelka
Wytwórnia płytowa Interscope, Polydor, Stranger
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Lana Del Rey, właśc. Elizabeth Woolridge Grant (ur. 21 czerwca 1985 w Nowym Jorku) – amerykańska wokalistka indie popowa. Jej pseudonim artystyczny jest połączeniem imienia hollywoodzkiej gwiazdy Lany Turner i nazwy Forda Del Rey[9][10][11][12]. Nazywana gangsta Nancy Sinatra (ang. „gangsterska Nancy Sinatra”)[13] przez krytyków muzycznych, Grant podaje Kurta Cobaina, Thomasa Newmana i Bruce’a Springsteena jako źródła swojej inspiracji[14].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Młodość i początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Dorastała w Lake Placid[15]. W wieku 14 lat uzależniła się od alkoholu. [16] Gdy ukończyła 15 lat w ramach "odwyku" wyjechała z Lake Placid do szkoły z internatem w Connecticut[17]. Pseudonim „Lana Del Rey” został wybrany przez jej menedżerów[18]. W 2010 Grant wydała EP zatytułowany Kill Kill[19]. Był to jej pierwszy profesjonalny EP, wydany jako Lizzy Grant przez niezależną wytwórnię. Jego producentem był David Kahne. Jej ojciec, Rob Grant, pomógł promować album, który był początkowo dostępny na iTunes, ale został stamtąd wycofany z nieznanych przyczyn[20][12].

2011–2012: Born to Die oraz Paradise[edytuj | edytuj kod]

Album Born to Die został wydany 27 stycznia 2012 roku w formie do pobrania z internetu. Natomiast w tradycyjnej formie album ukazał się 31 stycznia.

Wokalistka na festiwalu filmowym 2012 w Cannes

Jej piosenka „Video Games” została nazwana „najlepszym nowym utworem” przez Pitchfork Media i została użyta w serialu telewizyjnym Ringer na The CW[21] 28 września 2011 w trakcie kluczowej sceny, rezultatem czego Lana Del Rey stała się wykonawcą mainstreamowym[22]. Jej debiutancki singiel „Video Games”/„Blue Jeans” został wydany przez Stranger Records w październiku 2011[23]. Sunday Times Culture nazwał „Video Games” swoim singlem roku 2011[24].

EP obu singli „Video Games” i „Blue Jeans” osiągnęło pierwszą dziesiątkę na liście US iTunes Albums Chart w godziny po wydaniu. W październiku 2011 Lana wykonała „Video Games” na żywo na Later... with Jools Holland; był to jej pierwszy występ na żywo w brytyjskiej telewizji. 1 grudnia 2011, drugi oficjalny singiel Lany Del Rey, „Born to Die” został udostępniony na YouTube, 14 grudnia 2011 udostępniony (także na YouTube) został oficjalny teledysk dla „Born to Die”, jego reżyserem był Woodkid. Data wydania singla została ustalona na 30 grudnia 2011, album o tym samym tytule wyszedł 27 stycznia 2012. Lana udostępniła okładkę albumu na swoim profilu na facebooku tego samego dnia co piosenkę. Lana Del Rey otrzymała w 2011 nagrodę „Q Awards” (Q’s Next Big Thing) magazynu muzycznego „Q Magazine”.

Następnym singlem zostało „Blue Jeans” znane już od długiego czasu. Utwór miał być początkowo singlem jedynie dla Stanów Zjednoczonych, jednak wydano go na całym świecie. Teledysk do utworu został opublikowany 19 marca 2012[25]. 21 kwietnia swoją premierę miał klip do „Carmen” w znanej koncepcji, jaką Lana wykorzystała chociażby w klipie do „Video Games”[26]. Lana została zaproszona przez Cheryl Cole do współpracy nad utworem „Ghetto Baby” na trzeci album Cole – A Million Lights.

Singlami promującymi album zostały „National Anthem” oraz „Summertime Sadness”, które stało się wielkim europejskim przebojem, docierając do pierwszego miejsca m.in. w Polsce.

Del Rey w ramach promocji Jaguara

H&M potwierdziło, że artystka została twarzą marki nowych ubrań. Na potrzeby promocyjne nagrano cover Blue Velvet, który jest dostępny na reedycji „Born to Die – Paradise Edition”. Następnie także Jaguar zaprosił gwiazdę do współpracy – przy promocji Jaguara F-TYPE wykorzystano „Burning Desire” z wersji iTunes „Paradise”[27][28].

Wkrótce potwierdzono, że pojawi się reedycja kultowego „Born to Die”. Promowane przez singiel „Ride” wydawnictwo pojawiło się 9 listopada 2012 roku i zadebiutowało na miejscu 10 w Stanach Zjednoczonych. Ogłoszono, że następnym promującym utworem będzie „Cola”, jednak do tej pory utwór nie został oficjalnie wydany.

Podczas MTV EMA Lana zgarnęła statuetkę dla Najlepszego Wykonawcy Alternatywnego. Zdobyła także nominację dla najgorętszej kobiety w muzyce w nagrodach NMe. Album „Born To Die” stał się czwartym najczęściej kupowanym w 2012 roku, a sama gwiazda najczęściej wyszukiwaną w internecie[29].

2013–: The Great Gatsby oraz Ultraviolence[edytuj | edytuj kod]

Dnia 28 marca 2013 roku premierę miał teledysk do piosenki napisanej przez Leonarda Cohena „Chelsea Hotel No 2". Jest to drugi, zaraz po Blue Velvet cover do którego artystka nagrała wideoklip.

W 2012 roku Lana dołączyła do grona wokalistów tworzących soundtrack do filmowej adaptacji książki Francisa Scotta Fitzgeralda Wielki Gatsby. Premiera piosenki wchodzącej w skład ścieżki dźwiękowej odbyła się 23 kwietnia 2013 roku. Tytuł utworu to „Young and Beautiful”. Początkowo kompozycja miała znaleźć się na reedycji albumu Born to Die: Paradise (EP) owej wokalistki, jednakże postanowiono, że będzie promować film „Wielki Gatsby” i stanie się singlem promującym płytę z soundtrackiem tej produkcji. 22 kwietnia na oficjalnym profilu Lany na portalu SoundCloud ukazały się 2 pełne wersje utworu Young and Beautiful. Jedna z wersją instrumentalną wykonaną przy pomocy dźwięków syntezatorów i nielicznej ekipy instrumentalnej, natomiast druga z akompaniamentem orkiestry.

W nocy z 18 na 19 kwietnia 2013 roku artystka opublikowała na swoim oficjalnym koncie w serwisie YouTube nowy cover, do piosenki „Summer Wine” nagrany wspólnie ze swoim chłopakiem, Barriem Jamesem O’Neillem. Teledysk został utrzymany w stylu podobnym do jej poprzedniego wideoklipu, do piosenki „Summertime Sadness”. Nie wiadomo, czy cover znajdzie się na kolejnej studyjnej płycie Lany.

Wraz z początkiem kwietnia 2013 roku wyruszyła w podróż, by promować albumy „Born To Die” oraz „Paradise”. W ramach trasy „Paradise Tour” gwiazda odwiedziła dotychczas jeden kontynent – Europę, a pierwszy koncert odbył się we Francji. Głównym supportem był folk rockowy zespół Kassidy.

W 2014 roku Lana nagrała cover piosenki Once Upon A Dream na potrzeby filmu Maleficent ("Czarownica"). Pracę nad singlem do filmu zaproponowała jej Angelina Jolie, która wcieliła się w jego główną postać.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Dyskografia Lany Del Rey.

Przypisy

  1. Brian Hiatt: 18 Things You Learn After Two Long Days With Lana Del Rey (ang.). The Rolling Stone, 2014-07-24. [dostęp 2014-08-11].
  2. Grant, Elizabeth Woolridge, 1985- (ang.). U.S. Copyright Office, 2005. [dostęp 2014-08-11].
  3. Born on 21 June (ang.). Vogue.it. [dostęp 2014-08-11].
  4. Bibby Sowray: Who's who: Lana Del Rey (ang.). Vogue.com UK, 2012-02-10. [dostęp 2014-08-11].
  5. Lana Del Rey (ang.). allmusic.com. [dostęp 2014-03-09].
  6. Love, the law, and Lana Del Rey, BBC News.
  7. 7,0 7,1 7,2 Lana Del Rey, Allmusic.
  8. Album: Lana Del Rey, Born To Die (Interscope) – Recenzja – Muzyka, The Independent.
  9. Meet Lana Del Rey, the New Singer Music Bloggers Love to Hate – Vulture (ang.). NY Mag, 2011-09-21. [dostęp 2011-09-27].
  10. Andy Morris: Lana Del Rey Video Games interview (ang.). W: UK [on-line]. GQ Magazine, 2011-09-19. [dostęp 2011-09-27].
  11. Stuart Heritage: Lana Del Rey is a YouTube pop sensation. But how do you get the look? | Music (ang.). The Guardian. [dostęp 2011-09-27].
  12. 12,0 12,1 Rosie Swash: One to watch: Lana Del Rey | Music | The Observer (ang.). Guardian. [dostęp 2011-09-27].
  13. Paul Lester: Lana Del Rey (No 1,022) (ang.). www.guardian.co.uk. [dostęp 2012-02-11].
  14. Tom Eames: Lana Del Rey: ‘Nirvana’s Kurt Cobain inspired me' (ang.). www.digitalspy.co.uk. [dostęp 2012-02-11].
  15. Ryan Dombal: Rising: Lana Del Rey | Features (ang.). Pitchfork, 2011-08-30. [dostęp 2011-09-27].
  16. Adam Rudolf, Izabela Komorowska, Bartosz Lampart: Lana Del Rey - Biografia (pol.). Lanaism. [dostęp 2014-09-14].
  17. Rosie Swash: One to watch: Lana Del Rey (ang.). Sunday 4 września 201. [dostęp 29 października 2011].
  18. Interview Lana Del Rey (ang.). june 2010. [dostęp 15 listopada 2011].
  19. Jessica Collier: Interview: Lizzy Grant aka. Lana Del Rey releases EP (ang.). adirondack daily enterprise.com, 2010-01-28. [dostęp 2011-09-27].
  20. Lizzy Grant aka. Lana Del Rey releases album (ang.). [dostęp 2011-09-27].
  21. Ian Cohen: Lana Del Rey: „Video Games” | Tracks (ang.). Pitchfork, 2011-08-03. [dostęp 2011-09-27].
  22. Lana Del Rey’s 'Video Games’ lands a prime spot on CW’s ‘Ringer’ – Is she officially mainstream now? (ang.). Entertainment Weekly, 2011-09-28. [dostęp 2011-12-21].
  23. Carrie Battan: Lana Del Rey Announces U.S. Live Debut | News (ang.). Pitchfork, 2011-09-08. [dostęp 2011-09-27].
  24. Culture, 18 December 2011.
  25. Blue Jeans, Youtube.
  26. Carmen, Youtube.
  27. H&M, VOGUE.
  28. Jaguar F-TYPE, Forbes Magazine.
  29. Paradise, PRNEWSWIRE.
  30. 30,0 30,1 Dyskografia Lany Del Rey (pol.). Lanaism.
  31. Becky Bain: Lana Del Rey’s First Album: Listen To Songs She Recorded As May Jailer (ang.). 2012-05-31. [dostęp 2014-01-08].
  32. Josh Morrissey: Lana Del Rey’s first album ‘Sirens’ leaks (ang.). 2012-05-31. [dostęp 2014-01-08].
  33. Lana Del Rey zmieniła zdanie i zapowiedziała "Ultraviolence" (pol.). muzyka.dziennik.pl, 2013-12-05. [dostęp 2014-01-12].